Παρασκευή, 4 Απριλίου 2003

"K αλλο ένα,έτσι να πορευόμαστε.."

Βρεγμενες πασχαλιες και λεμονανθοι που καραδοκουν να βγαλουν την Ανασταση
πολυ νωριτερα απο τον παπα.Δεν αντεχω το σπιτι, δεν αντεχω τη σφαγη,τον πολεμο,τον ερωτα ,δεν αντεχω αυτη τη ζωη που λεει οτι κανει διαλογο αλλα κανει μονολογο, γιατι κανεις δεν ακουει τον αλλον ,γιατι εχει συνηθισει μονο τον ηχο της δικης του φωνης,δεν αντεχω να βλεπω,ν ακουω,και να συζηταω αφηρημενα, δεν αντεχω τις διαδηλωσεις που δε πετυχαινουν τιποτα.Την κοπαναω...
Περπαταω στους δρομους,να πονεσουν τα ποδια απο τη κουραση,να μετρησω τ αυτοκινητα ,τα πεταμενα κουτακια της coca-cola,το μπουκοταζ που δεν πετυχε, τον μπαμπουλα που κυβερναει τις νυχτες κ τις μερες ,τις εποχες που ερχονται και φευγουν, και κανεις δε καταλαβαινει μεσα στη ψυχη του ποτε ηρθαν και ποτε εφυγαν.
Νυχτιατικα τρεχοντας στο δασος με τις παγωμενες λεμονιες,ξαπλα καταχαμα στον καμπο με τα κλωναρια της κανελας,περπατημα με τα χερια στο οικοπεδο με τα πεταμενα λυχναρια του Αλαντιν,να τρελαινονται τα τζινια,να τα βλεπω να χτυπανε εσπρεσους στις γιαφκες με τους γιαπηδες της τηλεορασης και της ζωης τους που βρωμαει κυρίλα, και απωθημενες γκευ εθνικιστικες μιλιταριστικες φαντασιωσεις..Α ρε τσακαλια,α ρε υαινες.... με βλεπετε που περπαταω με τα χερια?Ελατε πιαστε με ρε... Ανεβαινω ψηλα στους λοφους της πολης.Παρεα με τους Κουρδους που
κοιμουνται στο χωμα, διπλα απο τα βαπορακια που πουλανε χασις ,ανασαινω τον ανεμο που
μυριζει ελπιδα.Την ψαχνω και δε την βρισκω.Αυτη ειναι η Ανοιξη.Δε τη βλεπεις αλλα ειναι
εκει.Δε σου μιλαει αλλα σ ακουει.Δε κουνιεται αλλα χορευει Αργεντινικα ταγκο,δεν εχει
ονομα αλλα σου τρελαινει τα ρουθουνια με αρωμα γυναικας,δεν σου υποσχεται αλλα εσυ περιμενεις,δεν μπορεις να την αποδειξεις, δε θελει κανενα στατιστικο στοιχειο,δεν εχει καμια σχεση με τη θερμοκρασια,δεν τη νοιαζει η υγρασια. την νοιωθεις να κυλαει στο αιμα σου μονο,αν δεν εχεις πεθανει και δε το ξερεις,μονο τοτε...
Ανεβαινω στη κοντρα μου γεφυρα.Εκει σ ενα ταξιδι που δε μπορει ν αρχισει,γιατι αγκυρες βαριες
μου δενουν το λαιμο,γιατι υποχρεωσεις και πρεπει καθιστουν την λογικη και τη νηφαλιοτητα
απαραιτητα συαστατικα της ευημεριας και της τηρησης της ενομης ταξης παντος τυπου και παντος καιρου... Σοβαρα ε????Οκ..παρτε ενα τραγουδακι τωρα,ετσι.. μια ζειμπεικια,ετσι γιατι ντροπη δεν ειναι να σαλταρεις ,ντροπη ειναι να μη νοιωθεις τιποτα....

"Οποιος της Ανοιξη στα ματια τη κοιτα
κ οποιος δε προλαβε να πεσει στη φωτια της
κ εκανε λαθη οπως λεν ιστορικα
κραταει μονο τη κομμενη φορεσια της..
***
Ψαχνει ενα ξυλινο αλογακι να ανεβει
και μια λιμνη παγωμενη να χορεψει
γιατι τα λογια του δεν ειναι προσευχη
και απο τις σταχτες δε μπορει να δραπετευσει...


                                 

*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: