Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

“Καλο μηνα”


Καλο μηνα ......
λενε οι βολεμενοι στη συνηθεια,
οι θεατες της ταινιας,
οι ακροατες της συναυλιας,
η ουρα στο σουβλατζιδικο
και στον γκισε της εφοριας...
Με μια σπασμενη κιθαρα και με τραγουδια δανεικα
σημαια,μπαιρακι η μαντηλι
ζωες που καθε βραδυ μπαρκαρουν στο λιμανι
ζωες ξεβρασμενες σ αγνωστες του κοσμου παραλιες σαπισμενες
του ερωτα λενε η παραζαλη και της αιτιας η αιθαλη.
Και οι ναυαγισμενες ευχες που αναβουν φωτια απ τ αστερια
σε νησι που δε υπαρχει καν στο χαρτη .
Κ οταν πινω δε ονειρευομαι ζωες αλλες .
Μονο ετοιμος νιωθω, να πεθανω...

Η ΛΑΚΟΥΒΑ

Ειναι μια λακουβα στη μέση του Δρόμου.
Κράτησε τα νερά και τα χιόνια όλων των χειμώνων.
Δεν στεγνωσε με τις λιακάδες ,ουτε με το φύσημα των ζεστων κ παγερων ανέμων.
Ποιος ξέρει όλες τις λακουβες των δρόμων?
Ποιος ξέρει τη λακουβα αυτου του Δρόμου?
Πάτησε μεσα της,μερα μεσημερι ,ανθρωπος γυρω δε υπηρχε
και τα μπαλκόνια κλειστα,και τ αδέσποτα αλήτευαν αλλου.
Και χάθηκε .Ολόκληρος ανθρωπος χάθηκε μεσα στη λάκουβα.
Δεν βρέθηκε ποτε.Ουτε τα νερά στέγνωσαν ποτε.
Καταμεσής του Δρόμου,μια λακουβα με τα νερά ολων των χειμωνων.
Ποιος ξέρει όλες τις λακουβες των δρόμων?
Ποιος ξέρει τη λακουβα αυτου του Δρόμου?

“Ο Έτσι”

Τα καλα παιδιά περνάνε απο τα Εξάρχεια και φευγουν γρήγορα.Πιάνουν το νόημα που καταλαβαινουν ,οτι καταλαβαινουν τελος παντων,το βάζουν κάπου,αγνωστο που (μερικοι το βαζουν και στο βιογραφικο τους) και πάνε παρακάτω.Γρήγορα.
Οσο για τον κοσμο για τα Εξάρχεια λεει παντα κάτι ευκολο,κάτι που μπορεί να καταλάβει.Κάτι που φαίνεται,κάτι που ταξινομείται,κάτι που αποδελτιωνεται ,κάτι που καταγράφεται. Γρήγορα.Πάντα γρήγορα.Χωρίς αναλύσεις.Ιδιως χωρίς αναλύσεις.
Τα Εξάρχεια ,είναι ο τόπος του "Έτσι".Κ ο "έτσι" ηταν ο μεγαλύετρος γαμιάς που περασε ποτέ απ τη γη την ίδια.Γάμησε τα πάντα ,οτι γαμιόταν και οτι δε γαμιότανε ,αυτος το γάμησε.Και γεννηθηκαν απ το σπέρμα του , χιλιάδες μπάσταρδες έννοιες,καταστάσεις ,και φάσεις.Αυτά γίνανε μια μακρινή εποχή ,σχεδον αρχαία,σχεδόν χαμένη στον χρόνο.Κ έκανε ενα μαγικό ο τύπος που τον λέγανε "Ετσι"¨.
Στα Εξάρχεια καθε μερα απο τότε,προβάλεται η ιστορία του κ αναπαράγεται με διαφορετικους πρωταγωνιστές καθε εποχή.Στα Εξάρχεια ,δε παίζουν κομπαρσοι.Ποτέ.Όλοι ειναι πρωταγωνιστές.Ετσι ήθελε ο Ετσι.Κ όλοι παιζουν την δικιά του ιστορια με εκατομμυρια των εκατομμυρίων παραλλαγές.Εκαντονταδες τραγόυδια,αυτοκτονίες,έρωτες,πολέμους,σφαίρες,μολώτωφ,πολιτικά γραφεία,μπάτσους,χαφιέδες,πράκτορες,αναρχικους και αναρχίζοντες,τρομοκράτες και τρομοκρατούμενους .
Κάθε μέρα ξημερώνει Χριστούγεννα στην πλατεία απο τοτε,καθε μερα οι καμπανες του Αγιου Βασίλη και του Αη Νικόλα χυπάνε,κάθε μέρα η κατάληψη κάνει παρτυ.,καθε νυχτα η πλατεία κάνει απολογισμό και τα βρίσκει όλα σωστά κ ολους σωστους. Και τους πεθαμενος κα τους σκοτωμενους κ τος προδομενους και τους προδοτες,και τους αφηρερημενους και τους επιτυχημενους και τους αποτυχημενους.Καθε μερα ο μπαρμπα Γιάννης ζει,και μαγειρευει μεγαλες μερίδες φαγητό,κάθε μέρα ,ονειρα κυκλοφορανε μερα μεσημερι ,ονειρα με παραστάσεις ολοκληρες ζωντανες,ονειρα μεσα σ όνειρα,ζωες μεσα σε ζωές ,ψαχνοντας ενα γιατί,και βρισκοντας παντα την ίδια απάντηση.Γιατι "έτσι".
Τα Εξάρχεια ειναι κατάσταση μυαλού,δε ειναι τόπος .Ειναι στο μυαλό και δεν ειναι στην Αθήνα ουτε πουθενα στη γη.Ειναι παντού γιατι παντου ο "Ετσι" γαμησε τη φαση.
Τα καλα παιδια οπως ειπα,φευγουν γρηγορα,τα κακα παιδιά αλλαζουν τοπο,Οι αναρχικοι θα βγαλουν δελτιο αντιπληροφορησης και θα φτάσουν μεχρι το συνθημα "ενα δυο τρια πολλα Εξαρχεια".Και θα ναι οτι πιο κοντινο αυτο που ειπανε πιο κοντινο οπως ειναι κοντινοτερο να κοιτας ενα αστρο απο το να μη το κοιτας και να νομιζεις οτι το βλεμμα σου μικραινει την αποσταση.Τόσο κοντινο.Ο "Ετσι ",η αλήθεια ειναι,συμπαθει τους Αναρχικους .Του θυμιζουν τοτε που ηταν μια σκέψη στο μυαλο του Πλαστη του και λεγόταν γενικα κ αόριστα Ελευθερία.Τη γαμησε κ αυτη.
Ο Ετσι καποια φορα γινεται ανθρωπος και κυκλοφορει στα βραδυα στη πλατεία .Καπνιζει πάντα και αν τον ρωτήσεις δεν θυμάται τίποτα. Δεν αγαπάς ποτε τον “Ετσι”.Δεν αγαπιέται ο “Ετσι”.Ενα να προσέχεις μόνο. Μη σου μπει στο μυαλό.Χάθηκες.Ολα θα τα καταλαβαίνεις τιποτα δε θα εχει πραγματικα σημασία όμως.Ολους θα τους νιώθεις ,κανέναν δε θα μπορείς ν αγαπήσεις όμως.Χαμενος θα πας .Κανένα νερό δε θα σε ξεδιψάει,καμια φωτιά δε θα σε ζεσταίνει,καμια αγάπη δε θα σ αγγίζει,κανένας στόχος δεν θα ειναι αρκετός,καμμια πράξη ολοκληρωμένη κανένας πόλεμος αρκετός,καμμια εκδίκηση δε θα σ αναπαυσει, κανένα τέλος δε θα υπάρχει.Ο ¨”Ετσι” ειναι η νίκη του Θανάτου.θα πας χαμένος.