Ολη νύχτα ο Νοτιάς παραμύθιαζε τα όνειρα των ανθρώπων ,τα παράσερνε σε βάλτους με στάσιμα νερά και τα πνιγε γεμίζοντας την μνήμη του νερού με εφιάλτες.Κοντά στα χαράματα η βροχή βουβή,απαλή πότισε τούς νωπούς τάφους των ονείρων και ξύπνησε τους ανθρωπους μ ενα δυνατό πονοκέφαλο.Παράξενη νύχτα συλογίστηκαν αρκετοί,αλλά κανείς δεν ειχε επαρκή στοιχεία να αποδείξει τίποτα.Εμειναν στον αέρα τα έκτακτα δελτία των επικινδυνων φαινομενων
να τρυγυρνάνε σα περιπολίες αστυνομικών με τις κάσκες απο τα κράνη κατεβασμένες και υφος τσαμπουκαλεμένο.Οτι κινηθεί το γράπωσαν.Οποιο φαινόμενο ξεμυτίσει ,αμέσως προσαγωγή και εξακρίβωση στοιχείων.Ενα είναι σίγουρο.Ολο και καποιο θα συληφθεί.Αν θα ναι ομως αυτο,το πραγματικα επικινδυνο ισως δε το μάθει κανείς ποτέ.Στη πρωινη Σαββατιάτικη βεράντα της Φθινοπωρινης Ερυθραίας ενα αφημένο ποτήρι απο δυνατό κόκκινο κρασί της προηγούμενης νύχτας,ξεπουπουλασμένα γεράνια απο τον υγρό άνεμο και κιτρινα φύλλα απο το δέντρο της λήθης....Στο ράδιο το hotel california....
Toν αρρώστησαν οι θολοί καιροί.Η ταχύτητα των βροχών και των ειδήσεων.Τον αρρώστησαν οι εγωισμοί απ τα σύννεφα που φοράνε παντελόνια.Τον αρρώστησαν τα δίκια ολωνων που έγιναν "allien" και οι μελέτες για την οικονομία μιας αγοράς που αγοράζει και πουλάει καιρούς σα να τανε οικόπεδα Μονών.Τον αρρωστησαν οι ιοί του παρεξηγημένου χιούμορ και τα εμβόλια για τη γρίπη του μυαλού. Tον αρρώστησαν οι εκατομμύρια κάμερες και τα χιλιαδες δεδομένα.Του ρουφηξαν το μυαλό οι οθόνες .Τον κούρασαν οι επισκέψεις σε τοπους που δε θα παει ποτε και τα στατιστικά που του φορτώνουν στη βάση δεδομενων.Μοιαζει με γαιδαρος που δε ρωτα γιατι,που ,ποτε κ πως.Απλως κουβαλάει τόνους πληροφορίας και παει πανω κατωδεξια αριστερα ολη μερα,ολη νυχτα μεχρι εξαντλησης. Καπου καπου του ρχεται μια εικόνα στο βάθος της σκέψης του,μια παγερή μέρα με ζεστά χνώτα που μυρίζουν μέλι και φασκόμηλο.Καπου κάπου νοσταλγεί ενα φιλί κάτω απο μια χιονισμένη λάμπα του δρόμου.Καπου καπου θυμάται ότι έζησε και πονάει αυτά που δε θα ζήσει ποτέ.Φθινοπωριασε μ εναν ήλιο παράδοξα φωτεινό φέτος,και δεν εχει ιδέα αν ειναι δικια του παραίσθηση η αν ειναι μια πραγματικότητα που όμως δε κατέχει διολου.Πιο αδιάβαστος απο ποτέ,πιο αγνωστος αναμεσα σε ξένους,πιο μακρινός οσο ποτέ .. βυθιζεται στον φθινοπωρινο λήθαργο κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά... οσο οι φιλοι του στο Facebook " already..... got their luck percent for today.
Περίεργη μέρα.Αν και ηλιόλουστη ενα "προ-σταδιο" κρύου ηταν παρων και αν και μικρο πηγαινε κ φωλιαζε Κατευθειαν στα κοκκαλα.Και που αλλου θα πηγαινε οταν η μανα του ειναι η υγρασια.Παρων αν και αορατος ο χειμωνας ,ζωγραφιζει τα χρωματα του στη δυση του ηλιου.Εκεινη η ωρα,η ωρα που για καποιους ανοιγει μια μικρη πορτα αναμεσα σ αυτον κοσμο κ τον κοσμο του μελλοντος ,μια ωρα που μπορεις να ψυχανεμιστεις πολλα .Και δε το κρυβω ,μ αρεσει οταν ο χειμωνας κανει καθαρες δουλειες.Τοσο καθαρες και τοσο ελπιδοφορες οσο τα ζωντανα χρωματα του αποψινου θολου.Λιτα και υποσχετικα.