Χριστούγεννα στα Χανιά-1987(απόσπασμα απο ημερολόγιο θητείας)

Χανιά 1987.'Εξοδούχος. Παραμονή και ανήμερα Χριστούγεννα. Από το ναύσταθμο,στη Σούδα,μ ένα λεωφορειο που τρέκλιζε και κόμπιαζε καυσαέριο και ευχές, απόγευμα παραμονής στη παλιά πόλη.Βροχή και κρύο.Οι προγνώσεις ήταν για πιθανό χιόνι,και δεν ήθελα να 'μουνα μέσα στο καράβι εγκλωβισμένος,ακόμα και που ήταν Χριστούγεννα.Ήθελα να μουνα έξω,και πίστευα βαθιά ότι θα αντιμετώπιζα επιτυχώς την Χριστουγεννιάτικη αίσθηση και ατμόσφαιρα... αρκεί να χιόνιζε!!


Σ ένα φτηνό ξενοδοχείο,με ταβάνια που έσταζαν,με λαχτάρα να βάλω τα
πολιτικά και να βγω βόλτα,να μυρίσω το χιόνι που θα ερχόταν
Νύχτα παραμονής Χριστουγέννων στις ''Εσπερίδες'' με τα ξύλινα πατώματα,το τζάκι στο ισόγειο,τον μεσαιωνικό πολυέλαιο με τα κεριά και τα σκοινιά που κατέβαινε από το αρχοντικό ταβάνι ..τους ξύλινους κορμούς για τραπεζάκια και τους παλιούς ναυτικούς χάρτες με σημειωμένα πάνω τους, τα τέρατα τα θαλάσσια, των μυαλών και των νερών, μιας εποχής που πέρασε..


Ξημέρωσε. Ρίχνει χιονόνερο.Τα βουνά γύρω τυλιγμένα στο χιόνι και
τα σύννεφα.Περίπατος στην άδεια προκυμαία.Το κύμα σκάζει κ πλημμυρίζει μέχρι μεσα τα μαγαζιά ,ο "Μύθος" απλησίαστος και ο φάρος μόνος του λίγο πιο μέσα,να χτυπιέται από το χιονόνερο και τον
'Αφραγκος με λεφτά που έφταναν για μια Lacta Αμυγδάλου,ένα πακέτο τσιγάρα και ενα 20φραγκο που ίσα ίσα πρόλαβε να ταξιδέψει τα "χρόνια πολλά" στην οικογενειά μου.'Ενιωσα να με πνίγει το νερό και η μοναξιά αυτής της πόλης που αλλάζει πρόσωπο το καλοκαίρι.Κρύωνα πολύ και αισθάνθηκα μια αβάσταχτη μοναξιά ,αβάσταχτη ..πιο βαριά και πιο έντονη και από το κρύο ,πιο ύπουλη,να μπαίνει μέσα μου και να με τσακίζει.
Με βήματα γρήγορα παράτησα το "ηρωικό" και μοναχικό μου περπάτημα στην προκυμαία και πήρα γρήγορα το δρόμο για το καράβι.Καλύτερα στις λαμαρίνες του "Α/Τ Κανάρης"μαζί με τους συναδέρφους,παρά ολομόναχος σε μια πόλη που και να ήθελα να της δώσω την αγάπη μου ,έφτυνε καρφιά χιονόβροχο και παγωνιά.. Παρ' όλα αυτά,θυμάμαι την ανάμνηση με νοσταλγία.Από μια παράξενη διαστροφή, ότι με πληγώνει με κάνει και το θυμάμαι για καιρό.Δεν έφταιγε φυσικά αυτή- η ίσως πιο όμορφη και πιο γραφική πόλη της Ελλάδας-,ούτε τα Χριστούγεννα,ούτε το χιονόβροχο που δεν έγινε χιόνι παρ όλο που παρακαλούσα μέσα μου όσο τίποτα για ένα δώρο ανέλπιστο από τον ουρανό...'Ενα δώρο που νόμιζα ότι θα υποκαθιστούσε τη συντροφιά και την ανθρώπινη επικοινωνία έστω και μέσα στο καράβι μια μέρα σαν αυτή,την μέρα δλδ των Χριστουγέννων..
18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2002

*nNoe*

"αναφορά"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Μυτιες ηλιου αναμεσα απο παχια συννεφα,γαλαζιες αναλαμπες μιας καθαρης σκεψης,σπονδες στο φως,τσιγαρο στις λευκογκριζες αναδιπλωσεις απ τα συννεφα..και δουλεια..παντα κοντα στις γιορτες η
δουλεια ανεβαινει μ ενα σαδιστικα σταθερο μετρο...και ..ρυθμο..βεβαιως βεβαιως..
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
Στους 10c,ιδανικη ,για αφετηρια τσουληθρας...
ΑΝΕΜΟΙ Βορειοι,της χαρας ,των καυστηρων,των σομπων,και των
τζακιων..βεβαιως,,βεβαιως..
ΣΧΟΛΙΑ..1.Ο πρωτος που θα δει νιφαδες κερναει καφε.
2.χαιρετιζω το χιονι οπου πεφτει ,καθε νιφαδα ειναι ιερη.
3.Αν χιονισει Αθηνα,-λεω αν-,οι προγνωσεις για το ποσο θα συνεχιστει ,οχι οτι δε λαμβανονται υποψην ,αλλα μη ξεχναμε την ιδιαιτεροτητα της Αττικης παιδια. Το περυσινο ειναι το τελευταιο απο μια σειρα επεισοδια,που μπροστα τους καθε σεναριο ειναι σεβαστο,αλλα η "λολιτα" εχει παντα τον τελευταιο λογο.
4...

*nNoe*

"αναφορά"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ψες στον υπνο μου χιονιζε παλι ολη τη νυχτα.Το παραδοξο ηταν η υψηλη  θερμοκρασια,και η η χαρα μου δια το συμβαν περιοριζοταν ,απο το αγχος
του, πως γινεται αυτο,και πως θα το γραψω στη λιστα,αφου κανεις δε θα με πιστευε οτι χιονιζει με τοση υψηλη θερμοκρασια.Αλλα τα ονειρα ειναι μια αλλη υποθεση -ως γνωστον-αγαπητοι φιλοι..... Επι της σκληρης πραγματικοτητας,νεφελωδες ξημερωμα για την  πρωτεουσα,με μια βροχη που επεφτε σα ζητιανα ολο το βραδυ,και το πρωι
αποκοιμηθηκε στα πλακακια, στο μπετον,και στις γλαστρες,και στις λακουβες των δρομων.Σμηνη πουλιων απο το νοτο αυτη τη φορα,μυρια μαυρα σημαδια σε μεγαλα υψη,μολις φτασανε πανω απο την Ακροπολη χωριστηκαν σε δυο μεγαλες ομαδες,η μια τραβηξε στα ανατολικα,η αλλη στα δυτικα...Αυτη ηταν η πρωτη εικονα που αντικρυσα το πρωινο αυτο,μολις τραβηξα τις κουρτινες..
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
12c..με την αισθηση της ψυχρας λογω βροχης περισσοτερο ...
ΑΝΕΜΟΙ βορειοι,βορειοδυτικοι...ηρεμοι
ΣΧΟΛΙΑ 3".

*nNoe*

"αναφορά"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Συννεφια ρέστη,ξεχασμενη,αδεια απο νερο,σαν ντουμανι απο καπνο που καποιος πρεπει ν ανοιξει το παραθυρο για να φυγει. Και πως θα ερθουν τα μελλουμενα,αν δεν αφησουμε οτι μας βαραινει,να φυγει,να πεταξει μακρια.Ετσι κ μ αυτη τη συννεφια. Τη λυπαται η ψυχη μου.Αντε στο καλο καλη μου.
Να κρατησουμε αποστασεις να μπορεσουμε ν αγαπηθουμε ξανα...thanks για ολα...
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ...10c..πηρε τα πανω της η πιτσιρικα
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ..απο την ακμη στη παρακμη,και απο την αρχη στο τελος. Βοριαδες γεροντακια.
ΣΧΟΛΙΑ.1.Οι πολλες βροχες που εχουν πεσει ,εχω την αμυδρα αισθηση  οτι εχουν συντελεσει σ ενα ιδιοτροπο και ιδιαιτερο κορεσμο,του ανικανοποιητου.Σαν ολοκληρωση χωρις ευχαριστηση ενα πραγμα...
               2.Το αγχος κανει κακο στην υγεια.Το ιδιο και η υγεια στο αγχos

*nNoe*

"αναφορά"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ψυχρη εξω ,ζεστη μεσα.Με φοντο τη χιονισμενη Παρνηθα,και το αισθημα της ενηλικιωσης και του κενου που διεγνωσε και ο "γιατρος" σας καλημεριζω με ενα ζεστο ανατρεπτικο χαμογελο,που ποτε δε μιλησε για το τελος του κοσμου,και τρομερες καταστροφες,παρα μονο για τη συνεχιζομενη βιαιοτητα των καιρικων φαινομενων που συνεχιζονται εδω και ενα χρονο περιπου.Επισης ειπα με το δικο μου τροπο τι ειναι η πυγνηομενη βροχη,και αυτο θα συνεχισω να κανω,μεχρι να με φαει το μαυρο χωμα(διαγνωση: αυτοκαταστροφικες τασεις με ψειγματα νεκροφιλιας) για οτιδηποτε εχει σχεση με τον καιρο,ο οποιος και ευτυχως δεν ανηκει σε κανεναν,και και συγνωμη δηλαδη/.....Aloha...
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ...στους 6 ,πανεμορφη ,γλυκυτατη και τσαχπινα.
ΑΝΕΜΟΙ.σαν να ηρεμησανε λιγο,ο βοριας ειναι ο ανεμος που οσο τον αγαπας τοσο κρυωνει..(διαγνωση:δεν υπαρχει,ο Φρουντ μαζευε λαχανα,οταν ο Γιουγκ μιλουσε για τη ψυχη..)
ΣΧΟΛΙΑ....1.Και ομως ..ειναι φορες που συντονιζομαι με τον καιρο και τις δυναμεις του..νιωθω τη βροχη να κυλαει μεσα μου,και το χιονι να λυσομαναει στο κεφαλι μου...(γιατρε να ανυσηχω?)

*nNoe*

"Ασθενής πηγνυόμενη βροχή"

Δε ξερω σου λεω πραγματικα γιατι βρεχει,γιατι χιονιζει,και γιατι ριχνει χαλαζι.Επιστημονικα υπαρχει εξηγηση,αλλα εμενα δε μου λεει και πολλα πραγματα η επιστημονικη εξηγηση.Οχι επειδη ειναι λαθος,η επειδη δε τη καταλαβαινω,απλα δε μιλαει στη ψυχη μου.Πρεπει να βρω εγω, ενα δρομο να φτασω στο γιατι,και μπορει να ειναι απλα ενα αλλο μονοπατι για να ειπωθουν τα ιδια πραγματα,αλλα σημασια εχει πως νοιωθει καλα ο καθενας.Ναι νομιζω αυτο εχει πολυ μεγαλη σημασια τελικα .Αν σκεφτεις μαλιστα οτι ολος ο χαμος τριγυρω ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝΕ,γινεται για να ειμαστε καλα ,τοτε ο καθενας εχει δικαιωμα στο να αισθανεται οπως νομιζει αυτος καλα.Φιλε,με τρομαζει η ξεραιλα του καιρου μας,η μοναξια μεσα στη πολυβουη ιδιοτροπη πραγματικοτητα.Πολλες φορες νοιωθω μια διαστροφικη ταυτιση με την αγριοτητα μιας καταιγιδας και αυτο με φοβιζει.Ξερω οτι αυτο που νοιωθω ,ελαχιστη σχεση εχει με το δελτιο προγνωσης που ακουω στα δελτια ειδησεων,νοιωθω σαν κλεφτης που χρησιμοποιει ενα εκτακτο
δελτιο προγνωσης καιρου,για να παρει τηλ.μια ξεχασμενη φιλη να της πει να προσεχει γιατι αυριο θα βρεχει πολυ.Με την ιδια αφορμη που θα μου πουνε και μενα οι ξεχασμενοι φιλοι που παντρευτηκαν ..α''δε μπορουμε να ερθουμε να πιουμε ενα κρασι ..''γιατι εχουν το παιδι τωρα ,και δε ειναι δυνατο να κουνησουνε απο το σπιτι με τοσο νερο και τοσο κρυο...
Παραξενο δεν ειναι? Αν δεν ηταν ο καιρος δε μπορω να φανταστω τι αφορμη θα βρισκαμε να μιλαμε εμεις οι δυο,το πικρο δε στην ιστορια ,ειναι οτι συμπεριφερομαστε σαν τον καιρο..χιονιζει και
βρεχει..?ψαχνομαστε να βρεθουμε να εκφρασουμε μια αδιορατη αναγκη,και ειναι τοσο εντονο αυτο τοσο επιτακτικο...καλοκαιριαζει..?..ειμαστε σαν τα αστερια καρφωμενα διπλα διπλα σε ενα αχανες συμπαν χαμογελαμε στο ηλικιωμενο ζευγαρι που παει βολτα στη παραλια πιασμενο χερι
χερι,αλλα μεταξυ μας ,,?κουβεντα... Ξερω ,μ αγαπας.και γω σ αγαπαω.Αλλα ειμαστε σαν εικονες χειμωνιατικες με βροχη στα Εξαρχεια,χιονoνερο στου Στρεφη,και απο πισω να παιζει το
apres la pluie ,,εκεινου του .απιστευτου του Rene Αubrie,,ειμαστε σκληρες εικονες,φιλε,αγελαστες,ειμαστε παρελθον σ ενα παρων που γινεται μελλον οπως το νερο γινεται μαγικα χιονι...ειμαστε βροχη που σαπιζει θυμησες αχρηστες ,ειμαστε ενα αδιακοπο ζητουμενο μιας
αφηρημενης πραγματωσης..πικρα..ρε γαμωτο,,πικρα...σαν ασθενης πυγνυομενη βροχη ειμαστε αποψε....

*nNoe*

"αναφορά συνεφιασμένης διαύγειας"

Μια ......παραξενη διαυγεια προς τον Νοτιο και Δυτικο οριζοντα της πολης,παρολο τον συννεφιασμενο θολο,και τις λιγες ψιχαλες που πεφτουν αδιακοπα,μου επιτρεπει να αντικριζω ως περα την Αιγινα,και καποια βουνα στα δυτικα,πολυ πολυ μακρια απο δω.. Κατι δε μου παει σ αυτη τη διαυγεια.Εχει κατι πολυ παραξενο.Ξερω πολλες φορες ,ειναι κατι αδιορατο στον αερα που αν προσπαθησεις να το
περιγραψεις,γινεσαι μεχρι και ενοχλητικος πιθανα,αλλα το καταθετω,γιατι σπανια καποια πραγματα,που εχουν μια ιδιαιτεροτητα,στεκουν μονα τους,στον αερα,ετσι..σαν ορατες σκεψεις ενος Θεου που κρατανε για λιγο...για πολυ λιγο..και μπορεις να τις δεις αρκει να στρεψεις τα ματια προς τα πανω εκεινη τη στιγμη..χωρις να χει σημασια αν τις καταλαβαινεις ....

*nNoe*