Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

ορφανό 1

Σ ενα βραχο της θάλασσας που σκαει το κυμα
ενα μπουζουκι -μην χαθεις
σ ενα ξαστερο παγωμενο ουρανο
μια βραχνη τρομπετα -ποιο κοσμο κλαις σα τον θωρεις

Και σ ενα ερημοκλήσι,το λαδι στα καντήλια
στην νυχτα την καμπίσια ,ο νους πως να ψηλωσει
ζεστα που κοχλασαν τα αιματα ,μυρος και ιδρως
Που κανει κορφη η στιγμη,πελαγος θανατος και ζωη ,..

*nNoe*

"ορφανο"

Exεις όλα τα ονόματα του κόσμου
τις μορφές σου αδιάκοπα αλλάζεις
εισαι παντου στο πουθενα
αναγλυφη πληγη, ψηλαφιστη..

Μ ενα ποτηρι κονιάκ στα παγωμένα χέρια
κρυοσέντονες απολήξεις τρεμαμενων νευρων
ο χρονος σου εγινε απ αλατι
ζεις στ αληθεια στον χειμωνα που περναει

Στο τραινο στον σταθμο,κουνας μαντήλι
,μια ολορθη σκια,στον κοσμο της ομιχλης
με φλουδες καλοκαιριου στο πανοφωρι
Χρησιμοποιημενη αυταπάτη
εκτακτης αναγκης

Ποιος ειναι αυτος που σου μιλα
αγνωστη σκια μες στη σκια
τα λογια του δε μπορεις να θυμηθεις
να φοβασαι ,ν αγνοεις και να πιστευεις
κ οταν δεν θα πρεπε,εσυ να ξυπνας...

*nNoe*