Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2006

"αναφορα cut"

Τα βροχομετρα δε μου λενε τιποτα.Ποτε δε μου λεγανε,κ ουτε θα μου πουνε τιποτα ποτε.Το ιδιο και οι αριθμοι,το ιδιο και τα στατιστικα.
Το νερο ομως το ψαχνω σα διψασμενος στην ερημο.Και δεν εναι γιατι δεν εχω να πιω.Ουτε για τα χωραφια μου το θελω,γιατι δεν εχω χωραφια.4 γλαστρες εχω ολες κ ολες τις σερνω μαζι μου κ αν μπορουσα θα τις φυτευα και αυτες στη πατησιων,θυσια στη λεωφορο της χαμενης
νιοτης και της χαμενης επαναστασης...cut.

Ειναι αλλη η σχεση με το νερο.Αορατη,αλλα πανισχυρη.Σιωπηλη αλλα θορυβωδης.Γλυκια αλλα και σκληρη,αποτομη.Το νερο ειναι γονιμοτητα.Ειναι φαντασια.Ειναι οτι πιο δυνατο εχει σχεση με τη ζωη.
Ειναι οτι απο τα ελαχιστα μ ενωνουν με τη φυση εδω που ζω πεθαινοντας καθε μερα.Και δεν ειναι μονο για μενα ετσι.Το ξερω αυτο,και υπογραφω γιαυτο .Iσχυει για πολλους.Μονο ειναι απο τα
πραγματα ,απ τα χιλιαδες μικροπραγματα που προσεπρνιουνται,εγκλωβισμενα σ ενα δελτιο και ρου,σε ενα κουτσουμπολιο της στιγμης ανα τους αιωνες,κρυβεται μεσα σε τραγουδια,κανει μουσκεμα ερωτες και τα μουσκευει σε ξεροκεφαλες ζωες,προκαλωντας μια γλυκοπικρη αμηχανια που τοσο μοιαζει με ενα ελαχιστο απο αυτο που λεμε ομορφια της ζωης..Μ ενα ελαχιστο ,κ ομως,γιαυτο το ελαχιστο,τοσα πολλα....Cut

Το νερο ειναι μια μεγαλη καταφαση.Οπως και η ιδια μου η υπαρξη.Δε θα μπορουσα να ειναι οτιδηποτε αλλο,εκτος απο καταφαση.Το γιατι επιλεγω ,και γω,οπως και τοσοι αλλα γυρω μου,να προσπαθουμε να ειμαστε μια μεγαλη αρνηση ειναι κατι τοσο ακατανοητο,τοσο παλαβο.αλλα οκ,,δεν αυτο το θεμα μου αποψε.CUT.Το νερο ειναι καταφαση.Ειανι συγκατανευση ειναι ενεργεια,ειναι ο μοχλος,ειναι η
σπιθα,ειναι οτι μενει εξω ,ξενυχτα,και και νοιαζεται για μενα ,οση ωρα τα ξεπουλαω ολα για δυο τρεις ωρες υπνο...Τιποτα αλλο απο το πλεον απλο δεν ειναι το νερο.Ασημαντο κ ομως δεν αντεχω χωρις
αυτο...κ ομως δε τολμαω να το αγγιξω περισσοτερο απο τη ματια μου και με μερικες απο τις ασιθησεις μου.Απιαστο,οπως ολα τα πλεον απλα.... cut

Γιατι αγαπαω τα συννεφα?Γιατι τα ζηλευω.Απλα.Και ειναι τοσο μεγαλη μαλακια να ζηλευεις τα συννεφα.Απο τις μεγαλυτερες ever... oh shit..cut ξανα.Πως λεγονται τα συννεφα?Ποσως με νοιαζει.Ποτε μου δε μ ενοιαξε και ουτε προβλεπω να με νοιαξει.Προτιμω να τους δινω
προσωπικα ονοματα.Σα τους ανθρωπους που γνωριζω και μετα χανονται,διαλυονται απο το οπτικο μου πεδιο με την ιδια ευκολια που εξαφανιζονται και αυτα στον ουρανο.Σαν τις βροχες,τα χιονια ,τις
καταιγιδες,τις χαρες και τις λυπες που φερνουν οι ανθρωποι στη ζωη μου.Προσωπικα ονοματα,που ποτε δε λες "γεια" οταν φευγουν,ουτε καν ακομα οταν φευγουν για παντα...Μη τρελαινεστε,δε πεθανε κανενας. Αν πεθαινε θα γραφα ενα χαρουμενο μαιλ...CUT

Χωρις νερο αναγκαζομαι σα τα σκυλια να σκαβω βαθια να βρω "κοκκαλα" υγρασιας.Βγαινω απο τα νερα μου,που λενε.Και οσο αργει να βρεξει,τοσο σκαβω πιο βαθια.Κ οσο σκαβω.. βρισκω.Παντα οσο
σκαβεις και σκαλιζεις βρισκεις.Και μη μασατε και μην ακουτε οσους λενε "μη την ψαχνεις"..η "εγω δε ψαχνω ποτε τιποτα"...Ολοι την ψαχνουν.Με αλλους τροπους πιθανως.Mε αλλη αφορμη παλι πιθανως..Και αλλη ωρα..επισης πολυ πιθανως...αλλη στιγμη..Ο καθενας σκαβει,ειτε
το κρατα για παρτη του,ειτε ειναι ψυχακιας οπως εγω και το βγαζει στον πλανητη μεσω ιντερνετ.,..cut.

Χωρις νερο χανω τα ιχνη μου,δε μυριζω καλα.Χανω τη σιγουρια μου.Χανω τις ακρες μου.Χανω τα βηματα μου σα σε ζειμπεκικο που χορευεις σουρα και οταν τελιωσει ο χοροςεισαι γεματος
αιματα.Αιματα και μονος...με τις ματιες παντα του κοσμου...να σε ακολουθουννν και να σε σχολιαζουν.Ο κοσμος παντα σχολιαζει,το ξερετε αυτο..παντα σχολιαζε και παντα θα σχολιαζει...Cut.

Οχι,δεν ειναι θεμα αφυσικο.Ουτε οτι δε προκειτε να ξαναβρεξει.Θα πεσουν παλι νερα.Θα γεμισει λιμνες ο τοπος.Ανθρωποι θα πνιγουν,περιουσιες θα καταστραφουν,θα γεμισει η λιστα φωνες,Αλλες
ηρεμες,αλλες με στοιχεια τεκμηριωμενες,αλλες αστοιχειωτες, αλλες με μετρο,αλλες με νοημα,αλλες ξερες και ανευρες,αλλες ετσι,αλλες αλλιως.Θα πεσω κ εγω στα τεσσερα και θα αρχισω να σκαβω
μεγαλυτερη ευκολια,να βρω τις ακρες μου,τα ιχνη μου,τις καβαντζες μου,οτι θα με κρατησει ζωντανο πραγματικα η κατ επιφαση για λιγο ακομα...cut

Oυτε θεμα ειναι αν εκει εβρεξε,γιατι να ξαναβρεξει,κ ουτε τιθεται θεμα αδικιας,ουτε παραπονων.Βγαλτε τα σωψυχα σας.Εχετε μια μερα μολις να δειτε καταιγιδα κ αισθανετσε παραπονουμενοι??Για μενα εχετε δικιο.Εχτε πλυμμηρισει και ομως θελετε λιγο ακομα?Για μενα εχετε δικιο΄. Απλα αναγνωριστε ολοι στο αλλον την ιδια αναγκη ,οπου κ αν μενει,οπου κ αν ζει,την αναγκη να βγαλει μια κραυγη.Μη θελετε να μοιαζει με τη δικη σας.Μη χαλιεστε που δε εκφραζει αυτου που κ εσειςμ αισθανεστε με τον ιδιο τροπο...Δε θα μοιαζει ποτε και ευτυχως.Γιατι ειστε μοναδικοι ολοι,οποιο λογο κ αν επιλεξετε να χρησιμοποιησετε ,οποια αφορμη παρετε για να την
εκφρασετε...CUT
*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: