Κυριακή 23 Μαΐου 2010

Mια κίνηση αντιπερισπασμού

Όλη μέρα πάλευαν τα σύννεφα να δώσουν κάτι.Αυτη την εντύπωση έδιναν.

                  
                              

             
              

 Τπτ άλλο δεν συνέβη εκτός απο το ότι ήταν μια κίνηση στρατηγικής.Οι μάχες δώθηκαν αλλού,εδω απλά ηταν κίνηση αντιπερασπισμού.Οταν η μέρα τέλειωσε και ο σκοπός επιτεύχθη,ο στρατός διαλύθηκε...
                                    σε zoom:
                  *nNoe*

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

21 Μαη,καταιγιδα ΚΑΙ αστάθεια

Καταγίδα είχαμε και στην Ερυθαία τελικά για μισή ώρα περίπου,μετα τα μεσάνυχτα  όταν και είχαμε καμια δεκαριά "καλούτσικα"ηλεκτρικά με βροντή  και πλούσια βροχή χωρις να ξερω ποσό υετού(χάλασε το βροχόμετρο).Δυσκολη η φωτογράφιση κεραυνων.Δυο μικρά δείγματα ,έστι για το "γαμώτο"

Eνα χαρακτηριστικό βίντεο με την ηλεκτρικη δραστηριότητα που ήταν ορατή απο την Ερυθραία μετα τα μεσάνυχτα.




Η μέρα της Παρασκευής κύλησε μέσα στις υποσχέσεις.Ασταθείς υποσχέσεις για μια καλή καταιγίδα.
Χαρακτηριστικες εικόνες απο την αστάθεια.Σεπόλια.:
                                        
                        
           
                 
           
            Μεσημέρι πλέον απο Ν.Ερυθραία,προς τα Βορεια Πολιτεία,Εκάλη ,κλπ
                              Απόγευμα προς Πάρνηθα ,σπασμένος καιρός

                  Την ίδια ωρα προς Πεντέλη:
                   Me tο πέσιμο της νύχτας άρχισε να ψιχαλίζει:
            Μετά τις 10 το βράδυ αστραπές έγιναν αντιληπτες προς τα Nότια .Μακρινές αστραπές....

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

20 Μάη της Αστάθειας

Αστάθεια.Πανω και κατω.Η καταιγίδα δεν ήρθε.Πάνω.Γιατί κάτω έχει σκάσει και μαίνεται.Φωτο απο την 20 Μάη στους δρόμους κ τους ουρανoύς της Αθήνας.


                 
                 
                                        
                 

                                     

                 
           
                 
 *nNoe*
*F.K.P*

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Σάββατο 15 Μαη,μια μέρα με πολύ αέρα.

Η νεά σελήνη ,στο τέλος μια μέρας με πολύ άνεμο και σχετική πτωση της θερμοκρασίας.Ο αέρας συνεχίστηκε όλη νύχτα προς τη Κυριακή 16 Μαη.
                         *nNoe*
                          *F.K.P*

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

"Για την φετεινή Άνοιξη"

Εντάξει.Ήρθε μια κυρία με σφιχτό κότσο ,ταγιέρ σκούρο γκρί,μαύρα γυαλιά ηλίου,νοσοκομειακά παπούτσια ,ρυτίδες ,έβγαλε ένα  κουτί και δηλωνοντάς μας ότι ειναι η Ανοιξη,ζήτησε να συνεισφέρουμε ότι έχει ο καθένας .Εμένα μου χτύπησε την ώρα  που έβγαινα απο το μπάνιο .Ότι όμως θυμόμουνα για την Ανοιξη ,δεν είχε καμμιά σχέση με αυτή τη κυρία.Την κοίταζα και δε της έλεγα
τίποτα.Αυτή δε κοίταζε εμένα ,κοίταζε γενικά κάπου στον  αέρα .Μείναμε έτσι για κανα 5 λεπτο.Οση ώρα δλδ πήγε να συννεφιάσει  αλλα τελικά δε συννέφιασε.

Την σιωπή την έσπασε αυτή ξαναρωτώντας με αν θα θελα να συνεισφέρω κάτι.Είπα ναι,θα θελα να συνεισφέρω κάτι.Εναν καθρέπτη. Πήρα έναν  καθρέπτη που είχα, ένα μικρό καθρέπτη προσώπου και της τον έβαλα μπροστά  στην φάτσα της.Αυτη είπε ένα άχρωμο ευχαριστώ και έκανε μια μαγική κίνηση.Έβγαλε το κεφάλι της και έβαλε στη θέση του τον καθρέπτη που της έδωσα.Δεν είπε τπτ άλλο.Στεκόταν μπροστά μου κ έγω έβλεπα στον προσωποκαθρέπτη της ,εμένα.

Φτού.Αργησα για τη διαδήλωση και ακόμα είμαι άντυτος.Ετσι είπα και της έκλεισα την πόρτα.Ετσι είπα και ουτε έιδα τι έκανε αυτή, αλλα για κάποιο λόγο είμουν σίγουρος οτι κουβαλούσε την εικόνα μου στον καθρέπτη της.Ακουσα απλά να χτυπάει και το διπλανό κουδούνι κ έπειτα το παραδιπλανό και μάλλον πρέπει λογικά να τα χτύπησε όλα..

4 ωρες κράτησε η διαδήλωση ,στις 5 Μαη,τη μέρα που εμφανίστηκε μια κυρία στη πόρτα μου μ εναν σφιχτοδεμένο κότσο,γκρίζο ταγιέρ ,μαυρα γυαλιά ηλίου ,νοσοκομειακα παπούτσια και ρυτίδες,δηλώνοντας πως ειναι η Ανοιξη  κ έφυγε έχοντας έναν καθρέπτη αντί για πρόσωπο.
4 'ωρες που φύσαγε ένας αλλίωτικος αέρας πάνω απο την πόλη.Ενας αέρας ελευθερίας.Ενας αέρας που έσπαζε τον χειμώνα της σιωπής. Ενας αέρας εξεγερτικός που κουβαλούσε  διαμαρτυρίες,φωνές,ζωές,ανάγκες,ανθρώπους.Ενα ποτάμι κατέκλυσε όλη τη  πόλη,σημαίες,ταμπούρλα,κόρνες,κατσαρόλες,ενα μείγμα θυμού μα και χαράς.4 ωρες.Μετά ξαφνικά ,έτσι πολύ ξαφνικά,όλα βουβάθηκαν.Ολα πέτρωσαν.Ολα πάγωσαν.Ολα και όλοι.Ενας χειμώνας απο το μέλλον ήρθε στο παρών μας και το έκανε παρελθόν.

Γύρισα σπιτι αργά το απόγευμα.Εκανε ζέστη αλλά τα πάντα ήταν  παγωμένα.Ανοιξα τη τηλεόραση.Και την είδα.Ηταν η ιδια κυρια με το καθρέπτη για πρόσωπο να εικονιζει πτώματα,φωτιές,αστυνόμους ,ασθενοφόρα,επιχειρηματίες,κουκουλοφόρους,βία,θάνατο,πεινασμένους,άνεργους,και φάτσες .Τις φάτσες όλων μας.

Ηταν αυτή η ιδια που μου συστήθηκε  σαν Ανοιξη το πρωινό της 5ης Μάη.....Και εκεί στη τηλεόραση έδειχναν συνέχεια αυτή.Αλλοτε μίλαγε,αλλοτε εκλαιγε,αλλοτε εβριζε,αλλοτε εμενε σιωπηλή.

Από κεινη τη μέρα κάνει ζέστη.Συνέχεια.Αλλα δεν έχει καμμια σχέση  μ οτι ξέρω και θυμάμαι για τη ζέστα του καλοκαιριού......
Κ οταν χτυπάει η πόρτα μου ,απο κείνη τη μέρα προτιμώ να μην ανοίγω....
Οσο για την κυρία εκείνη που μου  συστήθηκε σαν Ανοιξη ...δε την ξαναείδα απο κείνη την μέρα...

*nNoe*

Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

"αναφορά ήλιων"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Μ ενα ταπεινό ζευγάρι μαύρα γυαλιά ηλίου κόντρα στους ήλιους της εποχής.Τον ήλιο της Αττικής,τον ήλιο της Ελλάδας,τον ήλιο της "Δικαιοσύνης",τον ήλιο της Δύσης,τον ήλιο της Ανατολής τον ήλιο του καλοκαιριού.Τι να σου κάνει ένα ταπεινό ζευγάρι μαυρα γυαλιά ηλίου μπροστά στο μπαράζ των εκτυφλωτικών αυτών ήλιων?Τιποτα...Απλά ίσα ίσα να κρύψει τα πραγματικά σου συναισθήματα για την "κατάσταση" που επικρατεί.Να κρύψει τα μάτια και την εκφρασή τους.Και να ζητήσει κ ενα depon ,ένα ήπιο αναλγητικό για πάσης φύσεως πονοκέφαλο. Να βυθιστει μετά σ ένα ύπνο φτιαγμένο με παγωμένες υποθέσεις,καταιγιδίσιες αναπνοές,ζωογόνους βοριάδες πασπαλισμένα όλα με λίγη ανθρώπινη συμπόνοια και ένα τρίμα δικαιοσύνης χωρις όμως παρενθέσεις....Να βυθιστεί σ έναν ύπνο και οταν ξυπνήσει ,να ξυπνήσει και να χειμώνας.Καταχείμωνο.Ενας χειμώνας χωρίς "μικρόβια",χωρίς "αιμοδιψή κουνούπια",χωρίς "χοντρές μύγες",ενας χειμώνας που δε θα κρυώνει κανείς χωρίς
να το θέλει...
*nNoe*

Στα ίδια χρώματα...

Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή