Φθινόπωρο

Το φθινόπωρο,είναι μια γοητευτική λέξη,έχει μέσα της μια φθίνουσα έννοια.Τη χρησιμοποιούμε ακόμα,για να περιγράψουμε την αρχή των γηρατειών,την έναρξη μιας βαθειάς ωριμότητας.Μπορώ ν αποδεχτώ το Φθινόπωρο και να το καταλάβω   μόνο απο την αίσθηση που μου δίνει το κόντεμα της ημέρας και το μεγάλωμα της νύχτας.Κατα τ άλλα,βροχές,θερμοκρασίες,ψύχρα ,είναι σχετικά ως προς την εναρξή τους και ως προς τηυν διαρκειά τους.Μέχρι να καταλάβεις ,ότι κάτι άλλαξε ,μια μέρα ξυπνάς και το τζην το πρωί είναι παγωμένο...και σκέφεται να το φορέσεις...

Το φθινόπωρο,όπως και η 'Ανοιξη είναι κάτι ενδιάμεσο,κάτι σαν μεταβατική περίοδο και ως εκ τούτου,για μένα σχεδόν ανυπόφορες σαν εποχές.'Αντε να φτάσουμε στο Χειμώνα ,να γκρινιάζω ελεύθερα για το πότε επιτέλους θα χιονίσει ,στις "ανατολικές και νότιες πεδινές περιοχές.."

*nNoe*

Ελαχιστότατα πράγματα

586.366 στάλες βροχής έπεσαν(και μετά το μετάνοιωσαν) στην Κυψέλη απο τις 17:00 μέχρι και τις 17:20 .Θερμοκρασία στους 31c ,νέφωση αραιή,περισσότερο πυκνή στα νότια και δυτικά του λεκανοπεδίου.Δεν ξέρω αν τα βόρεια έριξε περισσότερο.

*nNoe*

"Κοιμήθηκε η απόφαση"

Κοιμήθηκε η απόφαση ,
σαν ατέλεια που σ' ομορφαίνει
Φλεβαρίδες μέλλοντων χειμώνων
στα μάτια έκπτωτων αγγέλων.....
*****

Γλυκά επώδυνα χτυπήματα πελμάτων
σε μιας επιθυμίας το υπογάστριο,
ένα τόσο αδικαιολόγητο χαμόγελο
είναι η ομορφιά του δικού μου χρόνου....

*Γιώργος*

Μια μικρή χώρα

Καλώς ήρθες.Σ΄αυτή την χώρα τη μικρή,
φυσάει πάντα ενα κρύο αεράκι
που το νοιώθει κανείς στα σπλάχνα του
-εκεί και μόνο εκεί-


****


Στεγνώνουν απ τα υγρά τους τα σωθικά,
"μαζεύουν   ",κολλάει το δάχτυλο πάνω τους,
αν τ ακουμπήσεις.
-πάντα τ ακουμπάς-


*******


Καλώς ήρθες .Οι ψυχές δεν αγαπούν αυτή τη χώρα
Οι ψυχές δε λένε ποτέ ,πως ήρθαν απο ΄δω..
Είναι  η χώρα αυτή ,μικρή.
-κάποιος θέλει να τη διασχίσεις-


*******


Όλοι αντέχουν,μη φοβάσαι,κανείς εδώ δεν "σβήνει"
κ εσύ θ αντέξεις.
Κανείς δε θα ξεχάσει αυτή τη χωρα τη μικρή ποτέ του.
-ούτε κ εσύ-


*******


Ταξιδιώτη,είσαι τα πάντα εδώ...
παρελθόν και μέλλον,
Ενας μπάτσος το παρών σου
απ αυτόν θέλαμε τη φράση   "χρειάζομαι Αγάπη   "
-κ αυτός την είπε-


*Γιώργος*

Το πρώτο τρένο του Μετρό

Βράζει ο τόπος.Απόγευμα Παρασκευής.Καθυστέρησα όσο έπρεπε.Όταν έφτασα μπροστά στις ράγες,το είδα.Ένα τρένο.Ένα τρενάκι ,με κάμποσα βαγόνια,άρχισε να τσουλάει.Ακούστηκε ένα σφύριγμα.Αυτό στη γλώσσα των τρένων ,έμοιαζε να λέει :"Γεια χαρά.....είμαι εδώ....φεύγω....Γεια χαρά...γειαααα"

Απέμεινα να το κοιτάζω που απομακρύνεται.Σαν τον πιτσιρικά,που βολτάρει το καινούργιο του ποδήλατο,στην αυλή του σπιτιού του,στην αυλή της πολυκατοικιας του.Έτσι έμοιαζε το πρώτο τρένο του Μετρό που είδα χτες στα Σεπόλια απόγευμα κ ο τόπος να βράζει  : σαν το ποδήλατο του πιτσιρικά.

Θα περάσουν πολλά χρόνια κ ο χρόνος θα στέκει ένα πανίσχυρο φάντασμα σ όσους το προσκυνάνε.Ίσως είναι ο πιο αμείλικτος θεός.Κυβερνάει τα δαιμόνια του μυαλού,τα κρατάει πάντα σε εγρήγορση.Ακονισμένα ,κοφτερά,να σε κάνουν να πονάς όταν τους πας κόντρα,όταν η αποφασή σου ,είναι λιγότερη απο τη θελησή σου,οταν η θελησή σου είναι μικρότερη απο την αποφασή σου.

Ο χρόνος ,ενα προστάζει : 'λιγο ψηλότερα,,,λίγο ακόμα ψηλότερα και μέχρι το πρόσκαιρο τέλος,αυτό και άλλο ,τίποτα".

"Γεια χαράααα...είμαι εδώωωω.....φεύγωωωω...γεια χαράαα.....γειά..."

*Γιώργος"

Νοτιάς του Μάρτη

Δεύτερη μέρα,αυτής της καινούργιας θλίψης.Μεγάλη αράχνη,μεγάλοι ιστοί,κρατάει αυτή η νυχτιά,αυτή η στενάχωρη ανάσα.Ποιος παίζει με τη σάρκα του,ποιος πληγιάζει το σώμα του,ποιος ψάχνει να βρεί τη ψυχή του με σκουριασμένα κατασαβίδια και γαλλικά κλειδιά?
Νάτος ο άνεμος του Τέλους.Αργησε φέτος.Συνήθως έρχεται Φλεβάρη.Φέτος είναι Μάρτης και μόλις χτες πήρε να φυσά ένας δαιμονισμένος Νοτιάς .Ο δικός μου εφιάλτης,ο δικός μου δαίμονας , είναι αυτός ο άνεμος.Πρωτοφύσηξε στην αντιληψή μου ,το '90 κ έκτοτε πάντα τον μυρίζω,σα σκυλί που μυρίζει απο χιλιόμετρα τ αφεντικό του.Τι να ορίζει για τώρα κ είναι η θλίψη μου ,ο πόνος της αρνησής μου?Κ είναι η λύπη μου που δε θα υπακούσω ποτέ πια σ αυτόν??Κ είναι τα ονείρατα ,σημάδια και ποιος παιδεμός (?)και πόσο μεγάλος?

Εχ...εχ...αγέρα τρομερέ.Έλα!! Η εσύ ή εγώ!!!
Μόνο σαν θα με νικήσεις ,αποτελειωσέ με και μη μ αφήνεις μισακό.Βαρέθηκα πια,βαρέθηκα καρβουνιάρη άνεμε.Πολύ φασαρία κάνεις.Πολυ χαλασμό.Πάρε με ντε!!!Να μαι! Αι σιχτίρ!

Κ έχουν θλίψη πάντα οι κατάρες και οι βρισιές
κ έχουν λύπη τ αρώματα των λουλουδιών
κ έχουν τ' αβάσταχτο τα κοριτσίστικα καμώματα του Μαρτη
κ έχω την ψυχή μου μια νιφάδα,μια λευκούλα αμυγδαλιά,
ΠΕΡΗΦΑΝΗ!!
*Γιώργος*

Kάμπος Λυσιμαχείας-Παναιτωλικον

Kαμπος Λυσιμαχείας.Στο βαθος το Παναιτωλικόν,αριστερα στη γωνία η μητέρα μου
*nNoe*