Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2004

Eνας 24 ωρος έρωτας(για το χιονι του Φλεβάρη του 04)

Για την ακριβεια,ενα 24 ωρο που αρχισε απο τη Κυριακη που μας περασε. Εκεινη τη μερα δεχτηκα την επισκεψη στο σπιτι 4 καλων φιλων απο την hellasweather.Του Νικου του Γκικα,του Γιαννη του Καραγιαννη,του Δημητρη του Παπασταθοπουλου,και του Γραβανη του Σακη.Κοιταζαμε τα μοντελα(ο Νικος κ ο Γιαννης βασικα),και οταν ειδαν το χαμο που θα ερχοταν ,ξεσπασαν σε ζητωκραυγες κ αλλαλαγμους. Στις φωτο ,η αντιδραση τους οταν ειδαν τα καλα νεα,και η παρεα πανω απο το pc.










   Oι μερες περασαν,μεσα σ ενα ατελειωτο παρεδωσε,με  τηλεφωνα,μυνηματα,προσευχες,ταματα,νηστειες,προαισθηματα,και εκτιμησεις.Μεχρι που ολα σιγουρεψαν,και εμοιαζαν να μην εχουν δρομο επιστροφης.Η πολυποθητη μερα ειχε φτασει .
******************************************************************************
.Πέμπτη 12/02.Πρωι.
Ψιλοβροχο στην Αθηνα απο τις 09:00,και η Παρνηθα χαιρετησε...Ειναι τρομερη η ενταση που νοιωθω,φανταζομαι οι πιο πολλοι το ιδιο θα νοιωθουνε.Ειναι αδυνατο να δουλεψω,αν και οι
απαιτησεις ειναι πολλες στη δουλεια,και αυτη η αντιθεση προκαλει σφιξιμο στο στομαχι και υπερδιεργερση.Καθε φορα στεκομαι με απορια σ αυτο τον εσωτερικο χαλασμο που νοιωθω,αλλα καθε προσπαθεια να το αναλυσω σε βαθος καταληγει σε αποτυχια.Αρρωστεια ειναι απλα.Συμβιβαζεσαι οτι εισαι αρωστος και μετα ηρεμεις.Δε θελω να μιλησω για διαισθηση,ουτε για τιποτα αλλο.Μονο με την ερωτικη αν και πολλες φορες τη ξεπερναει μπορει να συγκριθει η ενταση και η αναστατωση που νιωθω..Αντε να ερθει το ξεσπασμα ,γιατι δε ειμαστε για πολλες συγκινησεις..θα παθουμε κ τιποτα...Υποθετω οτι ειμαστε οι περισσοτεροι περιπου ετσι,ταυτιζομαστε με την επιδεινωση και την ακολουθουμε.Οποτε νομιζω οτι η "σιωπη του Νοτου"ωφειλετε σ ενα μεγαλο
κρατημα της αναπνοης.Δε θα μεινει ετσι...Οκ,παμε και Γερες αναπνοες.... ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
9c Σεπολια,περιπου ΑΝΕΜΟΙ Δε ξερω.
***********************************************************************************
Το απογευμα,οι αναφορες για χιονοπτωσεις αρχιζαν να φτανουν στη hellasweather απο το Βορρα προς Νοτο.Στις 6 και κατι το απογευμα της 12 Φλεβαρη ο ουρανος απο τα δυτικα.
















Μεσα σε λιγα λεπτα αρχισε το κοκοσαλοκοκοροχιονορυζογαλοχιονο.Η ενταση χτυπησε κοκκινο και η αδρεναλινη εκτοξευτηκε στα υψη...
***********************************************************************************
XAMOS GINETAI...XIONOXALAZO..TROMEROS AERAS,.,RIXNEI PRAMA APOTOMA
Αμέσως μολις αρχιζε να ριχνει αυτο το πραγμα με εντυπωσιακο ρυθμο,μεσα σε 2 στη κυριολεξια λεπτα αρχισε και το στρωνει στις τεντες στην κυψελη

κηηηη

























Τα τηλ χτυπουσαν,κινητα ,σταθερα,τα μυνηματα πηγαιναν κ ερχοντουσαν.Και μεσα σ ολα η ειδηση οτι η Δυτικη Ελλαδα τοπους τοπους πλητονταν απο εντονες χιονοπτωσεις,που κρατουσαν μεν λιγο,αλλα ηταν εντυπωσιακες.
***********************************************************************************
ΘΕΕ μου ζω ενα ονειρο...μολις πληροφορηθηκα οτι γινεται χαμός στο Αγρινιο .θα υπαρχουν και φωτο μεχρι το βραδυ...ειναι ενα ονειρο.ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΓΕΙΑ ΣΟΥ


**********************************************************************************


Μεσα σε λιγα λεπτα απο την ωρα που ξεκινησε ο χαλασμος,μια περιεργη ,σχεδον μυθικη ομιχλη,σαν απο παραμυθι τυλιγε τη πολη.Στις φωτο ,φωτογραφια απο τον ΒΑ οριζοντα της πολης οπως κατεβαινει απο τα τουρκοβουνια στην Ανω Κυψελη και στη Κυψέλη,αλλα και αποψη της θεας που ειχα μπροστα στα ματια μου.












*




Ειχα χαζεψει.Το χιονι που επεφτε ηταν σαν αλευρι,τρομερα πυκνο,αλλα δυσδιακριτο οσο η νυχτα επεφτε.Οι τεντες αρχιζαν ν ασπριζουν,ο αεραςφυσουσε δαιμονισμενα,τα Δυτικα προαστεια κρυφτηκαν στις ομιχλενιεςτους σπηλιες,και ενας αλλος θεος αρχιζε να ψιθυριζει ολο και πιο
δυνατα τ ονομα του πανω απο το λεκανοπεδιο.Κατεβηκα στο δρομο,αλλα δε ηξερα γιατι κατεβηκα.Πηγα να παρω φωτογραφιες αλλα η μηχανη ξαφνικα χαλασε.Ενας κεραυνος τρανταξε τη πολη και μαζι της και το σπιτι μου. Ανεβηκα σπιτι και ξανακατεβηκα ,χωρις να ξερω γιατι.Απ τη βεραντα στο Mirc,απο κει στο τηλ,και απο κει,στο δρομο ξανα,κοιτωντας σα χαμενος ,και νιωθοντας το ιδιαιτερο αυτης της βραδυας να με χτυπαει κατευθειαν στο στομαχι.Λιγο αργοτερα η μηχανη ξαναπηρε μπρος..Σεργιάνι ολη τη νυχτα εξω για φωτογραφίες...:

  


Κατα τις 4 συννατηθηκα με τον Βιτσιο τον Κωστα που ειχε και αυτος παρει τους δρομους μονος του να τραβηξει υλικο και ν απολαυσει τη βραδυα.Βρεθηκαμε στη Φωκιωνος.Χαζευαμε και κρυωναμε.
Αλληλοτραβηχτηκαμε και φωτο,Εγω εχω τη δικια του,την ωρα που ερχοταν προς τα μενα  ,περπατωντας στη χιονισμενη πασαρελα της καλοκαιρινης Φωκιωνος.

Τρεμοντας και καταμουσκεμενος χωρισα με τον Κωστα και τραβηξα για το σπιτι.Εδειχνε οτι ψιλοεκοβε λιγο.Στους δρομους τριγυρνουσαν παρεες και παιζαν χιονοπολεμο.Δυσκολο αυτο το χιονι να φτιαξεις χιονομπαλα ,δε συμφωνειτε??Διαλυοταν στο χερι σου οση ποσοτητα και να
εβαζες!!Ηπια ενα ζεστο τσαι,και ειπα να κοιμηθω.ΛιΓΟ πριν ξαπλωσω ειπα να κλεισω τη κουρτινα.Οπως πλησιαζα τη κουρτινα δε εβλεπα εξω.Σκεφτηκα οτι θολωσε το τζαμι.Ομως οχι...Απλα εκεινη την ωρα αρχιζε ενα εκρηκτικο κρεσεντο του πολικου χιονια.Δεν εβελεπα την
απεναντι πολυκατοικια.Ορατοτητα κατω απο 30 μετρα. Το χιονι ειχε γινει καταλευκο και οι νιφαδες λιγοο πιο μεγαλες,παντα στο στυλ αλευριου.ΤΟ στρωνε σε ρυθμους ταχυτατους.Βουταω τη μηχανη και ξεχυνομαι παλι κατω.Οχιιιιι Παλιιιι με πουλησε η μηχανη.Παλι δε δουλευε.Εχανα ισως τη καλυτερη στιγμη του παιχνιδιου. Ειμουνα κουρασμενος,ειμουνα εξανλημενος αλλα αυτο που γιονοταν εξω ξεπερνουσε καθε οριο και με εσερνε στη κυριολεξια απο τη μυτη να το ακολουθησω.Τηλεφωνο στον Γκικα που μολις ειχε κοιμηθει. Μιλαμε για τις 6 παρα.Τηλεφωνο στον Πανο,στον Κωστα,μυνηματα παντου.Ξυπνησα οσους μπορουσα.Ηταν αλλοκοτο θεαμα.....

Ο υπνος με πηρε ,για μια ωρα περιπου.Στις 7,30 ξυπνησα.Παω ν ανοιξω
τη πορτα και μπηκε μεσα το χιονι.!!!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Ολα εξω καταλευκα και εριχνε πυκνα.Στη πολη υσηχια.Ακουγες που και που αμαξια με αλυσιδες...
Ηδονη....Εκανα καφε,και πηρα λιγες φωτο με τη μηχανη που ειχε ξαναπαρει μπρος.(Δε θελω σχολια...)



Τελιωσα τον καφε και βγηκα με τη μηχανη στους δρομους,λιγο αργα ειναι η αληθεια ,κοντα στις 9.Οι δρομοι ειχαν πατηθει απο τ αμαξια,σε μεγαλο βαθμο,αλλα η εκπληξη ηταν οτι δε γινοταν λασπη,
παρα μονο παγος.Αλλοκοτο εντελως για οσα χρονια βλεπω το χιονι μεσα στη πολη.Περπατουσα σα γεροντας προσεχοντας μη πεσω.Στις φωτο παρακατω ,ειναι,δρομοι απο τη γειτονια μου,εικονες απο τη χιονισμενη πλατεια Κυψελης,και στιγμιοτυπα καπως χαρακτηριστικα...(αρκετα χαρακτηριστικα μεταξυ μας για οσους γνωριζουν τι σημαινει να το στρωνει μεσα στην Αθηνα )


              

    Λιγο αργοτερα γυρισα σπιτι αποκαμωμενος πραγματικα.Πηγα να κοιμηθω κανα διωρο.Ομως,ακριβως μα ακριβως την ωρα που επεφτα νεος γυρος εντονης χιονοπτωσης με ξανασηκωνει απο το κρεβατι.Η βεραντα μου αγνωριστη εντελως και μαλιστα αυτη απο τη Νοτια πλευρα.















 Μετα δε αντεξα.Κοιμηθηκα.1.30 ωρα.Για να με ξυπνησει ο Γκικας.Ηταν Φωκιωνος,ειχε παει μεσημερακι πια,και προτεινε καφε.Εκανα accept.O ηλιος εσπαγε συνεχεια τα συννεφα,και λιγες νιφαδες επεφταν πια. Μαλλον το παιχνιδι βαδιζε στο τελος του.Ηταν μια μερα ..."ανατροπης".Χιλιαδες δε πηγαν στις δουλειες τους, χιλιαδες ταλαιπωρηθηκαν,αλλοι τοσοι και κυριως παιδια και νεοι,βγηκαν
και εκαναν παρτυ σ ολους τους δρομους.Το χιονι εξαφανιζοτανε σαν να προσεφεροτανε θπο τη μορφη εδεσματος χιονογλυκου, σε πασχοντες απο βαριας μορφη υπογλυκαιμια.Οι μεταναστες της
Κυψελης,Πακιστανοι,Μαυροι,Αλβανοι,ΠοΛΩΝΟΙ,με τις οικογενεις τους τραβουσαν φωτογραφιες ο ενας στον αλλο.Μια μερα πανυγηρικη ,μια μερα χαρας,αλλα και προβληματων βεβαιως,
αλλα εγω επιγκεντρωνομαι στη χαρα και στη εκπληξη που προκαλεσε.Να και 2 φωτο που απεικονιζεται ο Νικος στην Φωκιωνος οταν πια το πολυ χιονι ειχε-οπως προειπα-στη κυριολεξια φαγωθει.

          



Η Φωκίωνος στη Δυση της μέρας:

Οταν εφτασα σπιτι ο ηλιος ειχε δυσει.Βγηκα βεραντα.Παγωμενη δυση.Ξεχωριζαν τα βουνα στη δυση και ο Υμμητος.ΠΑΝΕΜΟΡΦΕΣ εικονες με ενα σπασμενο ροζ -μωβ στη δυση.Οπου νερο και χιονι ηταν ηδη παγος. Θερμοκρασια στους -1 εκεινη την ωρα.Ποια ωρα?Γυρω στις 6,30.Ειχε συμπληρωθει ενα 24 ωρο αλλιωτικο.Εντελως Αλλιωτικο και εντελως ξεχωριστο.Ηταν σαν πηγες εκκλησια και μεταλαβες ,και να νιωθες εκεινη την ιεροτητα που νιωθουν αυτοι που πιστεουν.Αυτη η αισθηση της πιστης σε κατι τοσο μαγικο οσο ο καιρος,αλλα και τοσο πραγματικο ταυτοχρονα ειναι κατι τοσο ζωωγονο.


                      

 'Οταν το σκοτάδι και η νύχτα έπεσαν,η ξαστεριά κ το παγωμένο χιόνι έριξαν την θερμοκρασία πολλούς βαθμούς κάτω απο το μηδέν.Τρεις φωτο-κουνημένες μεν-αλλά τις παραθέτω για την ατμόσφαιρα



Ενα μικρο κουτακι με τη μνημη μιας πραγματικοτητας σφραγισε,και ριχτηκε ξανα στην αχρονη λιμνη των ονειρων.Σε μια αλλη πραγματικοτητα,στις γειτονιες που πλαθονται τα ονειρα,αφθαρτα σωματα
χιονιου ντυνουν ξανα αγαπημενες ψυχες με την γλυκοτερη ζεστασια που σωμα γηινο δε γνωρισε ποτε.Σαν ερημες προσευχες ,το λιγοστο χιονι λιωνει αργα σε σκιες ,ρυακια λασπωμενου παγου κυλανε ,θυσια στο αναποφευκτο της διαδοχης του χρονου.Μενουν οι κραυγες των δελτιων
ειδησεων,τα παντος τυπου "στημενα"και μη ρεπορταζ,οι υστεριες των ανοργασμικων παντως τυπου "καυμενων" ,μενουν πολλες ζωες να μην ξερουν ποια αληθεια πραγματωνουν σ αυτη τη γη,μενουν στοματα που μιλανε για τα παντα,εκτος...απο οτι πραγματικα ποναει βαθια μεσα στη ψυχη τους.Μενουν και λιωνουν δυσβαστακτα αργα,καταραμενα να υπαρχουν χειμωνα -καλοκαιρι,χρονια και χρονια,ανικανα να ξεχωρισουν οποιαδηποτε διαφορα αναμεσα στον "καλο" και τον "κακο" καιρο.
Ενα καντηλακι καιει μια γλυκια φωτιτσα πανω στη παγωμενη αληθεια αυτης της ζωης που ζουμε....Βραδυαζει στις γειτονιες που πλαθεται το χιονι,αστρικη υλη ασημιζει τα αγεννητα ονειρα ,πανω απο την αχρονη λιμνη, υσηχοι ομοκεντροι κυκλοι,σβηνουν αργα.....
*nNoe*

4 σχόλια:

Κωστας Βιτσιος είπε...

Τρομερό Αφιέρωμα! Ευγε Γιώργο!

*nNoe* είπε...

ευχαριστω Κωστη.Μαζι ζησαμε ενα μεγαλο κομματι εκεινης της τρομερης νυχτας! Να σαι καλα !

Ανώνυμος είπε...

Γιώργη μπράβο τρομερή δουλειά, αξέχαστες στιγμές και συγκινήσεις, η τρίχα κάγκελο..

Αντί-Συμβατικ0ς είπε...

Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο!