Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Bρέχει στο μυαλό...


ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ακούγοντας τραγούδια για τον Νοέμβρη,γεμάτα απο τη συννεφένια και βροχερή μελαγχολία της Δυτικης Ευρωπης, κατω απο το πιο υπερλαμπρο φως του ήλιου,σπάζοντας πέτρες,φτιαχνοντας και δημιουργωντας κάθε μέρα την γιάφκα μου λίγα χιλόμετρα  εξω απο τη  Πόλη του καιρού.Το στοιχημα μου ,ειναι να μπορέσω πριν αρχίσουν οι χειμωνιάτικες μέρες ,να ναι κατοικήσιμη .Με βολεύουν αυτές οι μέρες που οι Βρετανοί πίνουν το τσάι τους υπο βροχή γιατι μπορω και δουλευω πιο
ανεπηρέαστος.Οι ρυθμοί είναι βέβαια εξαντλητικοί,γιατί πληθαίνουν οι φήμες πως το cafe Του ήλιου θα κλείσει και στο bar Του Νοτιά κάθε μέρα οι φασαρίες πληθαίνουν.Τα τραγούδια βρέχουν στο μυαλό μου και ετσι δουλευω αποδοτικότερα και δημιουργώ μια εικονική φαντασιακή πραγματικότητα με πολλες θρεπτικές ιδεοβιταμίνες τις οποιες απομυζώ τις ώρες της κούρασης και οι οποίες θρέφουν τα ονειρά μου.

Για τα ονειρά μου όμως δε θέλω να μιλήσω γιατί πιστεύω αυτό που λέγεται,πως αν μιλάς γιαυτά που ονειρευεσαι ,αυτά χάνουν την δυναμή τους και ατροφούν,αδυνατίζουν.Τα βρισκουν οι ύαινες και τα τσακάλια και στα ξεσκίζουν,χωρίς πολλές φορές να υπάρχει καν ανάγκη.
Εξάλλου  η όποια ονειρική συνταγή είναι απλή και είναι εκεί εκτεθειμένη απο τη βροχή και τα φυσικά φαινόμενα περιμενοντας  καποιον να τη μαζέψει ,να δικαιώσει την προσωπικη του σχέση  με τον καιρό.Μετά απο χρονια αγώνα ,μετά απο τοσες  πολλές ήττες άγνοιας,καιρος να προστατευσουμε ότι  έχουμε.Αγαπάμε ότι έχουμε γιατί ειναι δικό μας και είναι ότι έχουμε.Δε ζητιανευουμε ,δεν  παρακαλάμε, οργανωνόμαστε ,χτυπάμε και ζούμε με τα λάφυρα των δίκαιων νικών μας.Με προσανάμματα ήττας ανάβουμε  φωτιά και σιωπαίνουμε .

Πολλά είπα.back to work again...Ο χρόνος κυλάει και δε περισσευει χρόνος για ξεκούραση..Μακρια απο το Bar του Νοτιά ίσα που φτάνει στα αυτιά μου ένα τραγουδάκι με γερμανικούς στιχους.Ουτε καν καταλαβαινω τι λεει, αλλα μ αρεσει...








*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: