Ζέστη και σήμερα

ΚATAΣΤΑΣΗ

Κάποτε όλα στερεύουνε.Ο ουρανός πετάει μια μπλέ οθόνη για μήνες και το νερό κρύβεται όλο και πιο βαθιά στη γης.Τοτε ολοι γυρναμε απο τους δρομους μας και μαζευόμαστε σ ενα τοπο κοινό,χωρις να μιλάμε .Σκάβουμε τότε .Με ξύλα,με σουγιάδες,με αξίνες,με τα νύχια,μ ότι έχει ο καθένας.Οτι δεν ερχεται απο ψηλά ,το ψάχνουμε στα πιο βαθιά.Μεχρι να βρεθεί μια γραμμη υγρασίας στο χώμα και στις πέτρες να βρέξουμε τα χείλη μας.Δεν πολυμιλάμε τότε .Και δεν μπορούμε ,και δεν θέλουμε ,και δεν εχει και κανενα νοήμα.Η σιωπή είναι η κοινή μας γλώσσα .Τη καταλαβαινουμε ολοι οτι μεταφραση και να της δωσουμε .Κ οσοι βαριούνται να σκάψουν ,τρώγονται μεταξύ τους σκοτώνονται και πίνουν αίμα αντι για νερό.Αυτοί δε θα ξανασκάψουν ποτέ.Θα διψανε παντα ,αλλα μ αλλη διψα απ τη δικια μας.Θα τους χάσουμε για πάντα απο συντρόφους μας.Αμα πιεις αίμα,δε θες ξανα νερό.Αλλάζεις .Και να το νιώσεις ,δε μπορείς να κάνεις τίποτα μετά.Καμμιά φορά οταν η δίψα μοιάζει για μεγάλη τέτοιες σκέψεις περνάνε απ ολους μας .Τις νύχτες τα αστέρια που πεφτουν ,γίνονται κόκκινα και στα ονειρά μας δικαζόμαστε για κάτι που δεν ξέρουμε και η ποινή μας είναι να ζουμε μια μεγαλη χαρά χωρις να εχουμε κανεναν να τη μοιραστούμε.Τα πρωινά φτυνουμε την υγρασια που μαζεψαμε την προηγουμενη μερα πανω σε κοκκους καφε και τους κλωθογυρναμε με τη γλωσσα γυρω γυρω στο στομα και στον ουρανίσκο μας.Και αρχίζουμε πάλι το σκάψιμο.Ολο και πιο βαθιά.Με πεισμα και με μια γνωση -απόγνωση.Κ όλα αυτα μεχρι ν αρχισει να βρέχει ξανά.Μετά ο καθένας αφου ξεδιψασει καλα ,παιρνει ξανα το δρόμο του.Και σκοτώνει οτι βρει μπροστα του για να το φαει και να ζησει.Θα ξαναβρεθουμε ολοι μαζι μολις τα νερα στερεψουν και παλι.Και μεις και οι αλλοι.Ολοι.Κατω απ τον ίδιο ουρανο.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟΨΕ κοντα στη ΔΥΣΗ

Προς τον Βορρά

Προς το Νοτο και τον Σαρωνικο.Υγρασια

*nNoe*

8 Σεπτέμβρη

Αραιές συννεφιές. Μεσημέρι 13:25

Στη δύση της μέρας

*nNoe*

Ανατολή

Λιγο μετά τις 07:00 ,το πρωί,ο ουρανός της Αθήνας.

Ανατολή:

O Υμητός απ τη ταράτσα

Η Ακρόοπολη και αριστερά ίχνη ενα ουράνιο τόξο λογω υγρασίας

Προς τα ΝΔ

6 Σεπτέμβρη

Αναπτύξεις το μεσημέρι Β-ΒΔ .Φωτο,απο Σεπόλια

*nNoe*

"αναφορα 05/09"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 5/09/2013

Δεν βιάζεται.Ποτέ της δεν βιαζόταν .Απλά είχε τους δικούς της κανόνες,το δικό της ρυθμό και τον δικό της χρόνο.
Εμεις βιαζόμαστε.Εχουμε άλλο χρόνο,άλλο ρυθμό κ' άλλο κανόνα.Καμμιά φορά σ αυτη την ζωη τυχαίνει και πάμε όμοια.Εκείνες τις στιγμες τις θυμόμαστε πάντα .Αυτές είναι οι στιγμές που μας προδίδουν.Προδίδουν την αδυναμία μας,το "ανθρωπινό " μας.Ο καθένας έχει τέτοιες στιγμές μέσα του.Οσο πιο πολλές έχει κανείς τόσο πολύ πιο πλούσιος νιώθει και τόσο πιο πολύ σιωπά.Οσο λιγοτερες η και καμμια ,τοσο φωναζει.Εξω επελαύνει μια δροσερή δικαιοσύνη που δινει στη μελαγχολια ενα τονο ζωηρο κ ευθυμο.Ο ήλιος της νοητός και άχρονος μαζί .Ευτυχως δε μας παίρνει στα σοβαρά.Ακόμα και οταν τον πολεμάμε δε μας κάνει κακό.Η φύση δεν εκδικείται.Η φύση πάντα θα ψάχνει τροπο να μην αφήσει κενά.Οχι ανάμεσα στα σύννεφα μα ανάμεσα στην ζωη.Κ οσο αυτή δε βιάζεται και ειναι αιώνια τόσο εμείς πεθαίνουμε απ την αγωνία μας .Μεταφορικα και κυριολεκτικα.'Δυο καιροι υπαρχουν και μεις ειμαστε ανάμεσα.Ο ενας ειναι εξω μας ,ο αλλος μέσα μας.Εκει ειναι και το δικιο μας.Εκει και ο αγωνας μας.Ας μας λυπηθουμε.Ας μας σπλαχνιστουμε .Ας μας ελεγξουμε.Ας βρεξει.

ΑΝΕΜΟΙ

Μας ειναι αγνωστος.Του ειμαστε γνωστοι.Λεμε, Βοριάς.Λέει, τα δικά του.

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
Να την εχεις παντα διπλα σου ,αλλα να μην ειναι ποτε δικη σου.Βάσανο.Στις συναντησεις που κανουμε με τους φιλους που αγαπανε τον καιρό,ειναι ο βασικός λγος που το βασανο μας ,μετριαζεται και νιωθουμε χαρα.Εχουμε ολοι την ίδια θερμορκασια.Οσο και αν ειναι αυτη.Και αυτο ,μας ανακουφίζει.Δε το παμε ποτε,αλλα όλοι το ξερουμε κατα βαθος.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΗΜΕΡΑΣ

 *nNoe*

4 Σεπτέμβρη

Πρωινή φωτογραφία.

07:58

*nNoe*

"αναφορά 03/09"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 3/09/2013

Μ έναν παμπάλαιο ασύρματο στα χαρακώματα ενός αόρατου πολέμου .Δίνει συντεταγμένες μιας θέσης του εχθρού της ,όπου νομίζει ότι αυτός βρίσκεται.Να τον βρούν τα κανόνια του Φθινοπώρου,να τον χτυπήσουν και να της δώσουν μια ανάσα ,να μπορέσει να βρεί μια άλλη θέση απ αυτη που είναι καθηλωμένη μήνες τώρα.Θέλει καταιγίδες για να βλέπει την νύχτα ,κρότους κεραυνών για ηχητικό αντιπερισπασμό,βροχες και νερά για να στυλωθεί η ασυνείδητη ζωή της ,κρυους ανέμους για να καθαρισουν τα κουρασμένα πνευμόνια της συνειδητής της ύπαρξης.Απ το ηχείο του ασύρατου ακούει μόνο έναν βόμβο.Εναν συνεχή εκνευριστικό βόμβο.Κοιτάζει τι μεταδίδει και βλέπει μια λέξη μόνο."Φθινόπωρο".Σταματάει τη μετάδοση και αρχίζει ξανά απ την αρχή.Δεν λέει Φθινόπωρο .Λεει ,"ηλεκτρισμός΄"...λέει "βία",..,,,λέει "θύελλα".Ο βόμβος σταματάει.Μια σιωπή απλώνεται στον τόπο.Μια πνιχτή μυρουδιά μεσημεριάτικων σάπιων σύκων ,απογευματινών ωριμων σταφυλιών,αποσυντιθεμένων καρπουζιών και νυχτερινών αποστεωμενων ονειρωξεων φανερώνεται στα ρουθούνια της.Τα πυρά του εχθρού σταμάτησαν.Θα μπορούσε να κοιμηθεί,αδιαφορώντας αν θα γλυτώσει τελικά.Τόσο κουρασμένη είναι.......

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ

Φταίει και που υπάρχει.Οσο καλή και αν είναι.Οσο και αν στρογγυλευει στους 30/΄Τίποτα άλλο δεν ειναι στη παρουσα φαση ,απο μια παράπλευρη απώλεια.

ΑΝΕΜΟΙ

Των υπόγειων πολέμων ,των υπόγειων νερών και των υπόγειων διεργασιών.Πρέπει να σκάψεις και να κοιτας βαθια κάτω για να μπορέσεις να τους βρεις ψηλα πάνω......Ασθενείς εως ανύπαρκτοι.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΗΗΜΕΡΑΣ
 Δύση

*nNoe*