01:18
H νύχτα μετά τον χιονιά.Το δασάκι χιονισμένο ,εκπληκτική ατμόσφαιρα με καθαρό υγιεινό κρύο.Δυνατές εισπνοές και εκπνοές.Θερμοκρασία στους -2c.
07:40
Λευκό και παγωμένο πρωϊνό Κυριακής.Απόψεις της Πάρνηθας και του χώρου μπροστά με τις λευκές στέγες και το χιονισμένο Τατόϊ.
13:11
O ήλιος ανeλέητος όλη την Κυριακή έλιωσε το 90% του χιονιού της προηγούμενης μέρας.Παρ' 'oλα αυτά το κρύο μέχρι και αργά τη νύχτα κατω απο τους 4c, ενώ άνοδο σημείωσε με την αλλαγή της ημέρας και την έλευση των .......νοτιάδων....:-(
Νηνεμία πριν την αλλαγή του καιρού.Πριν την μεγάλη και βίαιη αλλαγή του καιρού.Ηδη νεφώσεις στα βόρεια και πανω απο την Πάρνηθα!! Οπου να ναι δυναμώνει ο άερας σιγα σιγά.
(φωτο απο τον κόμβο της Βαρυμπόμπης)
10:00
θερμοκρασια στην Νεα Ερυθραία ηταν 17 βαθμοι.Απο εκείνη την ώρα αρχίζει βαθμιαία πτώση της.
Αναπτύξεις πάνω απο την Πάρνηθα (φωτο απο Σεπόλια)
14:40
O Boριάς πλέον έχει μπου κάρει άγρια,και η θερμοκρασία πέφτει ραγδαία.Ο Βιολιτζής στο κόμβο της Βαρυμπόμπης με τα χέρια στις τσέπε+ς.
15:48
Η Πάρνηθα κατεβάζει κουρτίνες.Πανοραμική
16:06
Συμπαγής νέφωση προς τον Νοτο και προς Υμμητό.θΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ στους 7,5 c
16:08
Παρνηθα χάθηκε.θερμοκρασια 7c
16:39-
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ στους 6,7c
Προς την Αθήνα
16:41
Xioνοκουρτίνες Πάρνηθα
17:29
Zoom στη κορυφη της Πάρνηθας.Mont Parnet......ΧΙΟΝΙ!!!
17:53
Σπασμένος καιρός.Τραβήχτηκαν οι κουρτίνες απο την Πάρνηθα.Θερμοκρασία 6.5 C.Διαύγεια κρυστάλινη και κρύυοοοοο..Στις φωτο,μπλε σκουρα χρώματα της νύχτας κι του βοριά...μαζί με το νέο φεγγάρι..
19:37
Πολλά σπασίματα ,πρ όλα αυτά προσπαθεί να ξανασυνεφιάσει.Θερμοκρασία σε άνοδο.7.1c απο 6.5c
21:24
H Πάρνηθα κατεβάζει ξανά κουρτίνες.Μοιάζει για επιδέινωση.Πυκνά σύννεφα.Σκόρπιες στάλες αδιευκρίνιστης σύστασης.ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 6,3
21:45
Aσθενές χιονόνερο αρχιζει,θερμοκρασια σε πτωση.5,1
22:00
Kαθαρές νιφάδες χιονιού!!!!!
22:45
Aρχίζει και το πυκνώνει ,ενώ ο άνεμος λυσομανάει..
23:30
Κόμβος Βαρυμπόμπης
23:45
Στον Κόμβο της Βαρυμπόμπης."Εμεις και οι χιονοφαγοι"
Ήτανε κάποτε το τικ-τακ του χρόνου.Σ ενα ραντεβού σε πήγαινε κ είσουνα ανυποψίαστος.
Ίσα που θυμάσαι τη πόρτα να κλείνει μαλακά πίσω σου.
Ισα που θυμάσαι πως η ανάγκη σου δεν είχε ακόμα όνομα .
ισα που θυμάσαι την ζεστασιά που σ απόδιωχνε απο κοντά της .
Ισα που σε θυμάσαι στους άδειους δρόμους να περιπλανιέσαι μ ένα παράπονο βαρύ.
Ήταν κάποτε ένας και μόνος καθρέπτης που μέσα του έβλεπες όλο τον κόσμο .
Κ είσουνα ανίδεος και αφάνταστος ,όταν έφτανες μπροστά την πόρτα του άχρονου .
Καθόσουνα κάτω κ ακουμπούσες την πλάτη σου πάνω της να ξεκουραστείς,χωρίς να ξέρεις πίσω της τι κρυβότανε.
Ισα που θυμάσαι που χάραζες μ ένα σουγιά στη ξύλινη καρδιά της, την χωρίς όνομα , πεθυμιά σου,
Ήταν κάποτε που τα νέα ήταν αυτά που σε βρίσκανε, και όχι εσύ αυτά.
Στεκόντουσαν μπροστά σου για ένα λεπτό ,πλυμμήριζαν την ψυχή σου με ποταμούς συνασθημάτων,φωτίζανε σαν φλογα κεριού τα σκοτάδια σου και ο άνεμος αργούσε να τα σβήσει μέσα στο μαύρο υγρό βελούδο του μυαλού σου.
Ίσα που θυμάσαι τις σημαίες που έφτιαχνες,τις δικές σου σημαίες που ανέμελος και χαρούμενος ανέμιζες μπροστά στο χάος της ανυπαρξίας.
'Ισα που θυμάσαι τον παλιό κώδικα ,το παλιό εκείνο κλειδί που άνοιγε όλες τις πόρτες.
Είναι τώρα , το βουητό του χρόνου.
Σε ταξιδεύει με ταχύητα φωτός σε δεκάδες προκαθορισμένα και υποψιασμένα ραντεβού.
Ακούς μόνο τον ήχο απο τις πόρτες που σπάνε είτε απο τις δικές σου κλωτσιές είτε των άλλων πάνω στη μούρη σου.
Δεν ξέρεις πόσα ονόματα έχουν οι ανάγκες σου και ποιες απ αυτές είναι πράγματι ανάγκες και ποιες είναι όντως δικές σου.
Μια μόνιμη αίσθηση παράταιρης μεταλαγμένης ζέστης σε κρατάει φυλακισμένο και όταν οι δρόμοι αδειάζουν εσυ κοιμάσαι φουσκωμένος μ ενοχες,άγχος και φοβο.
Είναι τώρα ένας κόσμος γεμάτος καθρέπτες και οθόνες που δείχνουν εσένα , σαν σε αξονική τομογραφία.
Κ είσαι στ αλήθεια,οργισμένος με την ποιότητα των κρυστάλων της οθόνης σου,σίγουρος για την πονηριά του εμπόρου,σίγουρος για τη μοχθηρία
των άλλων,βεβαιωμενος για ότι οι πόρτες της ζωής σου κρύβουν πίσω τους.
Τόσο σίγουρος και τόσο βεβαβαιωμένος που τις ανοίγεις όλες μ ενα κλικ του ποντικιού σου.
Πάντα μ ασφάλεια ελεγχόμενη.
Είναι τώρα που εσύ βρίσκεις τα νέα .
Σαν τα μεγάλα ψάρια που κρύβονται καθώς περνούν τα χρόνια,σ όλο και μεγαλύτερα βάθη.
Εξοπλισμένος με όπλα σύγχρονης τεχνολογίας καις τον άερα που αναπνέεις,λαμπαδιάζεις το μυαλό σου με ανέμους σταλμένους απο την κόλαση ενός ξερού ,άνυδρου και σκονισμένου τόπου.
Γεμίζεις τη φαρέτρα σου με κάθε λογής νέα,με κάθε λογής πληροφορία.
Κανένα νέο πλέον δεν σ εντυπωσιάζει τόσο.
Ολοι οι εφιάλτες της ανυπαρξίας ντύθηκαν λόγους ύπαρξης και σε δικεδικούν μέχρι τη τελευταία σου πνοή.
Κ ακόμα και μετά απ αυτή.
Ακόμα και τώρα.
Δεν ξέρεις τι σ έκανε ν αγαπήσεις κάποτε το χιόνι.
Δεν ξέρεις ακόμα τι είναι αυτό που συντηρεί την αγάπη σου ίσα με σήμερα.
Δεν ξέρεις όμως,γιατί κάνεις τα πάντα να μην μάθεις.
Δεν θέλεις να μάθεις.
Δε ξέρεις ότι πλέον έφτασες να το πολεμάς .
Δεν ξέρεις καν ΄'οτι το πολεμάς.
Δν ξέρεις ότι η αγάπη του πλεόν σ ενοχλεί .
Δεν ξερεις οτι σ ενοχλεί επειδή δραπετεύει απο τις ενσυνείδητες επιλογές σου που καθορίζουν το πλάισιο ζωής σου.
Δεν ταιριάζει η μαγεία στη ζωή σου.Είναι μη χρήσιμη.
Και τι δε κάνεις,και τι δεν έκανες,και τι δε θα κανεις μέχρι να το απαξιώσεις .
Να το ισοπεδώσεις.
Να το απομυθοποιήσεις.
Να το κάνεις "χρήσιμο".
Οποτε και αν είναι όμως...θυμήσου.
Αν ψάξεις την μαγεία ,θα τη βρείς.
Στην σιωπή του χιονιού θα σου μιλάει....
Αν αντέξεις τη σιωπή σου,θα της μιλήσεις.
Κ ίσως καποτε,όλα όσα κοντευεις να ξεχάσεις ,θυμηθείς ξανά.
07:40 
