Mια γιάφκα απο τα παλιά κ ενας φίλος απο το μέλλον

Σαββατόβραδο έξω από τη γιάφκα της "ωραίας καταιγίδας" ( http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/message/24484  ) Σπασμένα τζάμια,ξύλινα παραθυρόφυλλα που τρίζουν,ταβάνια κατεβασμένα ,διάχυτη η εικόνα και κυρίως η αίσθηση της εγκατάλειψης.Μαύροι όγκοι νεφών διασχίζουν τον σκοτεινό θόλο τρέχοντας.Ο Νοτιάς  σε οργια με μάγισες και αρχαίους δαίμονες .Μακρινοί θόρυβοι απο την πόλη .Οι προβολείς του ελικοπτέρου της "Αστυνομίας  Καιρού" κόβουν σε φωτεινές φέτες το πνιγηρο σκοτάδι της γής.Κρύβομαι μένοντας ακούνητος και μόλις περάσουν απο πανω μου τρυπωνω στην γιάφκα.Στην καβάντζα της καταπακτής ,βρίσκω τον παλιό ασύρματο.Αγνωστο αν λειτουργεί.Καθομαι μονος μου  στο σκοτάδι.Μπορω να φωνάξω ,μπορω να βρίσω,μπορώ να γελάσω.Κανείς δεν θα μ ακούσει.Κάποτε το να σ ακούσουν ήταν το ζητούμενο.Οι εποχές άλλαξαν.Τώρα το ζητούμενο είναι να μη σ ακούσουν. Τώρα ακούς  εσύ αντ αυτών.Και ότι ακούς σε κάνει να σιωπαίνεις πιο πολύ.Νιώθω τον ηλεκτρισμό του Νοτιά αποψε κ ολη μερα.τα φλυαρα λόγια του,τις κούφιες υποσχέσεις του και χαμογελάω.Ο Νοτιάς ειναι αδερφός.Με νοιώθει και τον νοιώθω.Ειναι αρχαίος όσο και η ψυχή μου.Το πρόσημο του μίσους μου γιαυτόν,για τον ίδιο  ειναι τίτλος τιμής.Και για μένα η υπαρξή του αναγκαίο συστατικό της υπαρξής μου.Ο νοτιας αγαπαει το μισος μου γιαυτον και γω αγαπαω να τον μισω οσο τπτ.Η σχεση μας δεν ειναι ωφελιμιστικη,ουτε μετριεται σε χιλιοστα βροχης.Και η μαυρη ψυχη του αυτο το εκτιμα απολυτα. Στη γιάφκα λέγαμε απαγορευμένα λόγια.Θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μ ολους τους καιρούς.Στη γιάφκα είχαμε τους δικούς μας κωδικούς.Μια βόμβα απο το παρελθόν με αποστολέα το μέλλον.......Ο ασύρματος λειτουργησε...
Αλληλεγγυη κουραγιο κ συμπαρασταση .Αντισταση με καθε μεσο.Παλιόφιλε γεροσακατη Νοτια ξερεις  γιατι σε γουσταρω κατα βαθος ε?Γιατι δε θα με δωσεις ποτε στους μπάτσους.......με θελεις λευτερο να στα χωνω παλιολαμογιο....Ελα να σε δω..θα την βγαλεις την κατσικα βόλτα αποψε η θα την αφησεις να μασαει ταραμα???Εδω στη τρυπια γιαφκα αμα εχεις τ αντερα ,ελα...

χαλάσματα στο δασάκι...

νυχτα με συννεφια ,μεσα απο το δασάκι

νωρίτερα τ απόγευμα ,στη δύση..

χρώματα Νοτιά..

                            κ ενα τραγουδάκι για το Νοτιά ,με τον Σωκράτη Μάλαμα



*nNoe*

Φωτογραφιες 6ης Νοεμβρίου

Πρωινο με τοπικες ομίχλες..

07:18 Ενα απ τα δασάκια στο Μορτερο της Ν.Ερυθραίας

07:18

08:00 από Σεπόλια προς ΝΑ

                        

16:42 πριν τη Δυση

17:08 στη Δύση

                                  

17:08

                 *nNoe*

φωτο με ερωτηματικο

"αναφορά το μπαρ του Νοτιά"

                                                           

KATAΣΤΑΣΗ

Σύνηθες σκηνικό έξω απο το μπαρ του Νοτιά.Τσαμπουκάδες με τα σύνεφα,αντεγκλήσεις,
θολούρα,ομίχλες πρωινές,παρεξηγήσεις ,καπου καπου στάλες αίμα,-οχι σορυ-σταλες βροχης,
εκρήξεις,ανώνυμες καταγγελίες ,μια "Αμμεση δράση "πελαγωμένη,ένα πέπλο μυστηρίου
απλώνεται παντού,υποχέσεις για εκδίκηση με τη μορφή καταιγίδων,απειλές,μπλα μπλα μπλα...
Κλεινω τη πόρτα σ αυτη τη φασαρία.Ανοιγω ραδιάκι με μουσική τζάζ και φοράω τα μαυρα γυαλιά ηλίου μέσα στο γραφείο.Πανω στο γραφείο μου είναι ο χάρτης του φετεινού χειμώνα.Με χάρακα
χαράζω γραμμές ελάχιστης  άμυνας και πορείες ολοκληρωτικής επίθεσης.Στόχος ένας και μοναδικός.
Να πάρω οτι μπορω περισσότερο με κάθε συνθήκη.Στους καιρους της απλετης "¨διαφάνειας" και της
ταχύτητας των πληροφοριών αν κατι ειναι απαραίτητο εφόδιο σ εναν μαχητη καιρου εναι η δικη του
αποκλειστικη σχεση με τον καιρο.Ολα τ  άλλα ειναι διάτρητα και μπάζουν απο παντού.
Οι σειρήνες εξω σταμάτησαν.Η αστυνομια καιρού κάνει τις συνήθεις περιπολίες.Το μπαρ του Νοτια
θα συνεχίσει να λειτουργεί.Το λάδωμα έπιασε τόπο.Same old stuf...Σιωπή.Η τζαζ παίζει ακόμα....



*nNoe*

Remember remember the 5th of November

 *nNoe*

Φωτογραφίες της 4ης Νοέμβρη

06:47Φεγγάρι στη δύση από Ερυθραία

06:47 λεπτομερεια

07:01 "κόκκινο" στη βροχή,κόμβος Βαρυμπόμπης

06:57 ρυάκι πρωινης βροχής-Μορτερο Ν.Ερυθραίας

07:40 αντανάκλαση θόλου-Σεπόλια

*nNoe*

"αναφορά"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Λιόχαρη μέρα φρεσκολουσμένη απο την πολυ πρωινή βροχούλα.Βλεπεις στα μάτια της τις μέρες με τα χιόνια που θα ρθουν.Και θα ναι πολλες οι φετεινες  μέρες με το χιόνι να πέφτει για μερικές ώρες και τον ηλιο μετά να ζωντανεύει  ακομα κ τ άψυχα.Βλέπεις μέρες με πολυ χιόνι κ μερες με λιγότερο.Βλέπεις στα μάτια της τις γραμμές των οριζόντων ζωγραφισμένες με κάρβουνο σε λευκο καμβά.Βλέπεις τις χειμωνιάτικες λιακάδες με το δριμύ κρύο να φευγουν και να ρχονται μεσα σε κουπες με αχνιστους καφεδες κ ζεστά ποτά.Βλέπεις αισιόδοξες μοναξιές  και πολυβουες θλίψεις.Και πριν προλάβεις να δεις οτιδήποτε άλλο η μέρα μεγάλωσε απότομα κ έκλεισε τα μάτια.Μπήκε στο μετρό και χάθηκε.....
Μενει η μυρουδιά της στα πλυμμένα νεράτζια των πόλεων ,στις στάλες που στραφταλίζουν
στα τζάμια των αμαξιών,σ ένα απο τα πιο εκτυφλωτικά και ζωντανά πρωινά αυτου του Φθινοπώρου..
                                                 
*nNoe*