Σύνηθες σκηνικό έξω απο το μπαρ του Νοτιά.Τσαμπουκάδες με τα σύνεφα,αντεγκλήσεις,
θολούρα,ομίχλες πρωινές,παρεξηγήσεις ,καπου καπου στάλες αίμα,-οχι σορυ-σταλες βροχης,
εκρήξεις,ανώνυμες καταγγελίες ,μια "Αμμεση δράση "πελαγωμένη,ένα πέπλο μυστηρίου
απλώνεται παντού,υποχέσεις για εκδίκηση με τη μορφή καταιγίδων,απειλές,μπλα μπλα μπλα...
Κλεινω τη πόρτα σ αυτη τη φασαρία.Ανοιγω ραδιάκι με μουσική τζάζ και φοράω τα μαυρα γυαλιά ηλίου μέσα στο γραφείο.Πανω στο γραφείο μου είναι ο χάρτης του φετεινού χειμώνα.Με χάρακα
χαράζω γραμμές ελάχιστης άμυνας και πορείες ολοκληρωτικής επίθεσης.Στόχος ένας και μοναδικός.
Να πάρω οτι μπορω περισσότερο με κάθε συνθήκη.Στους καιρους της απλετης "¨διαφάνειας" και της
ταχύτητας των πληροφοριών αν κατι ειναι απαραίτητο εφόδιο σ εναν μαχητη καιρου εναι η δικη του
αποκλειστικη σχεση με τον καιρο.Ολα τ άλλα ειναι διάτρητα και μπάζουν απο παντού.
Οι σειρήνες εξω σταμάτησαν.Η αστυνομια καιρού κάνει τις συνήθεις περιπολίες.Το μπαρ του Νοτια
θα συνεχίσει να λειτουργεί.Το λάδωμα έπιασε τόπο.Same old stuf...Σιωπή.Η τζαζ παίζει ακόμα....
Λιόχαρη μέρα φρεσκολουσμένη απο την πολυ πρωινή βροχούλα.Βλεπεις στα μάτια της τις μέρες με τα χιόνια που θα ρθουν.Και θα ναι πολλες οι φετεινες μέρες με το χιόνι να πέφτει για μερικές ώρες και τον ηλιο μετά να ζωντανεύει ακομα κ τ άψυχα.Βλέπεις μέρες με πολυ χιόνι κ μερες με λιγότερο.Βλέπεις στα μάτια της τις γραμμές των οριζόντων ζωγραφισμένες με κάρβουνο σε λευκο καμβά.Βλέπεις τις χειμωνιάτικες λιακάδες με το δριμύ κρύο να φευγουν και να ρχονται μεσα σε κουπες με αχνιστους καφεδες κ ζεστά ποτά.Βλέπεις αισιόδοξες μοναξιές και πολυβουες θλίψεις.Και πριν προλάβεις να δεις οτιδήποτε άλλο η μέρα μεγάλωσε απότομα κ έκλεισε τα μάτια.Μπήκε στο μετρό και χάθηκε.....
Μενει η μυρουδιά της στα πλυμμένα νεράτζια των πόλεων ,στις στάλες που στραφταλίζουν
στα τζάμια των αμαξιών,σ ένα απο τα πιο εκτυφλωτικά και ζωντανά πρωινά αυτου του Φθινοπώρου.. *nNoe*
Κάπως έτσι -όπως σήμερα- ξημέρωσε η 2η Νοέμβρη του 77.Συννεφιά μαυρίλα και ψιλόβροχο μεχρι το μεσημερι κ απο τ απόγευμα κ μετά οι καταιγίδες σάρωναν Αθήνα και Πειραιά οχι μεχρι τα μεσάνυχτα οπως εχω ακούσει να λέγεται αλλά μεχρι τις πρωτες πρωινες ωρες της 3 ης Νοεμβριου.Τα υψη βροχης που λεγονται για τοτε επισης ειναι σωστα για τις περιοχες που αναφέρονται αλλα δεν αντικτατροπτιζουν τι εγινε σε περιοχες που δεν υπήρχαν μετρησεις.Η εικόνα των παρασυρόμενων αμαξιων στη Βαλτετσιου στα Εξάρχεια θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου καθως επιης και το πλυμμηρισμενο σπίτι στο υπόγειο που ζουσε η φτωχη κ εργατικη οικογενεια μου.Τιμη και σεβασμους στους πνιγμενους του Νοεμβρη του 77 (οπως κ ολων των αλλων)
Ο Νοέμβρης μοιάζει να μπαίνει αγγελιασμένος .Ευχές για ανατροπές και πολυ "ηλεκτρική βία" .Ψηλα η σημαία του Νοέμβρη....Σπασμένες κάμερες ,τρυπες στα προφυλακτικα της "ασφάλειας" ,λευτεροι και άναρχοι ουρανοι!!!