Νοτιάς του Μάρτη

Δεύτερη μέρα,αυτής της καινούργιας θλίψης.Μεγάλη αράχνη,μεγάλοι ιστοί,κρατάει αυτή η νυχτιά,αυτή η στενάχωρη ανάσα.Ποιος παίζει με τη σάρκα του,ποιος πληγιάζει το σώμα του,ποιος ψάχνει να βρεί τη ψυχή του με σκουριασμένα κατασαβίδια και γαλλικά κλειδιά?
Νάτος ο άνεμος του Τέλους.Αργησε φέτος.Συνήθως έρχεται Φλεβάρη.Φέτος είναι Μάρτης και μόλις χτες πήρε να φυσά ένας δαιμονισμένος Νοτιάς .Ο δικός μου εφιάλτης,ο δικός μου δαίμονας , είναι αυτός ο άνεμος.Πρωτοφύσηξε στην αντιληψή μου ,το '90 κ έκτοτε πάντα τον μυρίζω,σα σκυλί που μυρίζει απο χιλιόμετρα τ αφεντικό του.Τι να ορίζει για τώρα κ είναι η θλίψη μου ,ο πόνος της αρνησής μου?Κ είναι η λύπη μου που δε θα υπακούσω ποτέ πια σ αυτόν??Κ είναι τα ονείρατα ,σημάδια και ποιος παιδεμός (?)και πόσο μεγάλος?

Εχ...εχ...αγέρα τρομερέ.Έλα!! Η εσύ ή εγώ!!!
Μόνο σαν θα με νικήσεις ,αποτελειωσέ με και μη μ αφήνεις μισακό.Βαρέθηκα πια,βαρέθηκα καρβουνιάρη άνεμε.Πολύ φασαρία κάνεις.Πολυ χαλασμό.Πάρε με ντε!!!Να μαι! Αι σιχτίρ!

Κ έχουν θλίψη πάντα οι κατάρες και οι βρισιές
κ έχουν λύπη τ αρώματα των λουλουδιών
κ έχουν τ' αβάσταχτο τα κοριτσίστικα καμώματα του Μαρτη
κ έχω την ψυχή μου μια νιφάδα,μια λευκούλα αμυγδαλιά,
ΠΕΡΗΦΑΝΗ!!
*Γιώργος*

Kάμπος Λυσιμαχείας-Παναιτωλικον

Kαμπος Λυσιμαχείας.Στο βαθος το Παναιτωλικόν,αριστερα στη γωνία η μητέρα μου
*nNoe*

Κάμπος Λυσιμαχείας

*nNoe*

Μια ξαφνική βροχή....

Όση χαρά μπορεί να προκαλέσει μια ξαφνική βροχή κ ένας ξαφνικός δυνατός αέρας ,ξημερώματα Κυριακής,όταν κανείς δε δε το είχε προβλέψει ,ούτε καν το υποψιαζόταν.Οι πολλοί νοιώθουν ξεγελασμένοι,διστακτικοί,κουμπωμένοι,μ ένα χαμόγελο ηλίθιο,καρφωμένο -λες- με πινέζες αμηχανίας ,ίσως κ επιθετικότητας.Προς ποιόν?Και γιατί?Σ αυτή τη φάση,δεν είμαι με τους πολλούς.Είμαι μ αυτούς,(όσοι ειναι αυτοί)που αισθάνονται δικαιωμένοι,ύσηχοι και εν πολλοίς συγκινημένοι.Όσο για ΄κείνους που ρωτάν......"όλα αυτά για μια βροχή?" ,η απάντηση είναι :"Nαi!"
Κ εδώ μπαίνει τελεία.
Καλη χρονιά εύχομαι,κυρίως με υγεία.Οσο για το ετεροχρονισμένο της ευχής αλλά και της επικοινωνίας,περίμενα τη χτεσινοβραδυνή σύντομη βροχή.
*Γιωργος*

ζειμπεκιά για τη θάλασσα

Είναι ο χρόνος μου ,μάγκα μου ,βαρύς
πικρό τσιγάρο,νύχτες προσμονής
και σαν απόφαση  ,π΄' αλλάζει το άλλο το πρωί
ειναι ο χρόνος μου μάγκα μου,τόσο ελαφρύς.


Είναι ένα τραγούδι ,το λένε -λέει -ζειμπεκιά-
ήτανε για να ναι ,μια παραγγελιά,
είναι που μαι κ εγω σακάτης
μα είναι κ η ψυχή μου ,που χοροπηδά.....


Είναι και κάτι που θέλω να σου πω,
σαν με βαραίνει ,ίδιο καράβι φορτηγό.
απ΄΄ολα των γυναικών παιχνίδια ,εγώ
πιότερο ,της θάλασσας ,είναι π' αγαπώ...

*Γιώργης*

"Oτι για μας.."

Οτι για εμας είναι γραφτό
σαν αστραπή σε βράδυ βροχερό
φέγγει για λίγο ,μια στιγμή,ένα κρυμμένο μυστικό:
όλα πως είναι ένα
και το ένα χίλια κομμάτια δυό....


*Γιώργος*

Κάποιος είπε

Κάποιος είπε ,ότι θα κλείσουν οι καπνοβιομηχανίες και δε θα ξανακαπνίσουμε ποτέ κ εγώ βάλθηκα να καπνίσω όλα τα πακέτα τσιγάρων,που κυκλοφορούν ακόμα.Η καταιγίδα δεν ήρθε.Μια ψιχάλα μόνο κ ύστερα τοφεγγάρι,μ ένα φως...μα μ΄ενα φως τόσο,μα τόσο ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ!!!

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ :14-27C
ANEMOI : Ν-ΝΔ 7 με 8 b
*Γιώργος*