Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2005

"Κατάσταση Ελπίδας"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Εφτασαμεν στο ηρωικο και τιμημενο τριημερο.Απ το πρωι η ημερα υποσχεται και γεμιζει ελπιδες τα κουρασμενα μυαλα και κορμια."Ελπιζοντας".... ειναι η καλυτερη κατασταση που μπορει να
βρεθει κανεις.Εχει ενα κινητρο να τραβηξει μπροστα,εχει κατι να περιμενει,ασχετως με το αν αυτο δε μεταφραζεται παντα σε κατι συγκεκριμενο.Βγαινει ο αλλος με τη τσιμπλα στο ματι μεσα απο ενα
συννεφο καπνου,τα κομπρεσερ να κροταλιζουν διπλα του,τις κορνες και τις σειρηνες να στριγγλιζουν απαιτηση,και μ ενα απροβαριστο χαμογελο, σκαει τη βομβα:
-" ειμαι -λεει-αισιοδοξος.."ελπιζω".
-Τι ελπιζεις παιδακι μου?
-Δεν ξερω..
-Ε πως δε ξερεις?
-Ε παρατα μας,...ελπιζω γενικα,ειμαι σε μια φαση που ελπιζω ,δε ξερω
ειναι ο καλος καιρος,ειναι η δροσια,ειναι η Ανοιξη,ολα αυτα μου
δινουν μια αισθηση ελπιδας.
-Ναι,αλλα το νεφος?η ακριβεια?η ελλειψη βροχης?η θεση του
αντικυκλωνα?Το "ο καθενας ειναι στο κοσμο του?",η ελλειψη ουσιαστικης
επικοινωνιας?"
-Ποσα σου δινουνε ρε καραγκιοζη να μου καταστρεψεις τη μερα
μου?Ελπιζω,λεμε,και ειναι δικαιωμα μου να ελπιζω.Για μια
μερα,εστω,για μια ωρα,για δυο λεπτα,μπορω..εχω το δικαιωμα να ελπιζω.
-Μα ναι,εχεις το δικαιωμα,αλλα τι να το κανεις ενα δικαιωμα που δεν αξιζει τιποτα??Που δεν ανταποκρινεται σε κατι ?Δε βλεπω το λογο.Δεν εχεις επιχειρηματα,δεν υπαρχει σκοπος.Δεν υπαρχει στοχος,δεν αποδυκνυεται τιποτα απ αυτο που λες.

Αυτο ηταν ,παει η ελπιδα ,πεταξε σαν τρομαγμενο πουλακι.Που ν αντεξει το βαρος τοσο λογικων επιχειρηματων?Που ν αντεξει το βαρος της αδυσωπητης αλήθειας??Αλλα κ απο την αλλη,τι σοι αληθεια ειναι αυτη που μοναδικος της σκοπος ειναι να καταστρεψει οτιδηποτε πρωτογενες ,οτιδηποτε πρωτοτυπο συναισθημα ,οτιδηποτε μηνυμα μπορει και καταφερνει να δινει η Ανοιξη,ακομα και στις πιο δυσκολες συνθηκες..προσωπικες ,,υποκειμενικες..αντικειμενικες..κλπ..κλπ??

Πισω βαρβαροι...πισω Γαλατες..πισω Ουνοι....πισω σβατσενεγκερ της αλλοτριωσης!!!
Ελπιζω.."και χτιζω πανω στο τιποτα σαν να τανε το τιποτα ,τα παντα"...και ξανα απο την αρχη..και ξανα απο την αρχη και καθε φορα μια καινουργια αρχη..100 φορες επεσα,101 σηκωθηκα...ντουγρου για μια
ακομα ηττα..στεφανωμενη με τις δαφνες μιας ακομα επετειου, ντυμενη  τα χρωματα της Ανοιξης και του αιματος,μουσκεμενη στο θολο γαλαζιο και την λευκη γαλαζαδα του αφρου,με αποθεματα Ανοιξιατικων ελπιδων και σπερματα μελλοντων χειμωνων.

Ετσι...γιατι καποιοι εχουν χειμωνα στη καρδια,αλλα ο ιδιος ο χειμωνας ειναι εξω απο τη καρδια τους,γιατι καποιοι αλλοι εχουν την Ανοιξη και τη βαρανε καθε μερα,αλλα οτι κανουνε ειναι απλα ο ατσαλος τροπος που μαθανε να λενε "σ αγαπω"....και τελος γιατι υπαρχουνε και δυο τρεις που εστω για ελαχιστο χρονο παιρνουν μυρουδια οτι επι της ουσιας...δεν υπαρχουν εποχες,ασχετως αν μετα ξαναρχονται παλι στα ιδια και νομιζουν πως απλα ειδαν ενα παραξενο ονειρο...!!!!Για λιγο
εστω ζουν την αποκαλυψη!!!Ολες οι εποχες ειναι μια!!Και αυτη η μυρουδια που οσμιζονται ειναι το αρωμα μιας αυθεντικης ελπιδας που δεν αντεχει και δεν αντεχεται για πολυ.Και μενει
μονη,ξεκρεμαστη,εκετεθειμενη,και απροστατευτη στη λογικη που ερχεται να επιθεωρησει σαν απολυτος αρχοντας ,την μικρη ανταρσια...

Στη μνημη λοιπον,αλλα και στην υγεια των μελλοντων ελπιδων μας,προσωπικων,συλλογικων,ολων των ταξεων και ολων των μεγεθων.Των μικρων και τεραστιων συναμα σημασιων.Των εξεγερσεων που σηματοδοτησαν και ενεπνευσαν,των νικων αλλα και των ηττων.Ας τις προστατεψουμε ας
τις αγαπησουμε και ας τις υπερασπιστουμε με καθε μεσο....Ειναι απ τα πιο πολυτιμοτερα πραγματα που εχουμε σαν ανθρωποι.Οι ελπιδες μας,οι "μικρες" μας,οι "βασιμες" και οι "αβασιμες" ελπιδες μας.....
*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: