Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2003

"αναφορά"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ταξιδι στη γη των ανεμων,εκει απο οπου καποτε ξεκινησαν, με μια υποσχεση,και ενα ασβεστο ορκο,εκει απο οπου καποτε ξεχυθηκαν στον κοσμο,με αγνωστο σκοπο.Ταξιδι που δε τελειωνει
ποτε,με τα κυματα να μας σπρωχνουν στη στερια,μα με ολο και μεγαλυτερο πεισμα,κραταμε πορεια σταθερη μεσα στη θαλασσα.Καμμια ακτη δε μας αντεχει,στ αληθεια,καμμια ακτη δε μας θελει λευτερους ,παρα μονο κλεισμενους στην χωματινη αγκαλια της.Ηλιος ανελεητος με τη κοφτεραδα της ψυχρας,γυαλι που αντανακλα τις μυρουδιες σ ενα ονειρο ,και σερνει τη ματια μου βασανιστικα μεχρι το βαθος του υγρου μπλε οριζοντα εκει που ενα ατελειωτο φιλι θαλασσας και ουρανου στελνει
ελαφρα μαυρα κυματακια επιθυμιας να χτυπανε το υπογαστριο του καραβιου,αλλα και το δικο μου.
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
8c..
ΑΝΕΜΟΙ
Και αν υπηρχε μονο ενας ανεμος και αλλαζε μασκα καθε φορα?Οχι τετοιες σκεψεις,δε φταιει σε τιποτα η μαιμου...Ειναι βοριας.Το λες και πιανεσαι απο καπου.Εστω και απο το περυτιλιγμα...εστω και απο μια εννοια απλη...Ειναι αναγκη η πραγματικοτητα για να πετας στα συννεφα...
*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: