Μ.Σάββατο-Ανάσταση

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!! ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

                                           

                                                                       

*nNoe*-

"Eτσι απλά.."

Απογευματακι 9 Απρίλη σήμερα, πηγα στην αγαπημενη μου θεση,στο κρυσφηγετο μου οταν ερχομαι στο χωριο.Ενα μικρο υψωματακι ,στο οποιο ειναι ενα απ τα χωραφια με τις ελιες μας.Εκει πηγαινω και ηρεμω,κοταζω,τον καμπο και τη λιμνη,που απλωνεται μπροστα στα ποδια μου..

                                                                                                                                   
Λιγο αργοτερα αρχισαν να πεφτουν σταλες βροχης παρολο που δεν ηταν ολοκληρα συννεφιασμενος ο ουρανος.Μια υπεροχη ακολουθια απο μικρες σταλες βροχης..τις καταευχαριστηθηκα.

                                                          
                              
Επιστρεφοντας στο χωριο,επεσα σε μια διαδηλωση που ειχε την ιδια κατευθυνση με μενα.Κεντρικο συνθημα της διαδηλωσης:NA ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ.ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΣΤΑΝΕΣ.                                                 

                                                                     *nNoe*

Μ.Παρασκευή

Αν εβρεχε ολα θα ταν κατανοητα.Η αλλιως,καλα κρυμμενα,πισω απο τα παχια συννεφα.
Η συννεφια ταιριαζει σ οτι κρυβεται,και ο καθενας εχει να κρυψει πολλα,ακομα και απο τον ιδιο τον ευατο του.Η βροχη εχει να κανει με το αποτελεσμα.Ενα αποτελεσμα που δε χρειαζεται να κανουμε κατι γιαυτο.Απλα συμβαινει,και μεις παντα θεατες η και κομπαρσοι στο δικο της εργο."Καλοι" η "κακοι",απλυτοι,η καθαροι,καλα ντυμενοι η ρακενδυτοι.Βρεχει και καθε φορα,δε ρωταει αν ειμαστε
ετοιμοι η οχι.Αν βρηκαμε τις μυχιες απαντησεις που ψαχνουμε η οχι.Βρεχει και εκληκτοι κατα βαθος,αλλα κουρασμενοι η και αποκαρδιωμενοι να εκφρασουμε την απορια μας γιατο θαυμα αυτο,δε
ρωταμε πια το πως και το γιατι.Περναει η ωρα της βροχης,και μεταθετουμε για την επομενη φορα τις αποριες μας, προσδοκωντας ισως σαν απο θαυμα ολα να μας εξηγηθουν απο τις σταλες
νερου που θα πεφτουν..Και καθε φορα εκεινο που μενει ειναι η προσμονη της βροχης,και οταν συμβαινει,ολα ξεχνιουνται γρηγορα.Οπως με τις μεγαλες γιορτες.Μολις η μερα σβησει
και περασει,ολα επιστερφουν ανεπαφα στη καθημερινη τους Σισυφεια επαναληψη..
Ομως,να.. τωρα δε βρεχει.Ψηλα συννεφα που γενιουνται και πεθαινουν απο μοναξια,ζεστη και υγρασια που θολωνει τον οριζοντα,ανεμος που κουβαλαει σπορους ,και ιδεες υλικων και αυλων.
Τρομαζει ο καθαρος ουρανος,ενας αστραφτερος καθρεπτης ειναι,που αντικατοπτριζομαστε,αδρανεις,η πολυασχολοι.Χαρουμενοι,η λυπημενοι, αδειοι η γεματοι απο αγαπη,μονοι μας η με  αρεα,κουρασμενοι η αναγενημενοι,με ελπιδες,η βαθια απαισιοδοξοι...
Μια μερα χωρις διαλλειμα,χωρις να παιρνεις ανασα,απο τη δουλεια σου,η απο την απραξια σου.Μαρτυριο σκετο,και αγκαθι στα πλευρα του δαιμονα της ταχυτητας.Ενα ερωτημα πλανιεται."Και τωρα ..τι?" Χειροτερα και απο την "μυθικη και θρυλουμενη" Μεγαλοβδομαδιατικη συννεφια,ειναι αυτος ο λαμπρος και ζεστος ανεμος,που σκιζει με ηδονη τα λιβαδια απο μπετον,και χαμομηλια.Μια επιφανειακη αντιθεση και μια συμφωνια βαθους ειναι οι μερες αυτες.Αντιθεση επιφανειακη του Θειου
Δραματος και της καλωσυνης της φυσης,και συμφωνια βαθους οτι η ζωη πρεπει και ειναι αναγκη να συνεχιστει με καθε τιμημα,ψαχνοντας μεσα απο τις πιο παλαβες εκδοχες της την εκπληρωση του στοχου της και τη δικαιωση της...
Και οι μερες αυτες θα περασουν.Το μαρτυριο θα τελειωσει,και η Ανασταση δε θα ερθει.Θα ξεσπασουν νεες καταιγιδες.Αλλη μια προσπαθεια διαλογου θα ξεκινησει αγκομαχωντας κρυους ανεμους και ηλεκτρισμο.Το βλεπεις παντου.Στα μπουμπουκιασμενα κλωναρια,στη γη που σε τρελαινει με το θορυβο της γεννας της,στην αμηχανια του σιδερου,του μπετον κ της ασφαλτου,στα ζεστα νερα της λιμνης,στους υγρους σκοτεινιασμενους σβωλους των ονειρων της υγρασιας. Οι
καταιγιδες που θα ξεσπασουν οταν ωριμασουν καλα,θα ειναι ακομα πιο σφοδρες,ακομα πιο βιαιες...Μεχρι καποτε να ερθει η Ανασταση.Και να γιορτασουμε ολοι μαζι,μεχρι να μαθουμε να μιλαμε,ακομα και χωρις λογια,μεχρι ν ανεβουμε ενα σκαλι πιο πανω στη νοηση των λεξεων "αγαπη","φυση","ενεργεια",που κινουνται γυρω μας,αλλαζοντας ακαταπαυστα μορφες και εκδηλωσεις,προσκαλωντας μας ,ακομα και με καθε καιρικη εκφραση να τις ανακαλυψουμε πιο βαθια,και πιο πλερια..
*nNoe*

Μ.Πέμπτη

Μ.Πεμπτη.Λυσιμάχεια-Αγρινιο.08/04/2004
Στραγγιζει η μερα την χαρμολυπη της πανω στους σιδερενιους σταυρους.Συννεφα σταχτομαυρα,και μωβ,γεματα απ την ιδεα του νερου,γεματα τρυφεραδα,και σιωπη..Και οσο μεγαλωνει η σιωπη,τοσο
αυγαταινει το αιμα,τοσο σκιζεται η σαρκα,τοσο φτεροκοπαει με λαχταρα η ψυχη ,και ψαχνει τη λευτερια της.Οπως στ ονειρα που ανταμωνεις με προσωπα αγαπημενα και νεκρα,που δε χρειαζεται να μιλησεις,αλλα συνενοεισαι,με τη γλωσσα της ψυχης,με κεινη την συμπαντικη γλωσσα
της αγαπης,και του πονου.Καλο ταξιδι παλλικαρια απο το Βορρα,Καλο ταξιδι σε ολα τα παλλικαρια αυτου του κοσμου,καλη επιστροφη,και καλη λευτερια...Την ελπιδα μνημονευω,του κοσμου απαντοχη,αλλα και της δικης μου ψυχης το στηριγμα,το χωρις καθρεπτες ,και χωρις στολιδια
ειδωμενο και ενδεδυμενο..
*nNoe*

Μ.Τετάρτη

Μ.Τεταρτη.Αθηνα.07/04/04
Καθε ημερα ολο και φανερωνεται πιο πολυ το ομορφο προσωπο της  Ανοιξης.Προχωρωντας στη καρδια της Μ.Εβδομαδας,ολα αποκτουν μια βαρια γλυκυτητα,ενα αβασταχτο συναισθημα πλυμηριζει τις καρδιες οσων,μπορουν και ειναι σε θεση ν ανοιξουν λιγο τον θωρακισμο τους,και ν αναπνευσουν αυτες τις σπανιες σε ιδιαιτεροτητα και ομρφια ημερες,αλλα ταυτοχρονα και τοσα "αδικα"ριγμενες,τοσο μικροψυχα αντιμετωπιστεες,τοσο λυσαλεα εχθρευομενες .Φευ..καιροι,που ζητουν τα παντα σε ποσοτητα,κ ουχι σε ποιοτητα.Καιροι -απατα πηγαδια,που οσο και να τα γεμιζεις αδεια μενουν,και κενα,και λιψα,και καταραμενα,να ζητουν μονιμως να γεμιζουν...Καιροι,ελαφροισκιωτοι που περνανε,και δεν αφηνουν τα δικα τους σημαδια.Θυματα της ταχυτητας τους,θυματα αλλα και θυτες ανιδεοι των ρολων τους ,και της σημασιας τους... Παμε λοιπον,κ οτι αντεξει,οτι σωθει,οτι μεινει,κ οτι γεννηθει...
*nNoe*

Μ.Τρίτη

Μ.Τριτη.Αθηνα.06/04/04
Πολυ καλο,και πολυ "σοφο" να μενει κανεις αμιγως στα μετεωρολογικα πεπραγμενα,του αρεσουν δε του αρεσουν,και να μην αφηνει το μυαλο του να επιχειρει να βρει και να ονοματισει αντανακλασεις μεσα στη ψυχη του,απο τον καιρο στη ζωη του,και ταναπαλιν.Και λεγω βεβαια οτι αυτο ειναι σοφο,διοτι αλλιως χανεται κανεις μεσα στο κλιμα των  ημερων,παιρνει μυρουδια,και χρωμα ,περιεργο,παραξενο,ιδιοτροπο,και ειναι δυσκολο να αποφυγει τους χαρακτηρισμους και τις γενικευμενες απλουστευσεις.
Για τον ευατο μου,κραταω το ρολο του απωλωλοντος προβατου,και "χανομαι "ξανα και ξανα γενικως,ειδικως ,συγκεκριμενως κ αφηρηρημενως.Στη παρουσα φαση,επιχειρω να συνταιριαξω την ανομβρια ,την ανυδρια,την ηλιοφανεια,τους ασθενεις ανεμους,και τις παρεμφερεις τουτων προβλεψεις ,με τον κατακλυσμο αιματος ,τους κυκλωνες αρνητικης ενεργειας,τους παγκοσμιους αεροχειμαρους ψεματος ,λογικης,και παρανοιας,που πνιγουν,δελτια ειδησεων,ενημερωτικες εκμπομπες,αλλα και τη καθημερινη ζωη στην οποια ειμεθα αυτοπτες μαρτυρες.Το αποτελεσμα ,ειναι μια μετριας μορφης καταθλιψη,ενας ισχυρος πονοδοντος,κ ενας πονοκεφαλος ,εκει αναμεσα στα ματια.
Περισσοτερο λοιπον κ απο τα αντιβιωτικα, τα αναλγητικα,και τις ψυχοθεραπευτικες "κοψοφλεβιτικες" μουσικες ,θα μου εκανε καλο,ενα ειδος βροχης ραγδαιας,που θα ξεπλενε ολο αυτο το αιμα,θα καθαριζε ολες τις ενοχες του κοσμου,θα αφηνε ανεργα τα δελτια ειδησεων,τους πολιτικους εκφραστες,τους πεφωτισμενους ηγετες,τις πολεμικες βιομηχανιες,θα σταματουσε τις αντιπαραθεσεις,και θα ξαναρχιζε το παιχνιδι απο την αρχη,με νεους ορους ,και νεα δεδομενα...Φυσικα και δεν ομιλω περι τη σπουδαιοτητας του νερου στα χωραφια,(ας με συγχωρεσει η μανα γη),τελειως προσωποκεντρικα,εγωιστικα,και ατομικα το ελπιζω ,το ευχομαι και το προσδοκω τουτο,..σαν "αλλο" Πασχα. Κ αν τουτο ειναι αυταπατη και ευγενης πλην ουτοπικη προσδοκια,τουλαχιστον να περασει ο πονοδοντος ρε παιδια,γιατι μου χει τσακισει τα νευρα....Αντε κ ειναι Αγιες μερες,και δε θελω να
βριζω,αντε και δε μπορω να φανταστω οτι το Πασχα θα παιρνω ακομα αντιβιωση να φυγει το πρηξιμο...
Αυτα.Βοηθεια μας,τα λεμε αυριο παλι...
*nNoe*

Μ.Δευτέρα

Μ.Δευτερα.Αθηνα,5/4/04.
Το λαμπρο ηλιακο φως πλυμμηριζει τις αγορες ,χαιδευει τα ταμπελακια των τιμων,αγκαλιαζει με στοργικες βουκέντρες το αγχος,θρεφει τις παντος τυπου ανυσηχιες και εγνοιες,διογκωνει ζεστα και γλυκα τις νευρωσεις και τις εμμονες,και δε θελει κανενα συννεφακι να του χαλασει την αρχη της "γιορτης" .Με μια γλυκια ηρεμια θ αφησει ολο το κοσμο ,εκτεθειμενο στην αμηχανια της καλωσυνης του.Καμμια δικαιολογια κρυμμενη πισω απο βαρια συννεφα,βροχες και καταιγιδες,κανενα ελεος
στους δεομενους ,αμετανοητους,και εκλιπαρωντες για μια κρυψωνα,εστω την υστατη στιγμη.Το λαμπρο ηλιακο φως φανερωνει τις δουλειες που ειναι να γινουν,τις υποχρεωσεις που πρεπει να τακτοποιηθουν,τονιζει τις λεπτομερειες που κρυβονται ολοι οι διαβολοι κ οι τριβόλοι,κ ανοιγει το δρομο για ενα τηλεοπτικο Θεο που θα κανει διακοπες στη γη,οπως καθε χρονο, για μια βδομαδα,αρχης γενομενης απο σημερα,και που θα τη κοπανησει αμεσως μετα την Ανασταση ,με το που θ αρχισουν δηλαδη τα σκυλαδικα ,καπακι μετα τις ταινιες εποχης,τις λιτανειες και τις ψαλμωδιες..
*nNoe*