Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2003

"περί λάμπας"




Θυμηθηκα ,το 95 θαρρω,μια νυχτα,που ειχα συνδεσει την καμερα με την τηλεοραση,και το φακο να ζουμαρει στη λαμπα του δημου.Ξαπλωμενος κοιτουσα ωρες τη λαμπα στη οθονη της τηλεορασης.Η μανα μου η συγχωρεμενη,κοιτουσε και κουνουσε το κεφαλι και ελεγε.."ενα παιδι ειχα..το χασα .."Μολις το ματι μου συνελαβε την 1 νιφαδα πλαγιαστη και αερινη πεταχτηκα απανω,αγρια νυχτα,και κατεβηκα κατω στο δρομο.Εριξε χιονι για καμμια ωρα και μετα το γυρισε σε χιονονερο.ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ σπασιμο,χαλια στομαχι με εμετους,και αγρυπνια ,κατι σαν προσωπικη Μ/ΠΑρασκευη.Αnyway,Η λαμπα ειναι ενα σχεδον απολυτο φετιχ,και οπως ολα τα φετιχ,εχουν το τιμημα τους.Αγαπημενο ομως,και κυριως δε φαινεται να πτοειται απο την ηλικια..;-))
*nNoe*

Δεν υπάρχουν σχόλια: