Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 1997

ζειμπεκιά για τη θάλασσα

Είναι ο χρόνος μου ,μάγκα μου ,βαρύς
πικρό τσιγάρο,νύχτες προσμονής
και σαν απόφαση  ,π΄' αλλάζει το άλλο το πρωί
ειναι ο χρόνος μου μάγκα μου,τόσο ελαφρύς.


Είναι ένα τραγούδι ,το λένε -λέει -ζειμπεκιά-
ήτανε για να ναι ,μια παραγγελιά,
είναι που μαι κ εγω σακάτης
μα είναι κ η ψυχή μου ,που χοροπηδά.....


Είναι και κάτι που θέλω να σου πω,
σαν με βαραίνει ,ίδιο καράβι φορτηγό.
απ΄΄ολα των γυναικών παιχνίδια ,εγώ
πιότερο ,της θάλασσας ,είναι π' αγαπώ...

*Γιώργης*

Δεν υπάρχουν σχόλια: