Σάββατο 3 Αυγούστου 2013

Παρασκευή σακ βουαγιάζ

Γεια σας.
Χτες είμουνα πολυ κουρασμένος και δε έγραψα τις εντυπώσεις μου απο τη πρώτη Παρασκευή του Αυγούστου.Ταξίδεψα αρκετά με το μετρό,επισκέφτηκα πολλούς σταθμούς και περπάτησα επίσης πολύ και μέσα στην πόλη.

Ηταν μια πολύ ωραία Παρασκευή χωρίς φωτιές,διότι μέσα στην Αθήνα δεν υπάρχει τόσο πράσινο ώστε να καεί.Αντίθετα υπήρχαν πολλά σακ βουαγιαζ τα οποία κρατούσαν εκδρομείς οι οποίοι πηγαίνανε σε μέρη με πολύ πράσινο.Ο ουρανός ηταν πολύ γαλάζιος και φυσούσε ένα πολύ ωραίο και δροσερό αεράκι.

Το απόγευμα μάλιστα στην Αγίου Μελετίου ,θυμήθηκα το Φθινόπωρο.Αυτο μου το θύμισε ο ήλιος που εδυσε πιο γρήγορα,η σκοτεινιά σ ενα σημείο του δρόμου που υπαρχουν πολλά δέντρα και η διαύγεια .στην ατμόσφαιρα.Ηταν η πρωτη μέρα που θυμήθηκα το φθινόπωρο και αυτο το γεγονός με συγκίνησε και μ έκανε να σνειδητοποιήσω ότι οι εποχές κατοικούν στην πραγματικότητα εκει που είναι το μυαλό μου.Οταν απεικονιστούν σε πραγματικές συνθήκες συνήθως δε μ ενδιαφέρουν και πάντα έχω πολλούς καλούς λόγους να διαφωνήσω μαζί τους.

Οπως μάλιστα πρπατούσα σ ενα δρόμο στον Ελαιώνα ,σκέφτηκα οτι θα θελα πολύ να ζήσω την ημέρα πχ της 13ης Φλεβάρη του 2004 και οχι της 14ης οταν όλα ηταν ασπρα και παγωμένα.Ηθελα να ξαναζησω τη μερα που ξεκίνησαν όλα.Τότε δλδ που περίμενα.Τότε που μαζευτηκαν τα σύννεφα.Πριν αρχισουν τα φαινόμενα.Μετα σκέφτηκα συνειρμικά ότι το ίδιο ακριβώς μ αρέσει ,και στα κινματογραφικα έργα που αγαπώ.Οι εικόνες της δράσης ή της κορύφωης δε κατέχουν την πρωτη θεση στη καρδιά του μνημονικού μου.Αντίθετα λατρευω την εισαγωγή σ αυτες.Ολα εκείνα τα σημάδια που ο φακός καταγράφει και μας προετοιμάζουν γιαυτο που ΘΑ επακολουθήσει.Αφήνοντας πιο ελευθερους τους συνειρμους μου ,σκέφτηκα πως ακομα και στις προσωπικές ιστορίες που διηγουμαι η θυμάμαι,πιο πολύ μ αρέσει το κομμάτι που προηγήθηκε των συμβάντων.Μ οσο μαλιστα περισσότερες λεπτομέρειες αυτό υπάρχει,με τόσο περισσότερη ένταση το αγαπώ.

Κάνοντας όλες αυτές τις σκέψεις ,μέτρησα οτι υπαρχουν 7 κομμωτηρια στην Αγιου Μελετίου και απ τις δυο πλευρες του δρόμου,απο το υψος της εκκλησιας του Αγιου Μελετη ,μέχρι την Πατησιων στα everest.Την επόμενη φορά θα μετρήσω ποσα κλειστά μαγαζιά έχει η Αγιου Μελετίου ,αλλα γιαυτο θα χρειαστεί να σκέφτομαι παράλληλα πιο σπουδαία πράγματα απο το τι μου προκαλουν οι μνημες και οι θυμησες των επερχόμενων γεγονότων ταινιών,καταιγίδων,χιονιοθύελλων κλπ.

Το χτεσινο βράδυ ηταν πολύ ωραίο και πολύ δροσερό .Οσοι κανανε σεξ ,μαλλον πηγαν διακοπες γιατι δε τους ακουω πια.Μείναμε εγω ,λίγοι ακόμα ,και μια τεραστια παρέα τζιτζικιών που επέλεξε να ζευγαρώσει στην οδο καλλιφρονά,νομίζοντας οτι τους ακουνε τπτ σουπερ μοντελ τζιτζικινες.Ποιος να τους πει οτι ολες αυτες την εκαναν για τα νησιά??? Δε θελω να τους στεναχωρησω προσωπικα.Μ ολα αυτα δε προλαβαινω να γράψω για σημερα Σαββατο,αυτο ελπιζω να καταφέρω να γράψω το βράδυ.

Γεια σας και παλι

                                   *nNoe*

Πέμπτη 1 Αυγούστου 2013

1 Aυγούστου

Πρωτη μέρα του Αυγουστου σήμερα και είμαι χαρούμενος.Είμαι χαρούμενος γιατί οι μύγες πλέον θα είναι πολυ παχιές και ελπιζω αργοκίνητες ,ετσι θα μπορώ να να τις καπακώνω με το ποτήρι και να να μαι σιγουρος οτι θα με ακουνε που τις βρίζω.Οι μύγες ζουνε είκοσι μέρες συμφωνα με τον Πουλικάκο στη ταινία "και δυο αυγά τουρκίας"(Πολυ ωραια ταινία απο τα τιμημένα *80ς).Ζουνε εικοσι μέρες μας κάνουν τη ζωη μαρτύριο.Στο χωριό έχουμε κάτι κολλώδες λωρίδες χαρτιού από φυσικά συστατικά, όπως ρητίνες έλαια, λίπη κλπ στα οποια παγιδευνται οι μυγες .Γεμιζουν τη λουριδα αυτη και μεις τις κοιταμε οπως στεκονται εκει πεθαμενες και τους λεμε "καλα να παθετε ".Καμια φορα κανουμε και χειρονομιες ασεμνες προς το μερος τους.

Σημερα η μερα ητανε πολυ δροσερή,και πολυ ανεμώδης.Αυτος ηταν και ο λόγος που δε πηγα στην παραλία και πηγα για δουλειά.Η νυχτα επισης χτες ηταν παρα τους φοβους μου,πολυ ευχαριστη και πολύ ήσυχη.φυσαγε ενα δροσερό αεράκι που εκανε τα πραγματα να μοιαζουν πολύ απλα.Τωρα παω να καθησω στη βεραντα μου να πιω το αγαπημενο μου καλοκαιρινο ροφημα που ειναι νερο με παγακια λεμονιου.Ειναι πολυ ωραιο και μπορειτε να το κανετε κ εσεις .Το παγακι γενικα μου αρεσει πολυ .Οταν ξυριζομουνα αντι για aftreshave χρησιμοποιουσα ενα παγακι νερου .Τσιτωνε την επιδερμιδα και την εκανε οπως στις διαφημισεις.Τωρα ανακαλαυψα τα παγακια απο λεμονι πορτοκαλι και γκρειπ φρουτ.Ολα τελεια.Ειδικα το λεμονι κανει καλο και στο στομαχι ενω ειναι και λιποδιαλυτικο.Υπολογιζω οτι θελω 10 στρεμματα λεμονιες για να χασω τα κιλα που θελω κ ετσι να βγω στη παραλια σε 3 χρονια απο σημερα αν βεβαια δεν εχω δουλεια.

Γεια σας και καλο μήνα

                                            *nNoe*

Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

31 Ioυλίου,τελευταία μέρα

Εδω και κανα δίωρο εδυσε ο ήλιος της τελευταίας μέρας του Ιουλη.Αυτος ο μήνας μου πρόσφερε παρα πολλους espreso frendo απο δυο εξαιρετικα καταστήματα ,ενα στη δουλεια μου,και αλλο ενα στη πλατεια Κυψελης τους οποιος αγοραζα με 23% φπα ενω κ απο αυριο παλι με 23% θα τον αγοραζω εκτος αν κανω κοπανα απο τη δουλεια και τον πιω με 13% στη καφετερια..Αυτος ο καφες δροσισε τα πρωινα μου και τ απογευματα μου και μ εκανε ν αντεξω τις ζεστες και τις δροσερες μερες του μηνα αυτου.

Σημερα εκανε την ιδια περιπου ζεστη με χτες,αλλα φύσαγε πιο πολύ.Ο ανεμος ηταν ζεστός και νομιζω οτι αμα ειμουνα στη θαλασσα θα ηταν ενας τελειος ανεμος .Αν μαλιστα ειχα μαυρισει,ο ανεμος θα φυσουσε στα πυροξανθα μαλλια μου και θα χαιδευε καθε πτυχη του αλμυρισμενου μου κορμιου.Ομως δεν ειμουνα στη Θαλασσα κ αυτο δεν τον εκανε τέλειο και φυσικα τα μαλλια μου παρεμειναν καστανα ενω το κορμι μου εσταζε ιδρωτα .

Χτες ηταν μια δυσκολη νυχτα .Αυτο το καταλαβα επειδη κανεις δεν εκανε σεξ στη γειτονια και δε φωναζε κανεις .Μονο κατι μαυροι τσακωθηκαν στις 4 το πρωι αλλα αυτο ειναι κατι που μπορει να συμβει και τον Φεβρουαριο.Επισης  σημερα ειχε συμπαθητικες δυσεις απο τις οποιες τραβηξα και μερικες φωτογραφιες




Τρίτη 30 Ιουλίου 2013

30 Ioυλίου

Aκομα μια ζεστη καλοκαιρινή μέρα.Η θερμοκρασία πρεπει ν ανεβηκε κανα δυο βαθμους ακομα σε σχεση με χτες.Εφτασε τους 36 μεσα στο σπιτι,τωρα εξω δεν ξερω ακριβως ποσο ,καπου στους 38 πρεπει να πηγε χοντρικα.Το χτεσινο βραδυ ηταν ακομα ενα δυσκολο βραδυ με πολλα ντους ,και νομιζω κ αποψε θα ναι μια δυσκολη βραδυα.Τι να κανουμε ,ετσι ειναι το καλοκαιρι στη πολη.Ειναι πανως μια ωραια εποχη για τα φρουτα,εχει πολυ ωραια ροδακινα ,και αχλάδια κοντούλες .Πολυ νόστιμα και ζουμερά.Σταφύλια δεν εχω φάει ακόμα,θα φάω στο χωριο μου τον Αυγουστο που θα παω καθως και συκα.Οι ανθρωποι ειναι λιγοι γενικα στη Κυψελη αυτη την εποχη,και τα βραδυα ακουω πολα βογγητα απο ανοιχτες πορτες ,καθως και τζιτζίκα.Τα τζιτζικια εχουν ενα μεγαλύετρο αγχος για να ζευγαρωσουν γιατι μετα το καλοκαιρι θα πεθανουν.Επισης τα αρσενικα τζιτζικια ειναι κουφα εκτος απο τα θυληκα τα οποια ειναι μουγκα.Τα αρσενικα κανουν τζι τζι τζι συνεχεια καλωντας τα θυληκα τα οποια δε λενε τιποτα.Λιγο πριν τα αρσενικα παθουν λαρυγγιτιδα τα θηλυκα πανε και ζευγαρωνουν μαζι τους .Ο λογος που πανε ειναι οτι δεν αντεχουν αλλο το τζι τζι τζι.Με τους ανθρωπους ειναι διαφορετικα διοτι κανεις δεν ειναι κουφος και ετσι ολοι ξερουμε οτι χτες στη κυψελη εδω στα γυρω τετραγωνα ο τυπος στο 3 οροφο δυο στενα παραπερα χτες ειχε σεξ.Αυτα.Μετά τις 20:00 ειχε ωραία χρώματα

















                                               *nNoe*

Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013

Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013

"409 Ασπασία"

Βρισκόμαστε στην Πλάκα ,μια μερα του Ιούλη.Για την ακριβεια βρισκόμαστε κάτω απο τον καυτό ήλιο της Πλάκας στην Αθήνα .Και πεινάμε.Νιώθουμε τον ζεστό άνεμο ,ακούμε το γουργουρητο της κοιλιάς μας και τα τζιτζίκια που που εχουν ξεκουφάνει την πλάση με το αιτημά τους να ζευγαρώσουν.Και ξαφνικά κρατάμε στα χέρια μας,ενα ζεστό σουβλάκι πίτα γύρο.Η πίτα είνα αλάδωτη ,έχει αρπαξει ελαφρά στα κάρβουνα, ο γύρος ειναι φρέσκος και μοσχομυρίζει,η ντομάτα ειναι κατακόκκινη και αυθεντική,το κρεμύδι ζουμερό και το τζατζίκι φρέσκο σαν αυτό που φάγαμε το Πάσχα απο τα χεράκια της ξαδέρφης μας.Α! Επίσης έχει και λίγο κόκκινο πιπέρι παραπάνω.Το τρώμε μπουκιά τη μπουκιά και το φχαριστιόμαστε όσο τίποτα.Είναι τέλειο.Είναι αυτό που θέλαμε.Και το τρωμε με όρεξη και βουλιμία.Και τότε διψάμε.Θέλουμε μια μπύρα.


Βρισκόμαστε στην Ακρόπολη απο κάτω ,σε μια ελιά αραχτοί.Και έχουμε στα χέρια μας,ενα μπουκάλι παγωμένης μπύρας.Τόσο παγωμένης ,σχεδόν τσαφωμένης(με κρύσταλάκια πάγου).Ποτήρι δεν έχουμε .Πίνουμε απο το μπουκάλι.Γουλιά τη γουλιά νομίζουμε οτι αυτη η πουτάνα η μπύρα θα μπορούσε να είναι το νέκταρ των θεών.Τόσο πολυ τη γουστάρουμε.Η μπύρα τελειώνει πριν ζεσταθεί και μείς σκεφτόμαστε πως τα πράγματα ,για καποιο λόγο ,πανε ακριβώς οπως τα θέλουμε.Και κει που έχουμε σκάσει ενα χαμόγελο ευτυχίας και το αεράκι μας χαιδευει τα μαλλιά,και η ματιά μας απλώνεται πανω απο τη πρωτεουσα σε κάθε κατευθυνση,σκεφτόμαστε ,το εξης .." α ρε να χαμε και μια γκόμενα τώρα."


Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ειμασταν και πριν.Κατω απο την ελια,κάτω απο την Ακρόπολη και έχουμε πιεί την πιο γαμάτη μπύρα που έχουμε πιει ποτέ και έχουμε αρχίσει να θελουμε γυναίκα.Και ξαφνικά σκάει εκει αναμεσα απο τις πετρες τις Αρχαιες και τις ελιές η Ασπασία .Θεογκόμενα.Στην αρχη δε καταλαβάινουμε ποια ειναι,γιατι δεν ειναι και συνηθισμενό πραμα να σκαει μια τυπισα με χιτωνα λευκό και διαφανο που αφηνει να διαγραφονται απο κατω τα στηθια της οι ρογες της οι μηροι της τα γονατα της ,σανδάλια ,κότσο τα ξανθα της μαλιά,και να μυριζει αγριόσκινα και γιασεμιά.Μόλις όμως μας πλησιάζει ,μας κοιταζει στα μάτια με το πιο προκλητικο δυεισδητικό και συνάμα άγριο και ξεσηκωτικό βλέμμα κάθεται δίπλα μας,μας πιανει το μπούτι και μας λεει στα αυτι....με τα πιο κόκκινα χείλα που ειδαμε ποτε.,..." :

"θα σε γαμήσω οπως δε γαμησα ποτε τον Περικλή,αρκει να μου απαντησεις σ ενα ερωτημα".... tότε Και μονο τοτε.... αντιλαμβανόμαστε οτι αφενός η μπύρα κάτι άλλο ειχε εκτος απο κριθαρι,και εμεις για καποιο λογο ζουμε τα ανομολόγητα....


Ειπαμε που βρισκομαστε ετσι?Κατω απο την Ακροπολη ,κατω απο την Ελιά ,εχουμε φαει το σουβλάκι μας,εχουμε πιει τη μπύρα μας,θέλαμε να γαμήσουμε,και μαζί μας ειναι η Ασπασία του Περικλή,ετοιμη ν απατησει το φαντασμα του αντρα της ,αν της απαντήσουμε μια ερωτηση! Μονο μια!! Λεμε κ εμεις τοτε ...με υφος λιγωμενο..."τι ερωτηση ?οτι ερωτηση θες,,οτι απαντηση...πια απαντηση θες?σε ποια ερωτηση ?καντηνε".Το οτι η Ασπασια εχει πεθανει εδω και κατι χιλίαδες χρόνια δεν μας απασχολεί καθόλου.Τοσο πολυ θελουμε να την παρουμε.Και η Ασπασια προχωράει στο ερωτημά της :

-" ποια ειναι η μεση τιμη θερμοκρασιας στην επιφανεια του αστεροειδη " 409Ασπασια" που ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά και ονομαστηκε ετσι προς τιμήν μου ????"

-Μα.....μα,,αυτο ειναι γνωστο ψελίζουμε!!! Κ οχι μονο αυτο,αλλα κ αλλα πολλα!! Η διάμετρος της Ασπασίας υπολογίσθηκε σε 161,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 4,42 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,061 (από δεδομένα του IRAS). Η Ασπασία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.!!!!!!!!!!!


Βρισκόμαστε στη Κυψέλη.Στον πέμπτο οροφο.Βράζουμε στους 34 c μεσα στο σπιτι και εχουμε ανοιξει το ac.Εχουμε παρει εναν εσπρεσο φρεντο απο τη πλατεία ,γιατι οι φίλοι μας ,δε μας κανουν δωρο την επρεσιερα που θέλουμε διακαως τοσο καιρο τωρα.Απεναντί μας ,στο απεναντι μπαλκονι εχουμε ενα τυπο που βγαινει και σκουπιζει τις αδειες βερνατες του ,φορωντας ενα μαυρο σωβρακο,ενα μαυρο φανελακι,εχει τριχες παντου ,ιδρωνει και τον λενε Περικλη.Ανοιγουμε τη πορτα μας και καθομαστε απεναντι του του ωστε να μας δει.Μολις μας δει του φωναζουμε με οση δυναμη εχουμε :

-ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗΣ ΠΟΤΕΕΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ --ΠΟΤΕΕΕΕΕΕΕ ΠΑΠΑΡΑ......Ε ΠΑΠΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
 
 
 (Η Ασπασία (Aspasia) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,62,Η Κύρια Ζώνη των Αστεροειδών είναι περιοχή ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία στην οποία εντοπίζονται οι περισσότεροι αστεροειδείς του ηλιακού συστήματος)
 
Φωτογραφία: "409 Ασπασία"

Βρισκόμαστε στην Πλάκα ,μια μερα του Ιούλη.Για την ακριβεια βρισκόμαστε κάτω απο τον καυτό ήλιο της Πλάκας στην Αθήνα .Και πεινάμε.Νιώθουμε τον ζεστό άνεμο ,ακούμε το γουργουρητο της κοιλιάς μας και τα τζιτζίκια που που εχουν ξεκουφάνει την πλάση με το αιτημά τους να ζευγαρώσουν.Και ξαφνικά κρατάμε στα χέρια μας,ενα ζεστό σουβλάκι πίτα γύρο.Η πίτα είνα αλάδωτη ,έχει αρπαξει ελαφρά στα κάρβουνα, ο γύρος ειναι φρέσκος και μοσχομυρίζει,η ντομάτα ειναι κατακόκκινη και αυθεντική,το κρεμύδι ζουμερό και το τζατζίκι φρέσκο σαν αυτό που φάγαμε το Πάσχα απο τα χεράκια της ξαδέρφης μας.Α! Επίσης έχει και λίγο κόκκινο πιπέρι παραπάνω.Το τρώμε μπουκιά τη μπουκιά και το φχαριστιόμαστε όσο τίποτα.Είναι τέλειο.Είναι αυτό που θέλαμε.Και το τρωμε με όρεξη και βουλιμία.Και τότε διψάμε.Θέλουμε μια μπύρα.


Βρισκόμαστε στην Ακρόπολη απο κάτω ,σε μια ελιά αραχτοί.Και έχουμε στα χέρια μας,ενα μπουκάλι παγωμένης μπύρας.Τόσο παγωμένης ,σχεδόν τσαφωμένης(με κρύσταλάκια πάγου).Ποτήρι δεν έχουμε .Πίνουμε απο το μπουκάλι.Γουλιά τη γουλιά νομίζουμε οτι αυτη η πουτάνα η μπύρα θα μπορούσε να είναι το νέκταρ των θεών.Τόσο πολυ τη γουστάρουμε.Η μπύρα τελειώνει πριν ζεσταθεί και μείς σκεφτόμαστε πως τα πράγματα ,για καποιο λόγο ,πανε ακριβώς οπως τα θέλουμε.Και κει που έχουμε σκάσει ενα χαμόγελο ευτυχίας και το αεράκι μας χαιδευει τα μαλλιά,και η ματιά μας απλώνεται πανω απο τη πρωτεουσα σε κάθε κατευθυνση,σκεφτόμαστε ,το εξης .." α ρε να χαμε και μια γκόμενα τώρα."


Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ειμασταν και πριν.Κατω απο την ελια,κάτω απο την Ακρόπολη και έχουμε πιεί την πιο γαμάτη μπύρα που έχουμε πιει ποτέ και έχουμε αρχίσει να θελουμε γυναίκα.Και ξαφνικά σκάει εκει αναμεσα απο τις πετρες τις Αρχαιες και τις ελιές η Ασπασία .Θεογκόμενα.Στην αρχη δε καταλαβάινουμε ποια ειναι,γιατι δεν ειναι και συνηθισμενό πραμα να σκαει μια τυπισα με χιτωνα λευκό και διαφανο που αφηνει να διαγραφονται απο κατω τα στηθια της οι ρογες της οι μηροι της τα γονατα της ,σανδάλια ,κότσο τα ξανθα της μαλιά,και να μυριζει αγριόσκινα και γιασεμιά.Μόλις όμως μας πλησιάζει ,μας κοιταζει στα μάτια με το πιο προκλητικο δυεισδητικό και  συνάμα άγριο και ξεσηκωτικό βλέμμα κάθεται δίπλα μας,μας πιανει το μπούτι και μας λεει στα αυτι....με τα πιο κόκκινα χείλα που ειδαμε ποτε.,..." :

"θα σε γαμήσω οπως δε γαμησα ποτε τον Περικλή,αρκει να μου απαντησεις σ ενα ερωτημα".... tότε Και μονο τοτε.... αντιλαμβανόμαστε οτι αφενός η μπύρα κάτι άλλο ειχε εκτος απο κριθαρι,και εμεις για καποιο λογο ζουμε τα ανομολόγητα....


Ειπαμε που βρισκομαστε ετσι?Κατω απο την Ακροπολη ,κατω απο την  Ελιά ,εχουμε φαει το σουβλάκι μας,εχουμε πιει τη μπύρα μας,θέλαμε να γαμήσουμε,και μαζί μας ειναι η Ασπασία του Περικλή,ετοιμη ν απατησει το φαντασμα του αντρα της ,αν της απαντήσουμε μια ερωτηση! Μονο μια!! Λεμε κ εμεις τοτε ...με υφος λιγωμενο..."τι ερωτηση ?οτι ερωτηση θες,,οτι απαντηση...πια απαντηση θες?σε ποια ερωτηση ?καντηνε".Το οτι η Ασπασια εχει πεθανει εδω και κατι χιλίαδες χρόνια δεν μας απασχολεί καθόλου.Τοσο πολυ θελουμε να την παρουμε.Και η Ασπασια προχωράει στο ερωτημά της :

-" ποια ειναι η μεση τιμη θερμοκρασιας στην επιφανεια του αστεροειδη " 409Ασπασια"  που ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά και ονομαστηκε ετσι προς τιμήν μου ????"
 
-Μα.....μα,,αυτο ειναι γνωστο ψελίζουμε!!! Κ οχι μονο αυτο,αλλα κ αλλα πολλα!! Η διάμετρος της Ασπασίας υπολογίσθηκε σε 161,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 4,42 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,061 (από δεδομένα του IRAS). Η Ασπασία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.!!!!!!!!!!!


Βρισκόμαστε στη Κυψέλη.Στον πέμπτο οροφο.Βράζουμε στους 34 c μεσα στο σπιτι και εχουμε ανοιξει το ac.Εχουμε παρει εναν εσπρεσο φρεντο απο τη πλατεία ,γιατι οι φίλοι μας ,δε μας κανουν δωρο την επρεσιερα που θέλουμε διακαως τοσο καιρο τωρα.Απεναντί μας ,στο απεναντι μπαλκονι εχουμε ενα τυπο που βγαινει και σκουπιζει τις αδειες βερνατες του ,φορωντας ενα μαυρο σωβρακο,ενα μαυρο φανελακι,εχει τριχες παντου ,ιδρωνει και τον λενε Περικλη.Ανοιγουμε τη πορτα μας και καθομαστε απεναντι του του ωστε να μας δει.Μολις μας δει του φωναζουμε με οση δυναμη  εχουμε :

-ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗΣ  ΠΟΤΕΕΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ --ΠΟΤΕΕΕΕΕΕΕ  ΠΑΠΑΡΑ......Ε ΠΑΠΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ 
                                                                                 *nNoe*
 
 

Κυριακή 21 Ιουλίου 2013

Το "datsun"( σε ζητώ..)

Λοιπον....ναι,υπάρχουν μερικές μικρές ,σύντομες ιστορίες ,που πρέπει κάποιος να διηγηθεί.Δεν έχουν κανέναν επιμορφωτικό σκοπό,ούτε στοχεύουν κάπου ιδιαίτερα.Είναι ...πως να το πω....μικρές,αληθινές,μαλακισμένες ιστορίες.


(μια μέρα πριν την Πανσέληνο του Ιούλη,πίσω απο το γιασεμί της βεράντας)







Αυτή είναι η ιστορία ενος αγροτικού datsun ,χρώματος λευκού,που πάρκαρε καποιος ,κάποια νύχτα σ ένα δρόμο μερικά τετράγωνα ,κάτω απο την πλατεία Κυψέλης.Στο παρμπριζ υπήρχε ενα χειρόγραφο σημείωμα.Το σημέιωμα αυτό,έλεγε: " ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΛΟΓΩ ΑΝΑΓΚΗΣ,Τηλ..6941.....563."Περνούσα συχνά απο εκεί και το έβλεπα.Και το datsun και το σημείωμα.Το δα βρεγμένο απο τις βροχές,μια φορά το δα χιονισμένο,πολλες φορες το ειδα με σκόνη .Παντα εκεί,πάντα παρατημένο,πάντα με το σημειωμά του,στο παρμπίζ.

Μια μέρα ,είδα κάτι διαφορετικό.Κάτω απο το σημείωμα,απο την εξωτερική πλευρά ,υπήρχε ένα αλλο σημείωμα.Αυτο το σημείωμα,έλεγε : "XΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ.ΣΑΣ ΠΑΙΡΝΩ ΤΗΛΈΦΩΝΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΤΕ.ΠΑΡΤΕ ΜΕ ΕΣΕΙΣ ,ΣΤΟ 6985....747".

Κοίτα να δεις ,σκέφτηκα.Πρώτη φορά το έβλεπα αυτό.Μου θύμισε ,τα μυνήματα που γράφαμε στο θρανίο οταν είμασταν στο γυμνάσιο και στο λύκειο,με την ελπίδα να τα δει καποιος η ,...κάποια(κυρίως κάποια) απο την απογευματινη βαρδυα του αλλου Λυκείου που συστεγαζόματαν,και να μας απαντήσει.Κ αυτό πολλές φορές πετύχαινε.Απο το "γεια σου ,τι κανεις ?βαριέμαι "....και το "κ εγω βαριέμαι...,πως να ναι,σκατα ειμαι ,σ αρεσουν οι ΕLO? " ,μέχρι ολόκληρα κατεβατά ,μας περίμεναν την άλλη μέρα και ενας ιδότυπος διάλογος έδινε κ έπαιρνε...Ωραίες μέρες....ουφφ...αλλά οκ,δεν ειναι αυτή η ιστορία μας.Αυτο απλά το σκέφτηκα.Πάμε πάλι στο Datsun.

O καιρός περνούσε και δεν υπήρχε καμιά εξέλιξη.Τα βρήκαν ?Δε τα βρήκαν?Αγνωστο.Μέχρι μια μέρα ,που είδα και τρίτο σημείωμα,κάτω απο το δεύτερο,αλλά απο τη μεσα μεριά του παρμπριζ!!! Το σημείωμα αυτό έλεγε." ΜΟΥ ΚΟΨΑΝ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑΝ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΕΦΤΑ ,ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ,ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΥΨΕΛΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΙΣ 5 Τ ΑΠΟΓΕΥΜΑ."

Μαλάααακα,σκέφτηκα!!! show!! Πρέπει να πάω σ αυτο το ραντεβού.Απο περιέργεια και μόνο!! Ετσι σκέφτηκα κ ενθουσιάστηκα! Αλλά εκέινη την ημέρα ,δεν μπορούσα να πάω πουθενά γιατι πολύ απλά είχα πάει στο χωριό μου εκτακτα,κ ετσι δε θα μάθαινα ποτε τι απεγινε και κυρίως ποιοι,ηταν αυτοι οι δυο που προσπαθουσαν να μιλήσουν.Οταν γύρισα απο το χωριό,ηταν λίγο μετα τον 15 Αυγουστο! `Η Κυψέλη ηταν σχεδον άδεια ,αλλά το datsun παρέμενε εκεί ,με τέταρο σημείωμα εξωτερικά του παρμπριζ!! Πηγα να δω τι έγραφε.Και να τι έγραφε :" ΔΕΝ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ,Κ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΑΜΜΕΣΑ.ΤΟ ΘΕΛΩ!!!ΠΛΗΡΩΝΩ ΟΣΑ ΟΣΑ!!"

Πω....ρε τι γίνεται εδω?? Είχα σκάσει στη κυριολέξία.Και οχι μόνο απο την περιέργεια ,αλλά είχα και θυμό.Και νεύρα!!Ρε μπας και μαλακίζονται όλοι σ αυτη την ηλίθια ιστορία ,σκέφτηκα,αλλά και πάλι το βρήκα τόσο χαζό  για να συμβαίνει αυτό.Σκεφτηκα ,μεχρι και να τη στήσω καραούλι να τσακώσω τον  έναν απ τους δυο,κ  ίσως εγω να καταφέρω να τους κάνω να συναντηθούν.Το χω κ αυτό το Σαμαρείτικο.να βοηθάω κόσμο...ξέρω γω?Κατι να κανα...

Εκει που τα σκεφτόμουνα αυτά και πριν περάσει μια βδομάδα,να κ αλλο μύνημα χειρόγραφο απο την  μέση μεριά του παρμπριζ.Το σημείωμα αυτό έλεγε "ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ,ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΧΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ.ΤΟ ΔΙΝΩ ΟΣΟ ΟΣΟ.ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.ΔΕΝ ΗΡΘΑ ΣΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΡΡΩΣΤΗΣΑ ΚΑΙ ΕΙΜΟΥΝΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΕ 3 ΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ,ΣΤΙς 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠ Τ ΑΜΑΞΙ".


Αυτο δε θα το χανα με τιποτα!!! Θα στηνομουνα και θα τους εβλεπα.Δε το χανα σας λεω.Θα καθομουνα ολη μερα μεχρι να εμφανιστουν.Αυτο κ εκανα.Πηρα αδεια απο τη δουλειά ,αγόρασα ενα εσπρεσο φρέντο κ ατσησα καραούλι να δω την εξέλιξη!!Περιμενα απο τις 10:30 Το πρωι ,μεχρι τις 23:30 Την νύχτα της ίδιας μέρας.ΚΑΝΕΝΑΣ!!! Δεν ειχε εμφανιστει κανένας.Ενιωσα σαν ο πιο τελευταίος μαλάκας της πόλης.Μα με τι παω κ ασχολουμαι ?Γιατι χαλασα μια μερα αδειας ?Τι σκατα εχω στο μυαλό μου?Ποσο αδεια πρεπει να ναι η ζωη μου για ν ασολουμαι μ όλες αυτες τις αηδίες ??Αυτα σκεφτόμουνα και τα χα πάρει αγρια.Κάπνισα το τελευταίο τσιγάρο απ το δευτερο πακέτο κ έκανα να φυγω.

Οταν ακουσα το datsun να βάζει μπροστά,είχα γυρισμένη την πλάτη μου κ εφευγα απο εκει.Οταν γύρισα το κεφάλι μου,το datsun ειχε ξεπαρκάρει.Πέρασε ξυστά δίπλα μου και ορκίζομαι δε είδα κανέναν στο τιμόνι.Τ ορκίζομαι.Ορκίζομαι επίσης ,οτι δε εκοψε πουθενα,πέρασε ολα τα φανάρια ,εφτασε στη Πατησιων και εστριψε αριστερά.Δε πιστευα στα μάτια μου κ ενιωσα φόβο.Για μένα.Τρόμο,όχι φόβο.Πηγα σπιτι και εκλαψα.Πολύ.Δεν ήξερα γιατι εκλαιγα.Ειμουν χάλια.Πιο χάλια δεν υπηρξα ποτέ.Πολυ αργα μεσα στη νύχτα ,ειδα σ ενα ειδησεογραφικο Portal ,την πιο παραξενη είδηση.

"Eνα λευκό datsun έπεσε στο λιμάνι του Πειραιά.Ανασύρθηκαν δυο πτώματα .Ο οδηγος και η συνοδηγός".....





                                            *nNoe*

Στα ίδια χρώματα...

Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή