Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2002

"αναφορά συνεφιασμένης διαύγειας"

Μια ......παραξενη διαυγεια προς τον Νοτιο και Δυτικο οριζοντα της πολης,παρολο τον συννεφιασμενο θολο,και τις λιγες ψιχαλες που πεφτουν αδιακοπα,μου επιτρεπει να αντικριζω ως περα την Αιγινα,και καποια βουνα στα δυτικα,πολυ πολυ μακρια απο δω.. Κατι δε μου παει σ αυτη τη διαυγεια.Εχει κατι πολυ παραξενο.Ξερω πολλες φορες ,ειναι κατι αδιορατο στον αερα που αν προσπαθησεις να το
περιγραψεις,γινεσαι μεχρι και ενοχλητικος πιθανα,αλλα το καταθετω,γιατι σπανια καποια πραγματα,που εχουν μια ιδιαιτεροτητα,στεκουν μονα τους,στον αερα,ετσι..σαν ορατες σκεψεις ενος Θεου που κρατανε για λιγο...για πολυ λιγο..και μπορεις να τις δεις αρκει να στρεψεις τα ματια προς τα πανω εκεινη τη στιγμη..χωρις να χει σημασια αν τις καταλαβαινεις ....
*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: