Ψιλοβροχο το πρωι με σπασμένη συννεφιά.Ουράνιο τόξο και πάλι ,αυτή τη φορά στα Δυτικα.
Λίγα συννεφα στη διαρκεια της μερας,καταθλιπτικά χρώματα στη δυση και μετα απο αυτη:
"This is my december"
*nNoe*
Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009
December song
Oλα αναπνέουν Δεκέμβρη.Με μια μπαλάντα στη κιθάρα,μ εναν τρόμο στις ειδήσεις,με πρασινάδες αντίστασης στην άσφαλτο,με βρεγμένα πτώματα ελάτων στις πλατείες ,με μια ελπίδα που δε θελει να τοποθετηθει "επι της ουσιας."Σήμερα ο χειμώνας άφησε πάλι τα διαπιστευτηριά του στον αέρα και υπόγραψε μ ενα ουράνιο τόξο.Μας έκλεισε το μάτι και αποποιήθηκε των ευθυνών που θα του καταλογίσουν.Ας ειναι σπλαχνικός μ οσους κρυώνουν και δεν έχουν να ζεσταθούν,ας ειναι ελεεήμων μ όσους έιναι άρρωστοι και μόνοι,ας κοκκινίσει τις ενοχές μας και ας λευκάνει τα πάθη μας.Και αν χρειαστεί,εμείς θα τον φυγαδεύσουμε απο την αστυνομία της στατιστικής και της ηλεκτρονικής φορμόλης έχοντας τη ψυχή και το μυαλό μας όσο γίνεται πιο λευτερο.
(kent-december song)
*nNoe*
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Mερα "καταιγίδας "
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
Kαλο μήνα...
1.Δεκέμβρη .Ο χειμώνας ήρθε.ΞΥΠΝΑ!
Σεπόλια το απόγευμα.
Η Πανσέληνος του Δεκέμβρη.Βιαστικη.Επιθετική.
*nNoe*Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
30 του Νοέμβρη του δυο χιλιάδες και του εννιά.Κόκκινα φύλλα,υγρασία στην άσφαλτο,στα χορτάρια,και στους σκουπιδοτενεκέδες.Πολικές αρκούδες με Αη-Βασιλιάτικα σκουφιά, στις τζαμαρίες των μαγαζιών με τα εποχιακα είδη,Χριστουγεννιατικα στολίδια που λαμπυρίζουν γοητευτικα στη μοναξια τους μεσα στην ερημη νυχτα, άδεια παγκάκια,και ένας ουρανός πού όλη νύχτα γαλάδιζε ασύστολα και το πρωϊ φόρεσε κατι σε συννεφο λόγω κηδείας .
Παίρνω ύσηχα την μέρα μου και την μασάω αργά αργά.Ο γιατρός στην Πολη του Καιρού, μου το πε καθαρά.Μην άφηνεις αμάσητη καμιά εποχή,καμμια μέρα,σ αρέσει δε σ αρέσει. Τιποτα χειρότερο απο φθινόπωρα που αχώνευτα σαπίζουν τα κόκκινα,καφε και κιτρινα φύλλα τους στο στομάχι σου,τίποτα
χειρότερο απο το να ρεύεσαι χειμωνιάτικους Νοτιάδες περασμένων χρόνων,τίποτα πιο ελεεινό απο το να ξερνάς λασπωμένες βροχές κάποιας Ανοιξης που όλα πήγαιναν στραβά ,τίποτα πιο επώδυνο απο τις καούρες των καυτών καλοκαιρίατικων ήλιων της πόλης, τίποτα πιο βασανιστικό απο ξινισμένες υγρασίες ανέραστων χειμωνιατικων βραδυών.
Να μασάς αργά και καλά.Ν αργείς να τελειώσεις και ν αρχίζεις στην ώρα σου.Να τρως ανάποδα απο την ταχύτητα των ημερομηνιών λήξης που εχουν τα σακουλάκια των εποχών, να τα τρως όλα και να τα τρως στην ώρα τους.Ποτέ μετά,ποτέ πιο πριν.Να νοιώθεις τις μέρες κα τις εποχές ν αναλύονται στα συστατικά τους μέσα σου.Να τις νοιώθεις να στεριώνουν .Να κρατας τα χρώματα,τις μουρουδιές,την αφή,τις μνημες των νερών ,τη λησμονιά του ήλιου,να θυμάσαι το άγγιγμα και την ακατάληπτη γλωσα του ανεμου.Αυτη η γλωσα δε μιλάει στην νοησή σου ,μα στη ψυχη σου.Μη την πετάς.Μη πετάς τίποτα.Πέτα μόνο το περιτύλιγμα,την επιφάνεια,το υλκο τους σώμα.Πέτα ότι δεν μπορεί να μετουσιωθεί.Αποβαλε το. Ο καιρός ξέρει τι ειναι καλό για σένα σ αντίθεση με σένα που δεν έχεις ιδέα τι μπορει να σημαίνει καλό η κακό και τα τρως βουλιμικά,πετάς οτι δε σ αρέσει,και ψάχνεις μονίμως για το μεδούλι και το "ψαχνό" που ενίοτε μόνο "καλό" δεν ειναι για σένα.

Για να μαι ελικρινής ,μου πέρασε η σκέψη μήπως όλα αυτά ειναι κ ο λόγος που το Ιατρείο αυτου του Γιατρού ειναι μονίμως αδειανό.Κανείς δεν αντέχει τέτοιες συμβουλές .Προτιμουν να επισκέπτονται κατεθευειαν το φαρμακειο της πολης του καιρού, να παίρνουν weather-Malox και άλλα τινά σκευάσματα . Το άρρωστο στομάχι μου όμως μ έφερε στην πραγματικότητα.
Ειχα τόσους καιρούς αχώνευτους μέσα μου που δε μπορώ πια να ξεφύγω απο τις επιδράσεις τους.Ακολουθώ τις συμβουλες του γιατρού μου και αραζω ύσηχος.Πήρα και μια κιθάρα απ τα παιδικά μου χρόνια ,της έβαλα χορδές ,και παίζω αυτό το τραγουδάκι,στο τέλος του φαγητού μου.
Σε υγεία και αναμνηση αυτου του Φθινοπώρου που κηδευτηκε σήμερα τα χαράματα μαζι με τον έναστρο γαλανό νυχτερινό ουρανο... ακριβως στη λήξη της ημερομηνίας του...
*nNoe*
(Φωτογραφίες απο τη νύχτα που πέρασε:k απο σημερα με συννεφια)
Παίρνω ύσηχα την μέρα μου και την μασάω αργά αργά.Ο γιατρός στην Πολη του Καιρού, μου το πε καθαρά.Μην άφηνεις αμάσητη καμιά εποχή,καμμια μέρα,σ αρέσει δε σ αρέσει. Τιποτα χειρότερο απο φθινόπωρα που αχώνευτα σαπίζουν τα κόκκινα,καφε και κιτρινα φύλλα τους στο στομάχι σου,τίποτα
χειρότερο απο το να ρεύεσαι χειμωνιάτικους Νοτιάδες περασμένων χρόνων,τίποτα πιο ελεεινό απο το να ξερνάς λασπωμένες βροχές κάποιας Ανοιξης που όλα πήγαιναν στραβά ,τίποτα πιο επώδυνο απο τις καούρες των καυτών καλοκαιρίατικων ήλιων της πόλης, τίποτα πιο βασανιστικό απο ξινισμένες υγρασίες ανέραστων χειμωνιατικων βραδυών.
Να μασάς αργά και καλά.Ν αργείς να τελειώσεις και ν αρχίζεις στην ώρα σου.Να τρως ανάποδα απο την ταχύτητα των ημερομηνιών λήξης που εχουν τα σακουλάκια των εποχών, να τα τρως όλα και να τα τρως στην ώρα τους.Ποτέ μετά,ποτέ πιο πριν.Να νοιώθεις τις μέρες κα τις εποχές ν αναλύονται στα συστατικά τους μέσα σου.Να τις νοιώθεις να στεριώνουν .Να κρατας τα χρώματα,τις μουρουδιές,την αφή,τις μνημες των νερών ,τη λησμονιά του ήλιου,να θυμάσαι το άγγιγμα και την ακατάληπτη γλωσα του ανεμου.Αυτη η γλωσα δε μιλάει στην νοησή σου ,μα στη ψυχη σου.Μη την πετάς.Μη πετάς τίποτα.Πέτα μόνο το περιτύλιγμα,την επιφάνεια,το υλκο τους σώμα.Πέτα ότι δεν μπορεί να μετουσιωθεί.Αποβαλε το. Ο καιρός ξέρει τι ειναι καλό για σένα σ αντίθεση με σένα που δεν έχεις ιδέα τι μπορει να σημαίνει καλό η κακό και τα τρως βουλιμικά,πετάς οτι δε σ αρέσει,και ψάχνεις μονίμως για το μεδούλι και το "ψαχνό" που ενίοτε μόνο "καλό" δεν ειναι για σένα.
Για να μαι ελικρινής ,μου πέρασε η σκέψη μήπως όλα αυτά ειναι κ ο λόγος που το Ιατρείο αυτου του Γιατρού ειναι μονίμως αδειανό.Κανείς δεν αντέχει τέτοιες συμβουλές .Προτιμουν να επισκέπτονται κατεθευειαν το φαρμακειο της πολης του καιρού, να παίρνουν weather-Malox και άλλα τινά σκευάσματα . Το άρρωστο στομάχι μου όμως μ έφερε στην πραγματικότητα.
Ειχα τόσους καιρούς αχώνευτους μέσα μου που δε μπορώ πια να ξεφύγω απο τις επιδράσεις τους.Ακολουθώ τις συμβουλες του γιατρού μου και αραζω ύσηχος.Πήρα και μια κιθάρα απ τα παιδικά μου χρόνια ,της έβαλα χορδές ,και παίζω αυτό το τραγουδάκι,στο τέλος του φαγητού μου.
Σε υγεία και αναμνηση αυτου του Φθινοπώρου που κηδευτηκε σήμερα τα χαράματα μαζι με τον έναστρο γαλανό νυχτερινό ουρανο... ακριβως στη λήξη της ημερομηνίας του...
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
"αναφορά Νοέμβρης ταξιδεύει"
Στην δροσερή λιακάδα της 28ης του Νοέμβρη κάθομαι.
Στα σκαλοπατάκια έξω απο την γιάφκα μου.
Σ ένα διάλλειμα απο τη δουλειά μου.
Τα βασικά γίνανε,οι πόρτες στεριωθήκανε,οι τρύπες κλείσανε,ο άερας δε μπάζει απο τπτ σπασμένο.Βροχές ,χιόνια ,καταιγίδες ,φόβοι κ ελπίδες ,με τα καλύτερα υλικά προφυλαγμένα, αγαπημένες μνήμες,ότι πολυτιμότερο έχω. Μ αρέσει ο άνεμος που φορτσάρει απο το πρωϊ σήμερα.Δε κατεβαίνω στην "πόλη" συχνά.Βιάζομαι να τελειώσω τα δικά μου ματστορέματα πριν αρχίσουν οι βροχές.Το μυαλό μου ταξιδεύει στα διαλλείματα.Σ όλη την Ελλάδα,σ ολους τους φίλους και γνωστούς.Σε κάθε τόπο.
Ταξιδεύει μαζι με τον φετεινό Νοέμβρη .Ο καιρός του Νοέμβρη στη προσωπική μου σημειολογία ,είναι όπως αυτός της Μ.Παρασκευής,όπως αυτός του Πάσχα,όπως αυτός των Χριστουγέννων.Ειναι βροχερός.Και ταξιδεύει.Ανεξάρτητα με το αν βρέχει ή όχι.Ανεξάρτητα με το αν έχει συννεφιά ή όχι.Οπως η Μ.Παρασκευή δε χρειάζεται τη συννεφιά και το ψιλόβροχο για να ναι μια θλιμμένη Μ.Παρασκευή.'Οπως το Πάσχα δεν χρειάζεται τον ήλιο για να ναι μέρα Λαμπρ(ή)ς.Λειτουργούν αλλιώς στο μυαλό.Και αυτό με σώζει απο την αρρώστεια του "θέλω" .Αυτή η παυσίλυπη ενόηση του "δε θέλω τίποτα" πιο πολύ και τπτ πιο λίγο.Αρκεί οτι έχω να ναι λεύτερο !!
Αν κάτι με αρρωσταίνει δεν ειναι οτι "χάθηκε" κοντά ένας μήνας απο το Φθινόπωρο,δεν είναι ο ήλιος με τα depon,δεν είναι η Ανοιξιάτικη σχεδόν ζέστη των μεσημεριών.Ειναι ο φόβος μην και ποτέ βάλουν χέρι στον καιρό.Για οποιοδήποτε λόγο.Ειτε για "καλό" είτε για "κακό".Αν ειναι κάτι εξαιτίας του οποίου αγάπησα τον καιρό,είναι οτι δεν υποτάσεται στην ανθρώπινη νόηση και "ανάγκη".Οπως και οι σεισμοί,οπως και τα ηφαίστεια.Είναι ότι είναι λεύετρος.Αν αυτό μου στο στερήσουνε,αν ξέρω πως οτι ζω ειναι αποτέλεσμα παρέμβασης,μου γαμάνε ότι έχω ,ότι πίστεψα,ότι λάτρεψα.Μου στερούνε να μιλάω με τον καιρό μου,μου βάζουν εμπόδια να μιλάω με τον Θεό μου.Αρκετά όμως.Δεν θέλω να στεναχωριέμαι με μαύρες σκέψεις.Θέλω να ταξιδέψω.Μ αυτό το τραγούδι.Μ αυτο το τραγούδι έρχομαι παντού και ας μη με βλέπει κανείς...Οπως ο φετεινος Νοέμβρης...
"Νοέμβρης μήνας ταξιδεύει"-Παντελής Θαλλασινός
*nNoe*
Στα σκαλοπατάκια έξω απο την γιάφκα μου.
Σ ένα διάλλειμα απο τη δουλειά μου.
Τα βασικά γίνανε,οι πόρτες στεριωθήκανε,οι τρύπες κλείσανε,ο άερας δε μπάζει απο τπτ σπασμένο.Βροχές ,χιόνια ,καταιγίδες ,φόβοι κ ελπίδες ,με τα καλύτερα υλικά προφυλαγμένα, αγαπημένες μνήμες,ότι πολυτιμότερο έχω. Μ αρέσει ο άνεμος που φορτσάρει απο το πρωϊ σήμερα.Δε κατεβαίνω στην "πόλη" συχνά.Βιάζομαι να τελειώσω τα δικά μου ματστορέματα πριν αρχίσουν οι βροχές.Το μυαλό μου ταξιδεύει στα διαλλείματα.Σ όλη την Ελλάδα,σ ολους τους φίλους και γνωστούς.Σε κάθε τόπο.
Ταξιδεύει μαζι με τον φετεινό Νοέμβρη .Ο καιρός του Νοέμβρη στη προσωπική μου σημειολογία ,είναι όπως αυτός της Μ.Παρασκευής,όπως αυτός του Πάσχα,όπως αυτός των Χριστουγέννων.Ειναι βροχερός.Και ταξιδεύει.Ανεξάρτητα με το αν βρέχει ή όχι.Ανεξάρτητα με το αν έχει συννεφιά ή όχι.Οπως η Μ.Παρασκευή δε χρειάζεται τη συννεφιά και το ψιλόβροχο για να ναι μια θλιμμένη Μ.Παρασκευή.'Οπως το Πάσχα δεν χρειάζεται τον ήλιο για να ναι μέρα Λαμπρ(ή)ς.Λειτουργούν αλλιώς στο μυαλό.Και αυτό με σώζει απο την αρρώστεια του "θέλω" .Αυτή η παυσίλυπη ενόηση του "δε θέλω τίποτα" πιο πολύ και τπτ πιο λίγο.Αρκεί οτι έχω να ναι λεύτερο !!
Αν κάτι με αρρωσταίνει δεν ειναι οτι "χάθηκε" κοντά ένας μήνας απο το Φθινόπωρο,δεν είναι ο ήλιος με τα depon,δεν είναι η Ανοιξιάτικη σχεδόν ζέστη των μεσημεριών.Ειναι ο φόβος μην και ποτέ βάλουν χέρι στον καιρό.Για οποιοδήποτε λόγο.Ειτε για "καλό" είτε για "κακό".Αν ειναι κάτι εξαιτίας του οποίου αγάπησα τον καιρό,είναι οτι δεν υποτάσεται στην ανθρώπινη νόηση και "ανάγκη".Οπως και οι σεισμοί,οπως και τα ηφαίστεια.Είναι ότι είναι λεύετρος.Αν αυτό μου στο στερήσουνε,αν ξέρω πως οτι ζω ειναι αποτέλεσμα παρέμβασης,μου γαμάνε ότι έχω ,ότι πίστεψα,ότι λάτρεψα.Μου στερούνε να μιλάω με τον καιρό μου,μου βάζουν εμπόδια να μιλάω με τον Θεό μου.Αρκετά όμως.Δεν θέλω να στεναχωριέμαι με μαύρες σκέψεις.Θέλω να ταξιδέψω.Μ αυτό το τραγούδι.Μ αυτο το τραγούδι έρχομαι παντού και ας μη με βλέπει κανείς...Οπως ο φετεινος Νοέμβρης...
"Νοέμβρης μήνας ταξιδεύει"-Παντελής Θαλλασινός
*nNoe*
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Στα ίδια χρώματα...
Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή
-
ΚΑΡΠΟΝΤΑΚΟΣ ( Carpodacus mexicanus) Eνα όμορφο μικρό σε μέγεθος πουλί,μου κίνησε την περιέργεια,σήμερα.Το κόκκινο χρώμα στο κεφάλι και σ...
-
Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή





























