Σούρουπο

 Μουντο σουρουπο....

Η μικρη και θλιβερά καμμενη ιστορια ενος "σ αγαπω" σ ενα τοιχο...

 

Οταν ο Σωτήρης έγραφε με πάθος κ άγνοια κινδύνου αυτό που πραγματικά αισθανόταν για την Σταυρούλα, -με σπρέυ στον τοίχο της υπόγειας διάβασης στην Μουστοξύδη,εκει στο παρκο ,-η Σταυρούλα πλέον δεν έδινε δεκάρα γιαυτόν.

  Η αλήθεια είναι ότι είχε προσπαθήσει πολύ μαζί του,είχε υπομείνει πολλά,είχε καταπιεί ακόμα περισσότερα,είχε εξαντλήσει όλες τις συμβουλές της κολλητής της,είχε τσακωθεί με τον πατέρα της πολύ άγρια ,είχε πιει οτι πινόταν απο οινόπνευμα,και είχε μαθει απ εξω ολους τους δικους των πυξ λαξ,και του Μorrissey ,και γενικά η Σταυρούλα είχε κάνει ότι ήταν να κάνει.Αλλα χωρίς αποτέλεσμα. 

 Ο Σωτήρης όχι μονο δεν εκδήλωνε τα συναισθηματά του,αλλά αυτό που έδειχνε ηταν πολυ διαφορετικό απ αυτό που αισθανόταν.Ο Σωτηρης είχε πιάσει τα βασικα απ το γηπεδο και το στρατο,,"αφηνεις τις γκόμενες να λενε ,να λενε οτι μαλακια θέλουνε και κανεις τη δουλεια σου απλα" και συ δεν αγαπας ποτε , ουτε συναισθηματα και πουτσες μπλε,αλλιως σε πηδηξαν οι γκομενες,αυτες θελουνε μονο ξυλο γαμησι και ειναι καλα..Ο Σωτήρης τα βρήκε σκούρα όταν η Σταυρούλα ξεπερασε τον ευατο της, τον έκανε πέρα και το εννοούσε.Τίποτα πιο ακλονητο απο την απόφαση της Σταυρούλας.Ήταν μέχρι να την πάρει.Οταν την επαιρνε την τηρούσε μεχρι κεραίας.Μεχρι εκει,είχε πει,και αυτον τον τύπο δε θα τον γνώριζε καν απο δω και περα.Το ίδιο ειχε πει και στους μπατσους οταν την ρώτησαν αν ήξερε τον Σωτήρη. 

 Οι μπάτσοι δεν είχαν καμμια διάθεση να ανακατευτούν στα γκομενικά,της Σταυρούλας και του Σωτήρη,απλα περνούσαν μ ενα περιπολικό απο την διάβαση της Μουστοξύδη, περασμένα μεσάνυχτα μια νύχτα ενος Σεπτέμβρη .Ειδαν τον Σωτηρη με το σπρευ,κατεβηκαν τον συνέλαβαν.Ο Σωτηρης τα ξέρασε όλα με λυγμούς .Στο πρόσωπο του αξιωματικου υπηρεσίας είχε βρεί εναν ψυχοθεραπευτη ο οποίος πηρε σοβαρα τον ρόλο του και πρότεινε να κανουν θεραπεία ζευγους στο τμήμα.Καλεσαν και την Σταυρούλα η οποία πήγε με τον καινούργιο γκόμενο. Εκέι ειχαμε αλλα δράματα ,διοτι ο νεος γκομενος δεν ειχε ιδεα για ολα αυτα και δε καταλαβαινε τιποτα,το μονο που τον ενδιεφερε ηταν να πανε να πηδηχτουνε με τη Σταυρουλα,η Σταυρούλα του ελεγε "μην ανυσηχεις μωρο μου ,παρεξηγηση εγινε,θα σου κανω εγω τα καλυετρα μετα,"ο Σωτηρης μια ελεγε στο γκομενο της Σταυρουλας,"πως σου φαινεται ρε που γαμας μεταχειρισμενο μουνι" και στη Σταυρουλα γυρναγε κ ελεγε "σ αγαπαω ρε""γυρνα πισω", τα οποία κορύφωθηκαν οταν η Σταυρούλα δηλωσε ευθεως και κατηγορηματικά οτι ουδέποτε ηξερε τον Σωτήρη και οτι ολα αυτα τα ειχε βγαλει απο το μυαλό του κ οτι ηταν σχιζοφερνης,και καθαρη ανωμαλαρα,απορούσε δε ,πως ο αξιωματικός δε το έβλεπε.Μετα ο Σωτηρης τα σπασε ολα μεσα στο γραφειο απ τα νευρα του και ελεγε "μωρη σου λεω αληθεια"...και του βαλανε χειροπεδες..αυτη κουναγε το κεφαλι της πανω κατω,ο αλλος κοιταζε σα μαλακας....ενα δραμα... 

 Ο αξιωματικος προτεινε θεραπεία στον Σωτηρη με ηρεμιστικά και κανα δυο μήνες κράτηση και στη Σταυρούλα ευχηθηκε τα καλύτερα για τη ζωή της και της ειπε να φυγει αφου της ζητησε συγννωμη για την αναστατωση.Ο αξιωματικος ηταν ενας εξυπνος ανθρωπος και ειχε καταλάβει οτι δε έπρεπε να παιξει με την απόφαση της Σταυρούλας επ ουδενί.Η αποφαση μιας γυναικας ηταν ενα ζητημα εξαιρετικα σοβαρο ,και αντιμετωπιζοταν με σοβαροτητα αναλογη εκεινης της διαχειρισης τροκοκρατικης επιθεσης.Τα χε μαθει αυτα τα βασικα απο την υπηρεσια. Ο Σωτηρης εκανε τη θεραπεια του κ εκδηλωνε απο τοτε τα αισθηματα του σε αμμεσο χρονο και αμεσως.Δε τα ξανανάμπλεξε ποτε με κανονικη κοπελα,πηγαινε μονο με πουτανες και ειχε σα μοναδικο κριτηριο επιλογης το ονομα τους.Ηθελε να τις λενε ολες Σταυρούλες.... ακομα και με καμια Σοφια να πηγαινε ,την εβαζε να λεει οσο τη πηδουσε.."με λενε Σταυρουλα και σ αγαπαω...με λενε Σταυρούλα και σε λατρευω"...κ αυτος απαντουσε..."ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Σ ΑΓΑΠΩ" και εχυνε..Το λιδιο εκανε και με τις αλλοδαπες.Πληρωνε κατι παραπανω μεχρι να τις μαθει να λενε στα Ελληνικα "με λενε Σταυρουλα¨.Τοσο απλα.

 Η Σταυρούλα με τη σειρά της έκανε οτι της έκανε ο Σωτήρης στον καινουργιο γκομενο και τον ειχε σαν pet , μετα ομως το βαρεθηκε και ηθελε ετσι ενα συναισθημα,και γενικα περναγανε τα χρονια και βαριοτανε μ ολο αυτο ,μεγαλωνε και κανεις αντρας δεν μπορουσε να ανταποκριθει ακριβως σ αυτο που ειχε αυτη στο μυαλο της σαν αντρας,μεχρι που απο τη βαρεμαρα εγινε λεσβια και καποια στιγμη τα φτιαξε με την Τασια και μαζι γνωρισαν τον Βαγγελη και απο τοτε ζουν ολοι μαζι.Μαλλον χαρουμενοι. Ο αξιωματικος υπηρεσίας ,κατι σε φάση ,συμβουλος γάμου για άτομα με ψυχωσικη διαταραχή και τάσεις προς την πυρομανία έγινε ,κατι τέτοιο,γενικα μπερδεμένη φάση... 

Εμεινε το συνθημα μονο.Αν περαστε με κατευθυνηση προς Κυψελη θα το δειτε στα δεξια σας ,λιγο πριν βγειτε απο τη διαβαση.

Η μικρη και θλιβερά καμμενη ιστορια ενος "σ αγαπω" σ ενα τοιχο... *****

Οταν ο Σωτήρης έγραφε με πάθος κ άγνοια κινδύνου αυτό που πραγματικά αισθανόταν για την Σταυρούλα, -με σπρέυ στον τοίχο της υπόγειας διάβασης στην Μουστοξύδη,εκει στο παρκο ,-η Σταυρούλα πλέον δεν έδινε δεκάρα γιαυτόν.


Η αλήθεια είναι ότι είχε προσπαθήσει πολύ μαζί του,είχε υπομείνει πολλά,είχε καταπιεί ακόμα περισσότερα,είχε εξαντλήσει όλες τις συμβουλές της κολλητής της,είχε τσακωθεί με τον πατέρα της πολύ άγρια ,είχε πιει οτι πινόταν απο οινόπνευμα,και είχε μαθει απ εξω ολους τους δικους των πυξ λαξ,και του Μorrissey ,και γενικά η Σταυρούλα είχε κάνει ότι ήταν να κάνει.Αλλα χωρίς αποτέλεσμα.


Ο Σωτήρης όχι μονο δεν εκδήλωνε τα συναισθηματά του,αλλά αυτό που έδειχνε ηταν πολυ διαφορετικό απ αυτό που αισθανόταν.Ο Σωτηρης είχε πιάσει τα βασικα απ το γηπεδο και το στρατο,,"αφηνεις τις γκόμενες να λενε ,να λενε οτι μαλακια θέλουνε και κανεις τη δουλεια σου απλα" και συ δεν αγαπας ποτε , ουτε συναισθηματα και πουτσες μπλε,αλλιως σε πηδηξαν οι γκομενες,αυτες θελουνε μονο ξυλο γαμησι και ειναι καλα..Ο Σωτήρης τα βρήκε σκούρα όταν η Σταυρούλα ξεπερασε τον ευατο της, τον έκανε πέρα και το εννοούσε.Τίποτα πιο ακλονητο απο την απόφαση της Σταυρούλας.Ήταν μέχρι να την πάρει.Οταν την επαιρνε την τηρούσε μεχρι κεραίας.Μεχρι εκει,είχε πει,και αυτον τον τύπο δε θα τον γνώριζε καν απο δω και περα.Το ίδιο ειχε πει και στους μπατσους οταν την ρώτησαν αν ήξερε τον Σωτήρη.


Οι μπάτσοι δεν είχαν καμμια διάθεση να ανακατευτούν στα γκομενικά,της Σταυρούλας και του Σωτήρη,απλα περνούσαν μ ενα περιπολικό απο την διάβαση της Μουστοξύδη,
περασμένα μεσάνυχτα μια νύχτα ενος Σεπτέμβρη .Ειδαν τον Σωτηρη με το σπρευ,κατεβηκαν τον συνέλαβαν.Ο Σωτηρης τα ξέρασε όλα με λυγμούς .Στο πρόσωπο του αξιωματικου υπηρεσίας
είχε βρεί εναν ψυχοθεραπευτη ο οποίος πηρε σοβαρα τον ρόλο του και πρότεινε να κανουν θεραπεία ζευγους στο τμήμα.Καλεσαν και την Σταυρούλα η οποία πήγε με τον καινούργιο γκόμενο.


Εκέι ειχαμε αλλα δράματα ,διοτι ο νεος γκομενος δεν ειχε ιδεα για ολα αυτα και δε καταλαβαινε τιποτα,το μονο που τον ενδιεφερε ηταν να πανε να πηδηχτουνε με τη Σταυρουλα,η Σταυρούλα του ελεγε "μην ανυσηχεις μωρο μου ,παρεξηγηση εγινε,θα σου κανω εγω τα καλυετρα μετα,"ο Σωτηρης μια ελεγε στο γκομενο της Σταυρουλας,"πως σου φαινεται ρε που γαμας μεταχειρισμενο μουνι" και στη Σταυρουλα γυρναγε κ ελεγε "σ αγαπαω ρε""γυρνα πισω", τα οποία κορύφωθηκαν οταν η Σταυρούλα δηλωσε ευθεως και κατηγορηματικά οτι ουδέποτε ηξερε τον Σωτήρη και οτι ολα αυτα τα ειχε βγαλει απο το μυαλό του κ οτι ηταν σχιζοφερνης,και καθαρη ανωμαλαρα,απορούσε δε ,πως ο αξιωματικός δε το έβλεπε.Μετα ο Σωτηρης τα σπασε ολα μεσα στο γραφειο απ τα νευρα του και ελεγε "μωρη σου λεω αληθεια"...και του βαλανε χειροπεδες..αυτη κουναγε το κεφαλι της πανω κατω,ο αλλος κοιταζε σα μαλακας....ενα δραμα...


Ο αξιωματικος προτεινε θεραπεία στον Σωτηρη με ηρεμιστικά και κανα δυο μήνες κράτηση και στη Σταυρούλα ευχηθηκε τα καλύτερα για τη ζωή της και της ειπε να φυγει αφου της ζητησε συγννωμη για την αναστατωση.Ο αξιωματικος ηταν ενας εξυπνος ανθρωπος και ειχε καταλάβει οτι δε έπρεπε να παιξει με την απόφαση της Σταυρούλας επ ουδενί.Η αποφαση μιας γυναικας ηταν ενα ζητημα εξαιρετικα σοβαρο ,και αντιμετωπιζοταν με σοβαροτητα αναλογη εκεινης της διαχειρισης τροκοκρατικης επιθεσης.Τα χε μαθει αυτα τα βασικα απο την υπηρεσια.


Ο Σωτηρης εκανε τη θεραπεια του κ εκδηλωνε απο τοτε τα αισθηματα του σε αμμεσο χρονο και αμεσως.Δε τα ξανανάμπλεξε ποτε με κανονικη κοπελα,πηγαινε μονο με πουτανες και ειχε σα μοναδικο κριτηριο επιλογης το ονομα τους.Ηθελε να τις λενε ολες Σταυρούλες.... ακομα και με καμια Σοφια να πηγαινε ,την εβαζε να λεει οσο τη πηδουσε.."με λενε Σταυρουλα και σ αγαπαω...με λενε Σταυρούλα και σε λατρευω"...κ αυτος απαντουσε..."ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Σ ΑΓΑΠΩ" και εχυνε..Το λιδιο εκανε και με τις αλλοδαπες.Πληρωνε κατι παραπανω μεχρι να τις μαθει να λενε στα Ελληνικα "με λενε Σταυρουλα¨.Τοσο απλα.


Η Σταυρούλα με τη σειρά της έκανε οτι της έκανε ο Σωτήρης στον καινουργιο γκομενο και τον ειχε σαν pet , μετα ομως το βαρεθηκε και ηθελε ετσι ενα συναισθημα,και γενικα περναγανε τα χρονια και βαριοτανε μ ολο αυτο ,μεγαλωνε και κανεις αντρας δεν μπορουσε να ανταποκριθει ακριβως σ αυτο που ειχε αυτη στο μυαλο της σαν αντρας,μεχρι που απο τη βαρεμαρα εγινε λεσβια και καποια στιγμη τα φτιαξε με την Τασια και μαζι γνωρισαν τον Βαγγελη και απο τοτε ζουν ολοι μαζι.Μαλλον χαρουμενοι.


Ο αξιωματικος υπηρεσίας ,κατι σε φάση ,συμβουλος γάμου για άτομα με ψυχωσικη διαταραχή και τάσεις προς την πυρομανία έγινε ,κατι τέτοιο,γενικα μπερδεμένη φάση...


Εμεινε το συνθημα μονο.Αν περαστε με κατευθυνηση προς Κυψελη θα το δειτε στα δεξια σας ,λιγο πριν βγειτε απο τη διαβαση.

Πρωτοβρόχια..

 Πρωτοβρόχια στην Αθήνα και στην  Κυψέλη.

Νέα σελήνη

 H νέα σελήνη κοντά στη δύση της,βράδυ Σαββάτου

Το καλοκαιρι με τις Ρέγγες(επίλογος)

Ηταν ένα γαμάτο καλοκαίρι αυτό που τελειώνει σήμερα.

Γάμησε και γαμήθηκε όσο λίγα.

Εμένα μ άρεσε γιατι είχα βάλει στόχους συγκεριμένους και τους πέτυχα όλους.

Στο δόξα πατρί.

Ουτε ένας δεν επέζησε.

Ηθελα να φτιάξω μια ολόκληρη πολιτεία στην άμμο,ν αντέξει και το χειμώνα.

Στην ηλικία που είμαι βρίσκω απόλυτα ρεαλιστικό και κυρίως λογικό ένα τέτοιο στόχο.

Αγόρασα κουβαδάκια και φτυαράκια.

Δούλεψα σκληρά.

Κατάφερα να φτιαξω τελικά μια ακρογιαλιά στην πόλη.Τεράστια.Από Εξάρχεια εως Κυψέλη.

Μ επηρέασε ο Πλούταρχος σ αυτο.

Μια φίλη μου ειχε πει οτι ο Πλουταρχος θα επηρεασει τον πολιτισμο μου,τη ψυχικη μου υγεια,κατι τετοιο δε θυμαμαι.

Δεν την ακουσα.

Ηταν λάθος.

Ηταν αργα.

Τωρα πάω σπιι αφου κολυμπησω ολη τη Μεγίστης και φτανω σπιτι μουσκεμα.

Ανυσηχω για το χειμωνα που ερχεται οταν τα νερα θα φουσκωσουν..

Μετά,ειχα κ αλλο στοχο.

Ηταν κατι ρεγγες που είχα βάλει στοχο να τις ψησω με εφημεριδα.

Ενα ολοκληρο κοπάδι που με κοροιδευε και μ εκλαιγε πριν την ώρα μου.

Ειχα καλο σχέδιο.

Τους ερίξα καλό δόλωμα.

Αλλα οι μαλακισμένες δε τσιμπήσανε.

Μετα τους έριξα άλλο δολωμα.

Πάλι δε τσιμπήσανε.

Πηγάινανε και τρώγανε και μετα ερχότανε και κάνανε πλάκα μαζι μου.

Αργησα να το καταλάβω.

Νόμιζα οτι ειναι ηλίθιες.

Δεν ήτανε.

Προσπαθησα να τις ανατιναξω.

Τους πεταγα μολοτωφ.

Ηταν λαθος.

Ηθελαν δυναμιτη.

Μετα Ηθελα να τις συναντησω για να συζητησω μαζι τους .

Κ αυτο λαθος.

Δε μπορεις να θες να συζητησεις μ αυτον που θες ν ανατιναξεις.

Ειχα επιχειρηματα παντως ακομα κ ετσι.

Γενικα ειμαι επιμονος.

Αλλα δε θελανε να τ ακουσουνε.

Φυγανε γελωντας.

Ουτε ενα ψαρι δεν εφαγα αυτο το καλοκαιρι απ τα νευρα μου.

Δε ξερω αν θα ξαναφαω ψαρι.

Βλεπω ματι απο ψαρι και νομιζω οτι" ξερει".

Ακομα και πεθαμενο να ναι.

Στα διαλα.

Μετα ειχα κ αλλο στοχο.

Να ζευγαρωσω μ ενα μυθικο πλασμα,με μια γοργονα που λατρευα.

Ολοι μου λεγανε οτι γοργονες δεν υπάρχουν.

Και να βρω μια κανονικη γυναικα να ζευγαρωσω.

Αυτα λεγανε.

Εγω τους εγραψα στ αρχιδια μου.

Εγω δε τους πιστεψα και δεν ακουσα κανεναν.

Πως δε υπηρχαν?

Αφου εγω την ειχα δει.

ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΠΟΤΕ.

Μαγευτηκα!!!

Ειχε το πιο ωραιο χαμογελο,το πιο ωραιο σωμα,τα πιο ωραια μαλλια,ολα πανω της ηταν τα πιο ωραια απο τα πιο ωραια απο οτι σημαινει ωραιο!!.

Αρα υπηρχε!!

Και τι δεν εκανα.

Εμαθα γοργονισια.

Πηγα φροντιστηριο καλοκαιριατικα.

Εκανα θιυσιες.

Δυσκολη διάλεκτος τα γοργονισια.

Αλλα εγω τα καταφερα

Εμαθα τα παντα.

Τραγουδια για γοργονες,φαγια για γοργονες, βιβλια για γοργονες ,συνηθειες για γοργονες,εμαθα τα παντα όλα.

Μια μερα τη συναντησα.

Της μιλησα στη γλωσσα της σιγουρος οτι θα την εντυπωσιασω.

Με κοιταζε λες και ημουνα και γω δε ξερω τι.

Δεν απαντησε καν.

Εφυγε.

Μετα της ξαναμιλησα παλι σε γοργονίσια.

Με ξανακοιταζε η αληθεια ειναι με συμπαθεια.

Σα να βλεπε ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΕΙ που δε μπορει να μιλησει κανονικα.

Ακομα θυμαμαι αυτο το βλεμμα της .

Ποσο υπεροχο.

Αλλα ηταν ενα βλεμμα πως βλεπεις ενα ντοκυμαντερ για τα Panda που δε μπορουν να σκαρφαλωσουν ενα κορμο και τσουβαλιαζονται και σκανε σα καρπουζια??

Ε ενα τετοιο πραμα...

Αλλα και μενα, ουτε τοτε πηγε το μυαλο μου.

Μεχρι που μια μερα ,εκει που της μιλαγα κ ελεγα τα δικα μου κ αυτη μ αφηνε να λεω οτι μου ρχοταν στο κεεφαλι,εγινε κατι.

Γυρναει και μου λεει στη γλωωσα τη κανονικη...

"ρε φιλαρακι....πας καλα??αιντε ξεκουβαλα μου απο εδω,μου τα κανες νταουλια!!"

Κόκαλλο εγω!

Δεν εισαι γοργονα ?τη ρωταω.

Εφυγε τρεχοντας.

Νομιζω κατι στο βλεμμα της ειχε πανικοβληθει.

Δεν ειμαι και σιγουρος ομως.

Επεσα σε καταθλιψη.

Κοντεψα να παλαβωσω.

Επινα.

Ειχα οραματα και εφιαλτες.

Ερχοτανε τα βραδυα στον υπνο μου και μου μιλουσε γοργονίσια.

Καταλάβαινα τα πάντα της.Ωρες επι ωρων συζητηση!!

Μετα την εβλεπα στο δρομο και μιλαγε κανονικα.

Καλα,οκ αυτη οταν με εβλεπε αρχιζε να τρεχει παλι σαν τη παλαβη..

Σα να βλεπει και γω δε ξερω τι.

Παραξενος κοσμος ρε φιλε...

Λες και εγω δεν ειμαι απολυτα φυσιολογικος και συνεννοησιμος ανθρωπος...

Μη τα πολυλογω.

La catastrophe..

Σημερα το καλοκαιρι ,αυτο το γαμιστερό καλοκαιρι τελειωνει.

Σημερα το πρωι αποφασισα να μη ξαναπιω.

Να μη το ξαναβαλω στο στομα μου το ρημαδι.

Μου το πε και μια φιλη μου.

Θα καταστραφεις.

Η ιδια που μου πε για τον Πλουταρχο.

Αλλα εγινε μια μαλακια.

Εγω νομιζα οτι χτες τελειωνει ο Αυγουστος.

Ενω τελειωνει σημερα.

Οποτε σημερα θα ξαναπιω.

Δεν ζεις ευκολα ένα τετοιο καλοκαιρι.

Δε ξερω πως ηταν το δικο σας.

Αλλα σα το δικο μου δε ητανε ,που να σκασετε.

Περα απ ολα τ αλλα...για μενα.,,,, ξερετε......αυτο ηταν ΟΝΤΩΣ το "τελευταίο μου καλοκαίρι".....

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ -(Μάγδα)

Η γκαρσονιέρα της Μάγδας είναι ποτισμένη με κόκκινο χρώμα.Όλα εκεί μέσα είναι κόκκινα.Φώτα,καναπέδες,τοίχοι.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι όλα κόκκινα.Εμένα μου αρέσει το χρώμα .Είναι ένα περίεργο σπίτι και κάθε φορά που πρέπει να πάω εκεί ,χαίρομαι γιατί απ τη μισάνοιχτη εξώπορτα βλέπω αυτή την κόκκινη απόχρωση την οποία δεν έχει κανένα άλλο σπίτι απ όσα έχω δει μέχρι τώρα.Κ είναι και μια φωτογραφία μιας γυμνής γυναίκας στο τοίχο,που απο τη θέση που στέκομαι μπορώ να δω μόνο το ένα της μάτι κα το ένα της στήθος με τη ρόγα σα σταφύλι.Πως να ναι άραγε ολόκληρη η φωτογραφία?Δεν μπορω να δω,προσπαθώ αλλα δε μπορώ...

Δεν είναι όμως ,μόνο το χρώμα που με γοητεύει.Ουτε η φωτογραφία στον τοίχο.Είναι και η ζεστασιά του χώρου.Η αλήθεια βέβαια είναι πως όλα τα διαμερίσματα του υπογείου τον Χειμώνα ,είναι πολύ ζεστά μιας και είναι δίπλα στον καυστήρα του πετρελαίου.Η συγκεκριμένη ζεστασιά όμως έχει ενα ελαφρύ και ιδιαίτερο αρωματισμό.Κάτι που με χτυπάει μαλακά σ ενα σημείο κάτω απο τη κοιλιά και μ ανακατεύει μ ενα τελειώς άγνωστο τρόπο.

Κ είναι και η Μάγδα.Στα 25 της .Ζει μόνη ντης.Μάλλον κοντή,ξανθό κοντό μαλλί, λεπτά κόκκινα χείλια ,μεγάλα καστανά μάτια ,στρογγυλα βυζιά ,λεπτά πόδια ,γεμάτη καμπύλες.K είναι κάτι να τη ρωτήσω και δεν ξέρω την ερώτηση.Κ ειναι κατι που θέλω να δω ακόμα και θα αναγνωρίσω τι ακριβώς, όταν το δω,αλλα δεν φαίνεται απο τη μισάνοιχτη πόρτα.Κ ειναι που είναι το μοναδικό διαμέρισμα που νομίζω πως δεν είναι τα τετραγωνικά του μόνο,αλλά κρύβει ολόκληρους κόσμους και δεν ξέρω πως να το πω και που και πως.Κ είναι πως το κουδούνι της χτυπάει συνέχεια και κάποιοι μπρεδεύουν το δικό της με το δικό μας,και έτσι οταν χτυπάει μέσα στη νύχτα το κουδούνι και έξω οι μπάτσοι δεν κυνηγάνε κόσμο,τότε κάποιος θέλει να μπει στο σπίτι της Μάγδας.Αγνωστο γιατί.Κοιμάμαι κάνοντας υποθέσεις.Πλάθοντας ιστορίες.Η Μάγδα είναι πολυ αγαπητή σε πολλούς.Την Μάγδα τη ζητάνε πολλοί.Τη ζητάω κ εγώ.Για να πληρώσει τα κοινόχρηστα.Και με υποδέχεται φορώντας ενα κοντό νυχτικό,λεγοντάς μου"καλώς τον Γιωργάκη,περίμενε".Και γω περιμένω .Ακόμα......

Κάποτε η Μάγδα σταματά να ζει μόνη της.Τα κουδούνια σταματούν να χτυπάνε.Ενας κάποιος μένει μαζί της.Ενα ζώο με μεγάλη κοιλιά και μουστάκι.Το ζώο πεινάει,το ζώο βρίζει,το ζώο ζει στο υπόγειο.Δε θέλω να πηγαίνω σπίτι της για τα κοινόχρηστα πλέον.Η Μάγδα θα φύγει μια μέρα.Η ιδοκτήτρια γκρινιάζει για το χρώμα.Τώρα μπορώ να περπατήσω στα λίγα τετραγωνικά του σπιτιού.Οι κόσμοι που ήμουν σίγουρος πως έκρυβε το σπιτι ,εφυγαν μαζί με τη Μάγδα.Βρίσκω υπολείμματα απ το άρωμα στους τοίχους,ειδικά εκει που ήταν η φωτογραφία.Τώρα πια ξέρω πως απ αυτή τη φωτογραφία έβγαινε αυτό το άρωμα.Από τότε ψάχνω να το ξαναβρώ.Δε βρήκα ποτέ μου το ίδιο...

Την ξαναβλέπω τυχαία μετά από χρόνια.Παχιά.Κουρασμένη.Σπασμένη στο πρόσωπο.Μου χαμογελάει.Με λέει ακόμα Γιωργάκη.Ξέρω πια όλα όσα ήθελα να τη ρωτήσω ,μα κάτι μέσα μου ανακατεύεται ακόμα σαν απαίτηση τόσο ξεχωριστή και ιδιαίτερη που κάνει όλες μου τις γνώσεις άχρηστες.Δε θα της πω τίποτα.Θα τη δω να φεύγει για να μη την ξαναδώ ποτέ πια...

Η Μάγδα.....

Μου λείπει τόσο...

Δε θα το μάθει ποτέ....