Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Παραμονές χιονιού-Καπως ετσι ειναι

 Απόγευμα Δευτέρας.Οι προγνώσεις μιλάνε για χιόνι και η πραγματικοτητά  μου ,για ενα πολυ κρύο σπίτι,πολύ πιώμα και πολλά τσιγάρα...



Ειναι οπως οταν ελευθερώνεις κάτι που αγαπάς πολύ,αφήνοντας
τη πόρτα του κλουβιού του ανοιχτή,ετσι ωστε να φανεί σαν τυχαίο γεγονός.Οτι δε το κανες καν εσύ,οτι εσυ δεν εισουν τοσο καλός,να επιλεγεις η θυμηση σου να φερνει μονο οργη και θυμό.Τπτ αλλο.

Ειναι οπως περνάς καθημερινά δίπλα απο χιλιάδες δυστηχίες και φτάνεις σπιτι με τη καρδιά διαλυμένη και δηλωνεις αξιόμαχος ,σκληρός κ αποφασιστικός.Τοσο που δε αντεχει ουτε ο καθρεπτης σου και γελά.

Είναι οπως κρατιέσαι και δε κάνεις αγκαλιές ,αλλα δίνεις το χέρι σου ψυχρά και μετα εχεις ενοχες γιατι σε προδωσες.Γιατι φοβηθηκες να σε πουν τρελο και γραφικο.Και ετσι ντυμενος με τη μασκα του λογικου και τον μανδυα  της σοβαροτητας,μπορεις ν αναλυεις τα ανθρωπινα συναισθηματα πινοντας καφε κ σταυρωνοντας τα χερια ....

Ειναι σαν τη χαρα που φαλτσαρει.Που Βιαζεται ,που κανει υπερβολές,που πέφτει θύμα της αναγκης της να αναψει μια μεγαλη πυρκαγια αλλα αυτοαναφλεγεταιο και παιρνει φωτια η ιδια και καταδικαζεται απο το διακστηριο μετα,και τι της μενει,??,,παρα ν αναλαβει την ευθυνη.....

Ειναι σαν τα λουλουδια που ανθιζουν και δε τα βλεπει κανεις και που ακομα και να το ξερουν και ακριβως επειδη το ξερουν οχι μονο δεν μαραινονται,αλλα γινονται ακομα πιο ομορφα
ακομα πιο ζωηρα.....

Ειναι σαν το πρωτο κρυο του χειμωνα που κατεβηκε στη πολη και δε υπηρχε κανεις να το περιμενει.Κ αυτο εγινε ακομα πιο ψυχρο,ακομα πιο κοφτερο....ακομα πιο ακαρδο...Οπως ολα εκεινα κ ολοι εκεινοι που ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΟΥΝ,ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥΣ,και μιλανε σκληρα,αδικα και αδιαφορα,ψυχρα σαν τον παγο.....

Καπως ετσι ειναι..........

17:23




















Το γούρι μου,πάντως επιμένει να γκαζώνει :




















*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: