"αναφορά Νοέμβρης ταξιδεύει"

Στην δροσερή λιακάδα της 28ης του Νοέμβρη κάθομαι.
Στα σκαλοπατάκια έξω απο την γιάφκα μου.
Σ ένα διάλλειμα απο τη δουλειά μου.
Τα βασικά γίνανε,οι πόρτες στεριωθήκανε,οι τρύπες κλείσανε,ο άερας δε μπάζει απο τπτ σπασμένο.Βροχές ,χιόνια ,καταιγίδες ,φόβοι κ ελπίδες ,με τα καλύτερα υλικά προφυλαγμένα, αγαπημένες μνήμες,ότι πολυτιμότερο έχω.  Μ αρέσει ο άνεμος που φορτσάρει απο το πρωϊ σήμερα.Δε κατεβαίνω στην "πόλη" συχνά.Βιάζομαι να τελειώσω τα δικά μου ματστορέματα πριν αρχίσουν οι βροχές.Το μυαλό μου ταξιδεύει στα διαλλείματα.Σ όλη την Ελλάδα,σ ολους τους φίλους και  γνωστούς.Σε κάθε τόπο.

Ταξιδεύει μαζι με τον φετεινό Νοέμβρη .Ο καιρός του Νοέμβρη στη προσωπική μου σημειολογία ,είναι όπως αυτός της  Μ.Παρασκευής,όπως αυτός του Πάσχα,όπως αυτός των Χριστουγέννων.Ειναι βροχερός.Και ταξιδεύει.Ανεξάρτητα με το αν  βρέχει ή όχι.Ανεξάρτητα με το αν έχει συννεφιά ή όχι.Οπως η Μ.Παρασκευή δε χρειάζεται τη συννεφιά και το ψιλόβροχο για να ναι μια θλιμμένη Μ.Παρασκευή.'Οπως το Πάσχα δεν χρειάζεται τον ήλιο για να ναι μέρα Λαμπρ(ή)ς.Λειτουργούν αλλιώς στο μυαλό.Και αυτό με σώζει απο την αρρώστεια του "θέλω" .Αυτή  η παυσίλυπη ενόηση  του "δε θέλω τίποτα" πιο πολύ και τπτ πιο λίγο.Αρκεί οτι έχω να ναι λεύτερο !!

Αν κάτι με αρρωσταίνει δεν ειναι οτι "χάθηκε" κοντά ένας μήνας απο το Φθινόπωρο,δεν είναι ο ήλιος με τα depon,δεν είναι η Ανοιξιάτικη σχεδόν ζέστη των μεσημεριών.Ειναι ο φόβος μην και ποτέ βάλουν χέρι στον καιρό.Για οποιοδήποτε λόγο.Ειτε για "καλό" είτε για "κακό".Αν ειναι κάτι  εξαιτίας του οποίου αγάπησα τον καιρό,είναι οτι δεν υποτάσεται στην ανθρώπινη νόηση και "ανάγκη".Οπως και οι σεισμοί,οπως και τα ηφαίστεια.Είναι ότι είναι λεύετρος.Αν αυτό μου στο στερήσουνε,αν ξέρω πως οτι ζω ειναι αποτέλεσμα παρέμβασης,μου γαμάνε ότι έχω ,ότι πίστεψα,ότι λάτρεψα.Μου στερούνε να μιλάω με τον καιρό μου,μου βάζουν εμπόδια να μιλάω με τον Θεό μου.Αρκετά όμως.Δεν θέλω να στεναχωριέμαι με μαύρες σκέψεις.Θέλω να ταξιδέψω.Μ αυτό το τραγούδι.Μ αυτο το τραγούδι έρχομαι παντού και ας μη με βλέπει κανείς...Οπως ο φετεινος  Νοέμβρης...

"Νοέμβρης μήνας ταξιδεύει"-Παντελής Θαλλασινός

 
*nNoe*

27 η Νοεμβριάτικη μονοτονία

Μια σχεδόν μονότονη επανάληψη χρωμάτων δίνει ραντεβού κάθε μέρα αυτη την ώρα,εδω κ μέρες στον Αθηναικο ουρανό

*nNoe*

25η Νοέμβρη

Πανορμου απόγευμα 25ης Νοέμβρη.

*nNoe*

Μεζεδάκια ψυχής

Πνιχτή και βαριά  υγρασία τη νύχτα,πλάκωνε τον τόπο και μαζί τα όνειρα των ανθρώπων.
Η σελήνη του Δεκέμβρη πάλευε να μεγαλώνει ανάμεσα στα σύννεφα ,αχνές ομίχλες έκρυβαν τα γερασμένα πεύκα. Ενα ακουνητο κρύο έκανε τον τερματοφύλακα στα σουτάκια του φετεινού  Νοέμβρη που ζεί  κ αναπνέει  τις νύχτες.
Το πρωί ο ήλιος έλυσε βαριεστημένα τις νυχτερινές αψιμαχίες και άνοιξε το cafe του.Λίγος κόσμος,
οι περισσοτεροι βιαστικοί,πίνουν εναν διπλό espersso και κοιτάζουν αφηρημένα τις εργασίες αναπαλαίωσης στο μπαρ του Βοριά που οπου να ναι τελειώνουν.Αφηρημένος κοιτούσα κ εγώ προσπαθώντας να κλέισω στ αυτιά μου στις φήμες που απλώνονταν σαν διχτυα και φυλάκιζαν τα "θέλω" και τα όνειρα στην δική τους ιδιότροπη φυλακή.Οσο και να μ αρεσε ο καφες μου
επρεπε να φυγω το δυνατόν γρηγορότερα απο την πόλη.Ειχα ζήσει ξανά στο παρελθόν αυτή την ατμόσφαιρα έχοντας χασει πολυτιμότατα "δώρα",που τωρα σαπιζαν στις φυλακές της Πόλης του καιρού.

Φήμες για το μέλλον.Φήμες με δανεικές εικόνες απ το παρελθόν .Φημες που απο την πηγή τους μεχρι τον τελευταίο αποδέκτη τους μεταλλάσονταν και άλλαζαν μορφή στα μάτια της ψυχής σου σαν παρενεργειες απο ψυχότροπες ουσίες. Φήμες που έπαιρναν τη μορφη σουσουράδων,και τσιμπολογουσαν οτι εβρισκαν .Κυρίως τους αρεσαν τα μεζεδάκια ψυχής.Τα συναισθήματα.Τα λιάνιζαν μιλάμε.Τα έκαναν πατσά.Τα κοβαν κομματάκια και τα  εξαφάνιζαν,αφήνοντας τεράστια κενά στη ψυχή που τα χασε.Υπηρχαν πολλοι τέτοιοι με κουτσουρεμένη τη ψυχή τους στην Πολη.Και το πιο δυσκολο απ όλα ήταν πως οι ίδιοι ουτε καν  το ξεραν.Ειμουν ενας απ αυτούς ,μεχρι που ανακάλυψα το ελλάτωμα που μ ομορφαίνει.Ειναι δυσκολη εποχή για ελλατώματα.Αλλά αυτό ειναι μια άλλη κουβέντα κ γω χαζέυω πάλι.Φευγοντας για τη γιάφκα μου σκέφτηκα πως θα στελνα με e-mail ενα mp3 στον dj του bar Του Βοριά,.Να το παιξει στα εγκαίνια του bar.Μ αρεσουν οι στιχοι του πολύ...

There's snow on the mountain
And fog in the street
Flickering candles in the room
******
I feel their pure delight
And the snow is falling
Taking me away
**********

Cold winter nights, cold winter dreams
Reflecting the sound of my heart
It's my taste of freedom
******
But when I'm dead and gone
And snow's pouring down
I'm buried and covered
Peaceful under millions of stars
****
I've escaped from reality
Dancing in the snow
Cold blue sky gives me
The innocence I need

"ACCEPT-WINTER DREAMS"

*nNoe*

πρωΪ και απόγευμα

Στις 07:43 το πρωϊ

                                                               στη δυση του ήλιου

                      *nNoe*

Bρέχει στο μυαλό...

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ακούγοντας τραγούδια για τον Νοέμβρη,γεμάτα απο τη συννεφένια και βροχερή μελαγχολία της Δυτικης Ευρωπης, κατω απο το πιο υπερλαμπρο φως του ήλιου,σπάζοντας πέτρες,φτιαχνοντας και δημιουργωντας κάθε μέρα την γιάφκα μου λίγα χιλόμετρα  εξω απο τη  Πόλη του καιρού.Το στοιχημα μου ,ειναι να μπορέσω πριν αρχίσουν οι χειμωνιάτικες μέρες ,να ναι κατοικήσιμη .Με βολεύουν αυτές οι μέρες που οι Βρετανοί πίνουν το τσάι τους υπο βροχή γιατι μπορω και δουλευω πιο
ανεπηρέαστος.Οι ρυθμοί είναι βέβαια εξαντλητικοί,γιατί πληθαίνουν οι φήμες πως το cafe Του ήλιου θα κλείσει και στο bar Του Νοτιά κάθε μέρα οι φασαρίες πληθαίνουν.Τα τραγούδια βρέχουν στο μυαλό μου και ετσι δουλευω αποδοτικότερα και δημιουργώ μια εικονική φαντασιακή πραγματικότητα με πολλες θρεπτικές ιδεοβιταμίνες τις οποιες απομυζώ τις ώρες της κούρασης και οι οποίες θρέφουν τα ονειρά μου.

Για τα ονειρά μου όμως δε θέλω να μιλήσω γιατί πιστεύω αυτό που λέγεται,πως αν μιλάς γιαυτά που ονειρευεσαι ,αυτά χάνουν την δυναμή τους και ατροφούν,αδυνατίζουν.Τα βρισκουν οι ύαινες και τα τσακάλια και στα ξεσκίζουν,χωρίς πολλές φορές να υπάρχει καν ανάγκη.
Εξάλλου  η όποια ονειρική συνταγή είναι απλή και είναι εκεί εκτεθειμένη απο τη βροχή και τα φυσικά φαινόμενα περιμενοντας  καποιον να τη μαζέψει ,να δικαιώσει την προσωπικη του σχέση  με τον καιρό.Μετά απο χρονια αγώνα ,μετά απο τοσες  πολλές ήττες άγνοιας,καιρος να προστατευσουμε ότι  έχουμε.Αγαπάμε ότι έχουμε γιατί ειναι δικό μας και είναι ότι έχουμε.Δε ζητιανευουμε ,δεν  παρακαλάμε, οργανωνόμαστε ,χτυπάμε και ζούμε με τα λάφυρα των δίκαιων νικών μας.Με προσανάμματα ήττας ανάβουμε  φωτιά και σιωπαίνουμε .

Πολλά είπα.back to work again...Ο χρόνος κυλάει και δε περισσευει χρόνος για ξεκούραση..Μακρια απο το Bar του Νοτιά ίσα που φτάνει στα αυτιά μου ένα τραγουδάκι με γερμανικούς στιχους.Ουτε καν καταλαβαινω τι λεει, αλλα μ αρεσει...








*nNoe*

21 Noέμβρη

"Σκοτωμένα χρώματα στη δύση"

Η Νεά σελήνη στις 21 Νοέμβρη

*nNoe*