ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ-βιντεο με πλανα απο ΕΡΥΘΡΑΙΑ

Δεν υπάρχω πια.Ετσι απλα .Δεν υπάρχω.Καποιος να μου κοψει τις φλεβες ρε παιδια γιατι τα χερια μου ειναι απασχολημενα με το πως θα κρεμαστω εδω που ρθα κ εμπλεξα...να καθομαι σε μια βεραντα και να βλεπω τους κεραυνους εκει μακρια καπου στο βαθος και ν ακουω τον χαμο και να μη
βλεπω παρα κατι σταλες του ελεους μεσα στο δασος..μιλια μακρια απο την ηλεκρικη βια και τη δυναμη της ενεργειας που εκρυγνηνται μεσα στη πολη..αλλεθοντας και κανοντας κουβαρι στα σπλαχνα της τις αναριθμητες συνιστωσες της Σισυφειας ψυχης της πολης.......please ας κανει καποιος το ψυχικο,,,δεν εχει νοημα...κανενα απολυτως..δεν υπαρχει αυτο  το πραγμα,,δε υπαρχει πουθενα...Εγω μια φορά το χρέος μου το έκανα .Αν και μακριά,οτι μπορεσα κατέγραψα με τη κάμερα.Δεν ειμαι τοσο ικανοποιημενος απο αυτο το βίντεο ,μπαίνει όμως στο αρχείο.Το βίντεο αυτό ειναι το τριτο απο την
ωρα που ηρθα εδω στην Ερυθραία...
 

*nNoe*

Kαταιγίδα 15 Σεπτέμβρη 2008(βίντεο)

 Μια προσπαθεια απο μενα ,οσον αφορά το υπερθέαμα αστραπών και κεραυνων,απο το οποιο
είχα μια καλή θέα και καταφερα να γραψω αρκετα θεματικα πλάνα.Ολοι οι κεραυνοι και οι αστραπές που θα δείτε ειναι μοναδικοί,με την εννοια οτι ειναι μια φορα ο καθενας και οχι παραπάνω. Μου πηρε λιγο παρταπανω ωρα να το ετοιμασω αλλα αξιζε νομιζω τον κοπο.Το βιντεο ειναι αυτο εδω:

 

Μερικά video frames:

*nNoe*

Αντίο απο Κυψέλη-Αλλαγή σελίδας

Είναι λίγο περίεργη η σημερινή μου αναφορά.Θεωρητικά είναι η "τελευταία" απο την Κυψέλη.Από αύριο ΕΡυθραία.Νιωθω οτι υπηρέτησα σωστα και με παθος μεσω των καιρικων αναφορων και των πάμπολων σχολίων μου το κεντρο της πόλης που έζησα 40 ολόκληρα χρόνια.Το κεντρο της
Αθήνας και ουχί η Αθηνα γενικα κ αόριστα,ειναι ελειπέσταστο απο αναφορές.Ευχομαι και παροτρυνω τους εναπομειναντες σε καθημερινη βαση στο κεντρο να συνεχισουν να δινουν η ν αρχισουν να δινουν επιτελους τις αναφορές τους.Πιστευω οτι παρα το γλαφυρό υφος που αντικειμενικά υπαρχει στον τροπο γραφης μου,ειπα και σωστα πράγματα που αξιζουνε περαιτερω μελετη.Πιστευω οτι στο μελλον,θα γινεται ΕΙΔΙΚΟΣ και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ λογος για το κεντρο και της ατμοσφαιρικες συνθηκες που βιωνουν τουλαχιστον 3,5 εκατομμυρια ανθρωποι πράγμα που δε γινεται
τωρα..Πιστευω  οτι το μελλον ειναι αυτο.Θα δειτε οτι δε θα ειναι "ευκολως εννουμενο οτι το κεντρο εχει χ βαθμους παραπανω ετσι γενικα κ αοριστα χωρις καμμια αλλη αναφορα.

Δεν ξερω πως θα μαι στα βπ,ΔΕ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΣΥΝΗΘΙΣΩ ΚΑΙ ΠΟΤΕ, το σιγουρο ειναι οτι τα βπ δεν εχουνε ΠΑΤΗΣΙΩΝ.Ειμαι λάτρης του καιρου στην πολη,ειναι μαγεια οταν ερχεται ο καιρος (άρα η φυση) μεσα σ ενα παραλογο οικοδομημα,με συναρπαζει και με δονει το χιονι στο τσιμεντο,και ο κεραυνος αναμεσα στις κεραιες.Οσο και αν δε μπορειτε να το καταλαβετε το αγαπαω ως τα μυχια της ψυχης μου αυτο το πραγμα και δε θα σταματησω να το αγαπω ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ!!Mporei na yparxoyne 1002 asxhma sto kentro kai πρωτος εγω να τα λεω και να τα ξαναλεω ,αλλα οταν εχεις ζησει 40 χρονια καπου(εξαρχεια και κυψελη) νομιζω το αγαπας πολυ αυτο το ασχημο πραγμα που εχει ρουφηξει ολα τα πρωτα νιάτα σου κ ολες τις αναμνησεις σου.Νιωθω θλιμμενος ειναι η αληθεια γιαυτον τον
παραλογο για πολλους ισως λογο,και θελω να το μοιραστω με ανθρωπους που κατα βαση θελω να πιστευω οτι με νιωθουνε ,εστω και αν δε το καταλαβαινουνε απολυτα τη δικη μου ιδιατεροτητα.

Θα συνεχισω οσο μπορω να μιλαω για το κεντρο και να μεταφερω αναφορες και καταστασεις που συμβαινουν εκει,αλλα σιγουρα η απουσια μου η καθημερινη θα εχει επιπτώσεις.Με την καμερα φρονω οτι εδωσα πολλες εικονες απο καιρικα φαινομενα μεσα στη πολη ,πραγμα που δεν υπηρχε
μεχρι πριν απο λιγα χρονια.Παντα θα με συγκινει το πρωτο βιντεο που εδωσα με κραυνους με φοντο την Ακροπολη και πολλα αλλα,αλλά οκ εν πασει περιπτωσει ,δε θελω ν αρχισω να θυμαμαι...(δυσκολο..)Θα συνεχισω να κανω το ιδιο στα ΒΠ γιατι αγαπαω τη βιντεοσκοπηση.

Ειμαι συγκινημενος πραγματικα,νιωθω εναν κόμπο στο λαιμο,δε παω δα κ κανα εξωτερικο ,αλλα ετσι νιωθω....ειναι ελικρινες αυτο που λεω,,,τι να κανουμε....


Και η αναφορα μου η σημερινη .:Xaλια μαυρα σημερα η κατασταση.Μιλανε ολοι για τη "κακοκαιρια" και η Αθηνα σημερα ειχε πνιγει κυριολεκτικα στο νεφος και τους 34C me Την υγρασια στο 40% περιπου.Καμμια κακοκαιρια δε υπαρχει αν δε ερθει.Μπροστα μου δε βλεπω καμμια κακοκαιρια,αλλα +35 αρια και ζεστη ,ζεστη κ παλι ζεστη....

Αυτα.Νιθωθω λιγο χαλια.Τα λεμε

*nNoe*

2 Βίντεο για το διήμερο 30-31 Αυγούστου 2008

Πάλι καλά που θα επηρεαζόταν σήμερα τα βόρεια και τα δυτικά τμήματα του νομού Αττικής,έτσι ώστε προλάβαμε και απολαυσαμε ενα μεγαλειωδες θέαμα στα ......Ανατολικά μας.0 χιλιοστά στην Νεα Ερυθραία,ουτε στάλα βροχής και κάποιοι κεραυνοί στα Ανατολικά μεχρι τις 1 περίπου χοντρικά

To πρώτο  βίντεο,έχει να κάνει με τους κεραυνούς που πέφτανε Ανατολικά της Αθήνας(Αγία Παρασκευή,κλπ)την Κυριακή 31 Αυγούστου 2008..Δεν ήξερα ότι η κάμερα μου,είχε καταγράψει αυτούς τους κεραυνούς.Κατά τύχη το είδα.Η δυσκολία ήταν ότι το φως της μέρας δυσκόλευε με μια πρώτη ματιά τους καταγεγραμμένους κεραυνούς. Το βίντεο δέχτηκε κατά το ήμιση του, επεξεργασία με "διόρθωση χρώματος χρησιμοποιώντας αντίθεση" προκειμένου να τονιστούν τα ηλεκτρικά.Μετά
από κάθε καρέ,υπάρχει και εικόνα από το Frame της στιγμής κεραυνού.Το βίντεο,είναι αυτό
εδώ:
        
Eπίσης μερικά video frames απο αυτή τη δραστηριότητα:

    

     
Το δεύτερο βίνετο ΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΠΛΑΝΑ ΑΠΟ ΧΤΕΣ (30/08) ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ(31/08), με χαβαλετζίδικη μουσική υπόκρουση,μιας και ο χαβαλές ειναι οτι μου εχει απομεινει. "Εχω τελειωσει πια"..."δεν υπάρχω"..εχω " καει"....
Τα λεμε..
        

*nNoe*

"'Αναρχες σκέψεις καιρικής σημειολογίας"

Στις δύσκολες μέρες,στις δύσκολες στιγμές,υπάρχει μια σκέψη που μπορεί να με κάνει να νιώσω καλύτερα.Η σκέψη αυτή δεν είναι άλλη απο τα "επερχόμενα" του καιρού.Το καλοκαίρι
ειδικά,αυτή η νοηματική φόρμουλα,λειτουργεί εντονότερα.Μοιάζει με τις αντίστοιχες ελπιδοφόρες σκέψεις του ποδοσφαιρόφιλου που περιμένει τον επομενο σημαντικό αγωνα της ομάδας του,
μοιάζει με όλες εκείνες τις ελπιδοφόρες σκέψεις που κάνουν όλοι όσοι περιμένουν κάτι σημαντικό της αρεσκείας τους .Συζητώντας με πολλούς ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια,,παρατήρησα οτι αυτό ισχύει μεν,αλλά δεν ειναι η πεμπτπουσία.Είναι ένα χαμηλής δυναμικής και ποιότητας
αποκούμπι όταν έρχονται τα όποια δύσκολα στη ζωή μας.Και όχι μόνο.Σε πολλές περιπτώσεις,δεν ειναι καν αποκούμπι.Οταν τα όποια δύσκολα ειναι πραγματικά πολύ δύσκολα,τότε η αξία του ατονεί κ σε πολλές περιπτωσεις εξαφανίζεται.Το θετικό σ αυτές τις περιπτωσεις,είναι οτι επανεργοποίηση αυτού του συναισθήματος-σκέψης- αναμονής,σηματοδοτεί την έναρξη μιας καλυτερευσης των δυσκολιων άρα και της ψυχολογίας του ανθρώπου που το βιώνει.Η ύπαρξη ομως αυτης
της χαρμοσυνης "σκέψης-αναμονής",που αφορά τον καιρό ειναι σπάνια ,δύσκολη πολύ ιδαιτερη και θα τολμουσα να πω .. πολυ μοναχικη.Μετα απο 7 χρόνια παρουσίας μου στη λίστα,μπορώ να πω
με σιγουριά σχεδόν,ότι ο πυρήνας,ο απόλυτα προσωπικός πυρηνας αυτης της "σκεψης-αναμονής",παρολο που δεχεται πολλά επιπλεον ποικιλότροπα ερεθίσματα,εξακολουθεί και μενει αλώβητος ως προς τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά που τον διέπουνε. Η λίστα τελικά δε
μπορει κατα τη γνωμη μου να λειτουργησει ως ΤΌΠΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΟΎ της πρωταρχικής προσωπικης κατάστασης.Και ευτυχως που δε μπορεί.....

Οπως και να χει όμως,δε βρήκα πολλούς που ν "ακουμπήσανε" πανω στον καιρό ,για να παρουν μια ανάσα,η να βρούν μια υποτυπώδη φόρμουλα σ αυτον,για να "κρατηθούν" λιγότερο η περισσότερο.Βρήκα όμως πάρα πολλούς,που χωρίς να το παραδέχονται (ελάχιστοι το παραδέχονται) έχουν μια τρομερά έντονη προσωπική σχέση με τον καιρό,την οποία κρατούν για τον ευατό
τους.Το κάνουν δε αυτό,τόσο πεισματικά και τόσο απόλυτα, που θα τους δείς σε εξωτερικές εκδηλώσεις τους, αυτή την ίδια την πλευρά τους να την ειρωνευονται ,να τη χλευάζουν,να την αποριπτουν οταν την βλεπουν να εκδηλωνεται απο αλλους.Μοιάζει να έχει καταταγεί
αυτό το χαρακτηριστικό ,στα "απαγορευμένα",σ αυτα που δε λέγονται ,όχι τόσο για να προστατευτοουνε αλλά γιατί θα χαρακτηριστούνε σαν "τρελοι" η 'γραφικοί" η "ευαίσθητοι" ή οτιδήποτε
αλλο που μπορεί να γίνει αντικέιμενο κοροιδίας απο τους αλλους.

Θα βλεπα σ αυτή την κίνηση,σαν απόλυτα λογική και εξηγήσιμη ,ειδικά στην εποχή μας.Στην εποχή που διανύουμε,ζούμε μια τρομερή αντίφαση.Ενω ειναι μια εποχή άκρατου ορθο-λογισμού,παρ ολα αυτά είναι μια εποχή που κυριαρχείται απο το αντίθετο του ορθολογισμού. Ειναι μια δαιμονική εποχή.Μια εποχή σαρωτικών αγχωτικών βιωματων και συναισθημάτων,μια εποχή 'τρομου" που μιλάει για τα πάντα εκτός απο την ίδια και την ψυχή της.Ο αγώνας που κανει πρωτα απ ολα
ειναι ν αποδειξει οτι δεν εχει ΚΑΝ ψυχη!!!Οι καιρικές καταστάσεις πιστεύω βαθιά,έχουν- εκτός ολων των αλλων γνωρισμάτων και των χαρακτηριστικών τους,μετρησιμων-εξηγήσιμων-αναλύσιμων,κλπ,-
εντονότατο το προσωπικό διαλογικό στοιχείο με τον καθενα.Αν θα θελα να το περιγραψω απλοικα,θα ελεγα οτι ο καιρός "συνομιλει" με όλους και με τον καθενα προσωπικά.Ο διάλογος όμως που κάνει,έιναι ενας ημιτελής ,ελλειματικός,προβληματικός διάλογος ανάμεσα σ αυτόν και
σε "κουφούς","στραβούς","αναπηρους,που παρολα αυτά γίνεται αλλά "προς θεου" "δε κανει να βγαίνουν αυτά τα πράγματα στη φόρα".

Τα μερομήνια,είχα γράψει και παλιότερα,είναι πάνω απ ολα ένδειξη ισχυρή,μιας ψυχικής υγείας.Η ψυχική υγεία,για μένα και πρέπει να το τονλίσω και να το διευκρινισω αυτό,προυποθέτει την ύπαρξη της ψυχής.Ειναι μια "έντιμη" προσπαθεια "συνομιλίας" με τον καιρό,με απωτερο σκοπό όχι την προβλεψη του καιρού,αλλά την δικαιωση της υπαρξης του ανθρωπου σ αυτον τον κόσμο και την ομαλή ενταξή του μεσα σ ολη τη φυσική ακολουθια.Η προβλεψη, κατα την αποψη μου ερχεται σαν
επακολουθο ,σαν το αμμεσα κατανοητο αποτελεσμα αυτης της προσπαθειας συνομιλίας.Πιστευω ομως προσωπικά,οτι το μεγαλυτερο κέρδος και ο βαθύτερος σκοπός είναι η "συνομιλία" με τη φύση που μας περιβάλλει.
Αυτο ειναι μια τεράστια ανάγκη του ανθρωπου.Τεραστια και ταυτοχρονα υποβαθμισμένη ψυχικη ανάγκη!!.Κατανοητή ομως κυρίως ,μόνο σ οτι αφορα τα 'ωφέλη" της φυσης στον ανθρωπο ,ετσι καπως γενικα κ αόριστα.Για την ιδια την φυση ,τι νόημα έχει η προβλεψη του καιρου απο τον ανθρωπο??Κανενα!!Ειτε προβλεψει ο ανθρωπος ειτε οχι τον καιρο,αυτος θα εκδηλωθει!!Η φυση δεν εχει αναγκη τον ανθρωπο.Ο ανθρωπος ομως την εχει απολυτη αναγκη...Ο ανθρωπος χωρις πρωτα να
την εχει κατανοησει και να την εχει αγαπησει,παει να την καθυποταξει.Και κανει και πειραματα για την αλλαγη του καιρου.Και ειναι και περηφανος.Και κανει και διακρισεις αναμεσα σε καλες και
κακες εφαρμογες του.Τπτ αλλο δε βλεπω εγω παρα μονο εωσφορικη αλλαζονία,απο ποιούς??Εδω ειναι το κλού της υπόθεσης...Απο καποιους που διαρυγνουν τα ιματια τους οτι ....δεν υπαρχει εωσφορος...Ω εποχη που κρυβεσαι σα τη στρουθοκαμηλο πισω απο το δαχτυλο σου......

Κλεινοντας αυτό το άναρχο σημειωμα σκέψεων,θέλω να πω πως μόνο κέρδος υπάρχει όσο τονιζεται και κυριως οσο καλλιεργειται η προσωπική σχεση με τον καιρό.Οσον αφορα την εξωτερικευσή της αυτό ειναι θεμα προσωπικής επιλογής.Η αλήθεια ειναι οτι πολλά πραγματα δεν κανει κακό να μενουν κρυφά,αλλα ταυτόχρονα δε κανει καθόλου κακό επισης να παιρνουν αέρα και να βλεπουν το φως.
Ειτε αυτο ειναι ενα συνεφιασμενο φως ειτε ειναι ενα ηλιόλουστο φως...Το φως ειναι αυτό που θα γονιμοποιήσει τον καρπο αυτης της προσωπικης σχέσης,οχι το απόλυτο σκοτάδι ενος περίεργου μεσαιωνα ντυμενου με τον μανδυα της "γνωσης για την γνωση" και των τυρρανικων του
αρνητικων συναισθηματων..Χωρις αυτη τη προσωπική σχεση ο καιρος ,η φυση,δεν ειναι τπτ αλλο απο "αντικειμενα" προς μελετη με σκοπο την πληρη καθυποταξη τους και στη συνεχεια μεσω της
διαστρεβλωσης τους,την πληρη καταστροφη τους...Μια καταστροφη τους που για τον ανθρωπο δε θα σημαινει τπτ αλλο παρ εκτος την αυτοκαταστροφη του..

*nNoe*

Διακοπές τέλος

Μια γριά υγρασία ,με ελιές στο πρόσωπο,ενα στόμα χωρίς δόντια,μπροστοποδιά που μυρίζει σαπίλα,κόβει βόλτες στην Κυψέλη και πινει μπύρες με μετανάστες σε καφενεια με λάμπες νέον που αχνοφέγγουν παρακμή .Ενα σμήνος μαύρων κατσαρίδων πέρασε πετώντας την λεωφόρο,κ εφυγε στ Ανατολικά .Σουβλατζίδικα και κουρεία κλειστά.Πόσες φορές σκέφτομαι,έχω περιγράψει "το τίποτα " του καιρού ,σαν φόρο λες ,που είχα να πληρώσω απεναντί του,σαν απόδειξη της αγάπης μου για αυτόν.Κ ομως κάθε φορά ποτέ του δεν εμεινε ικανοποιημένος κ έρχεται κάποιος,,,"κανένας" και περιγράφει τη βροχή στην Αθήνα και γίνεται πρωτοσέλιδο.Που σαι μαγκα....να συναντηθούμε
και στα δύσκολα ,έτσι?? Αλλά ξέχασα...εσύ στα δύσκολα,..σιωπάς...!! Μη χέσω..
Και πόσες πατέντες πρεπει να βρεις ακομα να το αντεξεις,και πόσες
καβάντζες πρεπει να γλυψεις ακόμα να πεις οτι "χορτασες" και ποσα
ψεματα πρεπει να ξεφουρνισεις ακομα σε συζτησεις ,προκειμενου να
πεις,οτι" ναι.."κ ολες οι εποχες καλες ειναι"..αλλα η "αλλαγη του
κλιματος" ..και η "ανοδος της θεμροκρασιας"...και.."οι γωνιες της
πολης το καλοκαιρι" και οι "κοντινες παραλιες"..και γω δε ξερω τι αλλη
χαζομαρα.Αντί να πεις ..ναι ρε...το μισω αυτο το παλιόπραμα που
λεγεται καλοκαιρι.

Για δεκα μερες διακοπες ,5 μηνες αναγκαστικα εργα σε γαλερα να τραβας κουπι και να βαρανε και με το μασιγιο απο πανω...αντε ρε....πα να πνιγει αυτη εποχη..στα τσακιδια και τα ρεκορ,στα τσακιδια
και οι μεσες τιμες,στα τσακιδια και αν ηταν πιο ζεστο απο αλλα,στα τσακιδια πραγματικα δλδ.Κ ουτε να σε νοιαζει αν συμφωνουν οι οποιοι αλλοι η διαφωνουνε.Ετσι κ αλλιως ποιος σπλαχνιστηκε
την τρελα του αλλουνου?Παμε καλα τωρα?
ΥΓ.Ναι παω δουλεια αυριο μετα απο τις καλοκαιρινες μου
διακοπες..Φαινεται ε??

*nNoe*

Το αφόρητο καλοκαϊρι των άλλων (pt.3)

* (εις μνήμην +)
Οι "άλλοι" τρέχανε στις κοντινές παραλίες,Οι "άλλοι" πίνανε καφέ στο χαλαρό,οι "άλλοι" μιλούσαν επί παντός επιστητού -ακόμα καi για τον καιρό και συζητούσανε τις καταιγίδες που ΘΑ έρθουνε-,οι "άλλοι" τσακωνότανε για το που θα πάνε διακοπές,οι άλλοι βάζανε φωτιές,οι "άλλοι" τις σβήνανε.Οι άλλοι λιώνανε στις παραλίες και στα κάμπιγκ φουμάροντας φύση.Οι "άλλοι" δουλεύανε και κλείνανε τρύπες,ενώ οι "άλλοι" κλείνανε τα σπίτια κάποιων "άλλων" για ν ανοίξουνε βίλες για
3 γενιές μετά από αυτούς,για τα παιδιά τους και τα δισέγγονά τους..

...Και συ..περίμενες να πάει μια η ώρα το μεσημέρι,να δεις τη μάνα σου,τον πατέρα σου,τον αδερφό σου για 2 λεπτά στην εντατική.Και δεν έπαιζες με θερμοκρασίες ,αλλά με τα ποσοστά θνησιμότητας.30% τη πρώτη μέρα,45% την τέταρτη,70% τη όγδοη,πάνω από 90% την 20 μέρα.Και εκεί ,μια νύχτα στην Πάτρα του 2001 με την υγρασία στο 99% και την ώρα που όσοι "άλλοι" κυκλοφορούσαν ήταν σουρωμένοι και μαυρισμένοι απ τα μπάνια και τις εξόδους τους,εσύ έψαχνες κονιάκ ,χωρίς πάγο,να σε βγάλει μέχρι το πρωί.Κ όταν ήρθε το πρωί , η υγρασία είχε έφτασε στα
ίδια ποσοστά με κείνα της θνησιμότητας.Και ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ που οι "άλλοι" κάνανε ότι κάνανε κάθε μέρα,εσύ κολλούσες από την υγρασία και τον ιδρώτα όταν έφτασες στο νεκροτομείο.Εκείνη την παγωμάρα του νεκρού σώματος θυμάσαι σαν το πιο "απόλυτο κρύο",κόντρα ακόμα και στο πιο
"απόλυτα ζεστό".

Κάπου εκεί ξαναμπερδεύτηκαν μέσα σου οι εποχές και βεβαιώθηκες γιαυτό όταν το ίδιο βράδυ εκείνης της μέρας ψιχάλισε με ξάστερο ουρανό πάνω από το κεφάλι σου.'Εθαψες τη μάνα σου μαζί με τοις "άλλους" ,της είπες γεια,και έγινες κ εσύ σιγά σιγά ξανά ένα με τους "άλλους" και τα αφόρητα καλοκαίρια τους ,ανταποκρινόμενος και υποκύπτοντας στο αιώνιο κάλεσμα για συνέχιση της ζωής αρχίζοντας πάλι από την αρχή να τραβάς διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις εποχές που είχανε γίνει ένα κουβάρι μέσα σου...

*nNoe*