"Καμμένα αγανακτισμένο"

Θα μπορουσα και να γελάσω αν δεν είχα τις μαύρες μου.

Ο τύπος σηκώθηκε στη συνέλευση της γειτονιάς να μιλήσει.Οταν σηκωθηκε ,το κανε μ εναν τόσο αργό τρόπο,που θαρρείς και είχε χρόνια να σηκωθεί απο καρέκλα.Αν μου λέγανε οτι ηρθε και καθισμένος στην πλατεία ,θα το πίστευα.Oσο να σηκωθει ενας σκυλος αδεσποτος τον γαυγιζε με μανια.

Αρχισε να μιλαει για τα πολιτικα αδιεξοδα,την κρίση ,αναφερθηκε στην Ελλαδα ,στην Ευρωπη,στον κόσμο,μετα μιλησε για τις προσωπικες ευθυνες του καθενα και καπου εκει,ξεφυγε.Θυμηθηκε τη ζωη του,τη μανα του ,την οικογενεια του,τις σχεσεις του τη γυναικα του,τα παιδια του,αρχισε να λεει λεπτομερειες,τον πιασανε τα κλάμματα ,αρχισε να γελάει γιατι θυμηθηκε ενα αστείο.Ο σκυλος εκει καθε φορα που αλλαζε θεμα τον γαυγιζε με μανια...Πρέπει να μίλησε γυρω στις 10 ωρες.

Οταν τελειωσε δε υπηρχε κανεις στη πλατεία.Μονο ο σκυλος που τον παρακολουθουσε και καποτε καποτε γαυγιζε με μανια και καπνισμένα οδοφράγματα .Ολη τη νυχτα οσο αυτος μιλαγε ειχαν ξεσπασει συγκρουσεις με τα ΜΑΤ για αγνωστο λογο.

Εκατσε στη καρεκλα του και εφυγε , καθιστος..Ο σκυλος τον ακολουθησε.

                                                 *nNoe*

Nυχτα Ιουνη

Γυμνώθηκαν οι μυρουδιές των γιασεμιών,απο κάθε συναίσθημα και κάθε σκέψη.Μείναν ετσι,γδυτές μες τον Ιούνη κ είναι σαν ν ανθίσαν σε λάθος εποχή.Μήτε η προσμονή,μήτε η ελπίδα,μήτε η αυταπάτη,μήτε ο πόθος,μήτε το πένθος και η θλίψη ,τις συνοδεύουν. Και είναι αυτός ο τόπος, ο τοπος ο απου γενιούνται οι μυρουδιές και πεθαίνουν χωρις συνοδεία ,χωρις χαρά ,χωρίς κακία.Και ειναι η νύχτα η εναστρη και η ανεμωδης,που στροβιλίζει τις ψυχες απο τα άνθια τα μυροφόρα του καλοκαιριου ,και τα ταξιδεύει και τα ακουμπάει στο ψυχρό λευκο του φεγγαριού.Και γίνονται ολα διάφανα μες τη νύχτα και δεν αντέχονται χωρίς ενα παραμύθι ,εστω ενα ψέμα,εστω μια μικρή ελπίδα για κάτι ελάχιστο..ακομα και το πιο ελάχιστο απο τα ελάχιστα.Και ετσι πεθαινεις,με τα μάτια ανοιχτά και εν πλήρει συνειδησει και εμπλεος γνώσης απομένεις εσυ και η γνώση σου.Μονάχοι και πλούσιοι.Ορφανοί απο αίμα και λάθη,γεννήτορες της ακηδίας ,πλαστουργοί της λήθης. .Κολασμένοι και καταραμένοι.Για πάντα.

                                             *nNoe*

Runaway train

Κάποιοι λένε ,ότι σημασία έχει να προλάβεις ν ανέβεις στο τρένο και μετά αστο να σε πάει.Αρκεί να μη το χάσεις.Καποιοι άλλοι λένε ,πως σημασία έχει να ξέρεις πότε θα κατέβεις και καποιοι άλλοι λένε ότι όλη η ιστορία ειναι να καταφέρεις να πηδηξεις απο το τρένο την κατάλληλη στιγμή.Μπέρδεμα.

Οσο για μένα,δε ξέρω.Ειναι ωρες που το τρένο μου μοιάζει με καράβι,άλλες πάλι με όνειρο,άλλες φορές νομίζω οτι έκανα καλά που ανέβηκα κ άλλες οτι δε θα καταφέρω να πηδήξω ποτέ πλέον έξω απ αυτό.Θα ταξιδεύω μαζί του ,χάνοντας και ξεχνωντας τα πάντα .Και κάποτε θα σταματήσει σ έναν άγνωστο σταθμό που όλοι θα με περιμένουν ,μα εγω δε θα γνωρίζω ουτε ποιος ειναι ο τόπος ,ουτε ποιοι είναι όλοι αυτοί.

Θα μου συστηθουν και θα τους κοιτάζω με τη πιο μεγάλη 'εκπληξη που δοκίμασα ποτέ.Θα μου δωσουν το χερι σαν φίλοι,θα με φιλήσουν σαν τη πρωταγωνιστριά μου,θα μ αγκαλιάσουν σαν εχθροί μου.Και δε θα ξαναφυγω ποτε πια απο κει.Εκει θα ναι η ζωη μου.Κ ουτε θα ξαναδω πια τρενο να περνάει....

                                   *nNoe*

Καταιγίδα τα χαράματα (Βίντεο)

Καταιγίδα τα χαράματα της Κυριακής 2 Ιούνη.Μετα τις 03:00.αστραπές ορατές προα τα Ν-ΝΑ και ΝΔ πέσανε στην αντιληψή μου.Εβρεξε για λίγο.

ΒΙΝΤΕΟ

Αστραπές το ξημέρωμα της 2 Ιουνη 2013 ,πάνω απο την Αθηνα.Ωρα καταγραφης απο 03:15 μεχρι 04¨00 m.Πλάνα απο Κυψέλη.

Η πιο επιβλητική απο τις αστραπές:




VIDEO FRAMES



*nNoe*

Aναφορά "Τζουρας"

Α π όλες τις περιγραφές της κόλασης ,καμμία δεν με τρόμαξε ,όσο μια που έλεγε πως κανείς δε βλέπει το πρόσωπο του άλλου.Κανείς δεν μπορεί να πάρει παρηγοριά απ τον 'άλλον,κανείς δε μπορεί να πάρει και να δώσει τίποτα απολύτως.Μια εικόνα δυο πλασμάτων πλάτη με πλάτη να μη μπορεί κανένα να στρέψει το προσωπό του στο άλλο,έφτανε να νιώσω ρίγος.Και ύστερα άρχισε μια ύσηχη βροχή,πρώτη μέρα του καλοκαιριού,Σαββάτο απόγευμα κ άκουγα τις στάλες μια μία μέσα μου να καθίζουν τη στάχτη στα πνευμόνια μου και τη σκόνη στις φλέβες μου.Ενιωσα την επιθυμία να δω το αίμα μου,μα σύχασα βλεποντας τις εικόνες στην Ταξίμ.Δεν καταλάβα γρι απ όσα λέγανε στον βρεγμένο δρόμο οι μαύροι,μα κάτι μου λεγε πως καλύτερα .Οταν ενας ηλικιωμενος με σταμάτησε και μου ζήτησε 2 ευρώ,του δωσα οσα ψιλά είχα μα εκρυψα το δεκάευρο.Μπορεί να χαθεί ο παράδεισος για δέκα ευρώ? Ναι,.Μπορεί.Μετάνιωσα,αλλά ηταν αργά.Το σουρουπο στη πόλη έκατσε πλατη με τη πλάτη μου.Δεν ειχα πεθάνει όμως.Ζούσα .Ειχα τη φωτογραφική μαζι μου,όλο τ απόγευμα.

*nNoe*

*Αποφυλάκιση *

Που σκατα να βρίσκεσαι? Που σκατά έχεις εξαφανιστεί? Οχι οτι δε το ξερα,πως βγαίνοντας απο τη φυλακή δε θα με περίεμενε κανείς.Μα είχα μια μικρή ελπίδα ,πως ίσως κάτι,έστω κάτι να μην ήταν ακριβώς όπως το περίμενα.Τελικα ,πιο ακριβώς δε γινόταν.....

Σε λένε Ιούνη και με κοιτάς λες και με βλέπεις πρώτη φορά.Δεν μιλάς,δεν απαντάς,δεν ρωτάς,δεν γελάς.Πιο ξένος απ τους μετανάστες,πιο μακρινός απ την ίδια σου στη φλόγα,γεμάτος απο μνήμες που δε σου λένε τίποτα ,τρύπιος απο ασφάλεια,φορτωμένος με αξίες και νοήματα που δε κατανοεέις ουτε την αξία τους ουτε τη σημασία τους.Και περιμένεις εμένα να σου δωσω αξία και νόημα.Απο μενα! Που μολις βγήκα απ τη φυλακή.Που έχει αλλαξει ολος ο κόσμος μου.Που δε ξέρω πιος ειναι φίλος μου και ποιος εχθρός μου πια.Ποιος με θυμαται,ποιος με νοσταλγεί,ποιος με περιμένει και γιατι.

*****

Ας είναι.Σ ονομάζω φίλο μου.Παρέα μου.Εχθρό μου .Αγαπημένο και μισητό μαζί.Πρόσκληση και πρόκληση.Θέλω τις νύχτες σου για να υγραινω το μυαλό μου,τα μεσημέρια σου να μου λείπεις ,τα πρωινά σου να μη με βρίσκεις δίπλα σου οταν ξυπνάς.θέλω το μαύρο σου να το χύσω στο μαύρο της μαυροκόκκινης σημαίας μου,θέλω την άγνοια σου να ασελγήσω πάνω της.θέλω τη γνώση σου να με πονάει για να νιώθω ζωντανός.Δε θα σου δώσω τίποτα για αντάλλαγμα.Οτι είχα το άφησα στη φυλακή μου.Ειμαι πιο άδειος απο ποτε .Πιο λευτερος απο ποτέ.Είμαι η ζωη μου και ο θανατός μου μαζί.

Σε θέλω .Καλως ηρθες ,κ αυτη ειναι η τελευταια καλη κουβεντα που θ ακούσεις απο μένα...Και οταν θα φευγεις ,την τελευταία μέρα σου ,θα σε ξαναδω όπως τώρα.Και δε ξέρω τι θα κάνω...

*nNoe*

Εφιάλτες

Οι εφιάλτες δεν έχουν  τέρατα.Δεν έχουν αίματα .Δεν έχουν κραυγές .Οι εφιάλτες δεν είναι στα όνειρα.Οι εφιάλτες ,είναι ποτάμια που γυρίζουν τα νερά τους πίσω,θάλασσες ακούνητες,νερά που όσο τα ψάχνεις λίγο πιο κάτω απο την επιφάνεια ,αυτά κυλάνε όλο και πιο πολύ προς ένα απροσμέτρητο βάθος .Οι εφιάλτες είναι οι άσωστες προσευχές,oι σκέψεις χωρίς συνέχεια .Δεν ξεχωρίζουν τόπο,χρόνο,πρόσωπα.Εφιάλτες δεν είναι όταν προσπαθείς ν ανοίξεις τα μάτια,μα όταν προσπαθείς να τα κλείσεις και δεν μπορείς.Απλά δεν μπορείς...

*nNoe*