Πεύκα σαν απο κάρβουνο σκιτσαρισμενα,στο βαθύ μαυρο κ συννεφιασμένο της νύχτας.
*nNoe*
*F.K.P*
Απο κείνες τις θολές.Tις " αμάρτησα για το παιδί μου',τις "δε πα να δεις αμα κουνιουνται οι βαρκες στο λιμανι; ,τις "πάρτες στο γάμο σου να σου πουν και του χρόνου".Γεμάτη υγρασία ,θαμπό φως ,νεύρα άγχος και προσωπικά δίκια.Οταν ο καιρός έρχεται αντιμέτωπος με τα προσωπικά δίκια,τότε πάει πάσσο.Τα δίκια μεταμορφώνονται σε δίποδες επίγειες ψιχάλες με νόηση.Απο ψηλά φαίνονται σαν καταιγίδα εδάφους -υπεδάφους.Κεραυνοί αστραπές και χαλάζια γεμάτα απο δίκια.Με φόντο λεωφόρους,ΙΧ,τράπεζες ,αγορές αδικίες και υποχρεώσεις.Και ένας ήλιος απο χρήμα και εγωισμό να βάζει λόγια και φωτιά στο πάνελ.Οχι στο τηλεοπτικο πάνελ.Εκει πανε οι αστέρες μόνο.Διάτοντες και σταθεροί.Στο άλλο πάνελ λεω ,αυτο των ξεπεσμένων Αγγέλων κ των επίγειων χωροχρονικων τούνελ απ το οποιο μπαινοβγαινουν οι εποχες στην πολη....Αυτο εκεί Γωνια Πατησίων και Αγιου Μελετίου,γωνία Πατησίων και Στουρνάρα.Στο πάνελ των υπαιθριων λουλουδάδικων.Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή