Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

17 Νοέμβρη

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Μια μέρα μαύρος καφές ,με λίγη ζάχαρη στη μύτη της πρωινής βροχής,με αίμα στα παλιά της παπούτσια  ,με λάσπες στο μυαλό της και με τα πόδια της ανοιγμενα σε ουράνο τοξο...
08:30 
Πουτάνα μέρα με κλωνάρια λεμονιάς γεμάτα αγκάθια,στα χέρια της ,μπάσταρδη κόρη ενός αντάρτη  Νοέμβρη,που δε παραδώθηκε ποτέ της.Ψάχνει και ψάχνεται στα σκοτάδια του ήλιου ,ζεσταίνεται στις φωτιές των δρόμων,κλέινει  ξεδιάντροπα το μάτι της σε κάθε αρσενικό σύννεφο.Ζηλεύει τη ζωή που της στέρησαν ,μισεί τον θάνατο και τσαλαβουτάει στις μνήμες του νερού που κουβαλάνε οι λακούβες των λεωφόρων,για να τις ανακατέψει  καλά προτού τις ρουφήξει  λαίμαργα.Βοριάδες σθεναροί και ήρεμοι την φλερτάρουν συνεχώς μα θα μείνουν στο τέλος ,μόνοι τους με παρέα της φαντασιωσή της.Μόνη της και απέναντι όλες οι αλλες μέρες ,αλήτισα,απ αυτες που κλέβουν τις καρδιές και τις κάνουν να γράφουν   τ ονομά της στους τοιχους με μπογιά....να την ψάχνουν για μια ζωή και να μη τη βρίσκουν πουθενά...... 

*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: