Wall cloud-17 Noεμβρη 2007

17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2007

WALLCLOUD ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ηταν εντυπωσιaκο κ μου κοπηκε η ανασα.Μολις eφτασε απο πανω μου διαλυθηκε.,η βροχη κρατησε 2 λεπτα περιπου-ΙΣΩΣ να ειχε μεσα πολυ μικρα χαλαζακια κ το λεω αυτο επειδη εκανε θορυβο οταν επεφτε.Προσωπικα ομως ΔΕΝ ειδα χαλαζι.Ομως αυτο λιγη σημασια εχει εως ελαχιστη:).Το "κλου" της μεχρι τωρα ημερας ηταν αυτο το ..."ΤΕΡΑΣ":

To ίδιο "σχεδον" βιντεο παιγμενο γρηγορα



AπΟΘΕΩΣΗ.ΑΠΟΘΕΩΣΗ.Ετοιμαζω ενα βιντεο που βγαζω τα σωψυχα μου εξω.Αγκρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ.εχει γυρισει το ματι μου αναποδα.ΝΟΕΜΒΡΗ ΓΕΡΑ -ΠΑΡΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ ΠΙΣΩΩ.......
AΥτές ειναι οι μουσικές υποκρούσεις του βίντεο που σας παρουσιάζω απο τη σημερινή μεσημεριανή καταιγίδα."Thuderstruck" kai "black dog" τα δυο κομμάτια.Το βιντεο ειναι 8 λεπτων και έχει μέγεθος 20 mb. MB. H όλη φάση ήταν καθαρά....ερωτική.... τπτ άλλο.Είμαι πτώμα..

Επίσης το vIdeo αυτο μπορειτε να το κατεβασετε κ απο εδω σε μορφη τορεντ,για αψογη εικονα

http://www.mininova.org/tor/3093117

Στη συνεχεια της μερας αργότερα, τα ηλεκτρικά το Σάββατο το βράδυ,καθως επίσης και η μεσημεριάτικη μπόρα της επομενης μερας της Κυριακης όπως φαινόταν στα Δυτικά απο την ταράτσα της Κυψέλης,ο ουρανος το βραδυ της Κυριακής,το μούχρωμα το αποψινο με τις βροχοκουρτινες στη δυση..'Οποιος θέλει το βλέπει.Μου το αφιερώνω..κ αυτο και το τραγούδι που παίζει..

*nNoe*

16 Νοέμβρη 1973(μια θύμηση)

Στις 16 Νοέμβρη του 73 θα μαθαίναμε ορθογραφία.Πρώτη δημοτικού τότε,στο Δημοτικό σχολείο στη Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια(τωρινό ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ).Είχα μεγάλη περιέργεια για την ορθογραφία και ήθελα να παρακολουθήσω.'Ομως ξαφνικά ,άνοιξε η πόρτα της τάξης και εμφανίστηκε η μάνα μου.Κάτι είπε με την δασκάλα,και μετά γύρισε σε μένα και μου 'πε πως ήθελε να με πάρει από την τάξη να πάμε σπίτι.Μουλάρωσα.Δε πήγαινα πουθενά.Εγώ ήθελα να μάθω ορθογραφία.Κακήν κακώς με πήρε από 'κει,κλαίγοντας εγώ και ανυποψίαστος για τον λόγο που συνέβαινε αυτό.Αν μη τι άλλο το θεωρούσα μεγάλη αδικία. Η μάνα μου όμως -θεός συγχωρέστην-

ήταν ανένδοτη.Με φορτώθηκε στη πλάτη και κατηφορίσαμε την Θεμιστοκλεόυς προς Εξάρχεια.

Απο την πλάτη της μάνας μου το μεσημεράκι εκείνο,βρέθηκα λίγες ώρες μετά  για μια απογευματινή "βόλτα" στο Πολυτεχνείο.Δε θυμάμαι πολλά.Ασαφείς και θολές εικόνες θυμάμαι από ένα πλήθος.Φωνές και κόσμο.Καί έναν καστανά.Γωνία Στουρνάρα και Πατησίων.Να λέει στην μάνα μου,

"τρελάθηκες Χριστιανή μου?πάρε το παιδί από δω και φύγετε.Θα γίνει μεγάλο κακό."Εγώ όμως δε ήθελα να φύγω.'Αρχισα πάλι τα κλάματα.

Μου άρεσε αυτό το κλίμα.Με αποροφούσε.Το θυμάμαι αυτό.Δεν ήθελα να φύγω με τίποτα.Ο πατέρας μου όμως άνοιξε το βήμα του και σε 15λεπτά

είμασταν σπίτι."Ασφαλείς"..

Από το βράδυ εκείνο που ακολούθησε,το βράδυ δλδ της εισβολής των τάνκς , δε θυμάμαι τίποτα.Χρόνια μόνο μετά,βρήκα κάτι χειρόγραφα της μάνας μου,που μόνη της εκείνο το βράδυ έγραφε ξενυχτώντας ακούγοντας το σταθμό του Πολυτεχνείου...Σπίτι μας ,σε κείνο το υπόγειο που μέναμε τότε στην Βαλτετσίου δε φιλοξενήσαμε κάποιον κυνηγημένο φοιτητή.Φιλοξενήσαμε όμως 2 χρόνια αργότερα.Τον Ιούλη   του 75.'Εναν ματωμένο φοιτητή,κυνηγημένο από τις αύρες του Καραμανλή........2 χρόνια μετά από την πτώση της δικτατορίας και την έλευση της "δημοκρατίας"....Σε συνθήκες ,πάντα...."ασφάλειας"....

H NYXTA MEΡΑ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ!!!

-Κολαση στο Αγρινιο.Διακοπές ρευματος,ακατάπαυστα αστραποβροντα,πλυμηρες,τρελλο νερο,μαυρα ολα...περιγραφες απο τον αδερφο μου που πραγματικα μου σηκωσαν τη τριχα.προσπαθει ναμου
στειλει βιντεακι.μετα τον ανεμοστροβιλο ξηρας με τρομερες καταστροφες χτές η Αιτωλοακαρνανικη γη ζει κ παλι τον ΠΑΝΙΚΟ...

Βίντεο με μια δυνατή αστραπή απο τη καταιγίδα στο Αγρίνιο:

                   
*nNoe*

Διάσωση στο Β.Αιγαίο(απόσπασμα από ημερολόγιο θητείας)

"...Επί σκοπούν".Σήμα για διάσωση τραυματία.Σαλπάρουμε για Αλεξανδρούπολη.Πρόβλεψη για 9 τοπικά 10 μποφόρ.Ξεπέρασε τα 11.Οι Βόρειες θάλασσες τη νύχτα τον χειμώνα με κακό καιρό είναι τρομαχτικές.

Χειμώνας 1988.Δεκέμβρης.Το Α/Τ βουτάει μέσα στα κύματα μέχρι την γέφυρα.Υψώνεται ξανά πάνω και ξαναβουτάει με κρότο που τον σκεπάζει μεγαλύτερος ο κρότος των κυμάτων.Μαύρο και παράδοξο λευκό.
Στον "εργάτη",και στην "ΠΑΚ" ,το χιονόνερο πέφτει παράλληλα και καρφώνεται σαν αγκάθι όπου βρεί γυμνό δέρμα.Οι νέοι τα' χουνε παίξει.Οι παλιοί βρίζουνε. Ο καπετάνιος είναι ήρεμος αλλά και τσιτωμένος.Ελικόπτερα δε μπορούν να πετάξουνε .Στο δρόμο στη στεριά έχει χιονιά.Φτάνουμε.Με προσοχή ουρλιάζουνε τα μεγάφωνα,η ομάδα διάσωσης στο πρόστεγο.Προσέγγιση αδύνατη.'Ο άνεμος παίρνει τις φωνές μας για παιχνιδάκι παιδικό και τις σκορπίζει στον αφρό.Μπαίνει μέσα στις λέξεις και τις διαλύει,τις σκορπίζει σε άτσαλο στροβίλισμα.2 χαράματα.Παίρνουμε την τραυματία.
Οι βάρδυες ξαναπαίρνουν ρυθμό.Επιστροφή.Πείνα.Λουκάνικα θέλουμε,και μπύρες.Τίποτα όμως.Σούπα έχει.Σούπα και τσόντα στο βίντεο.Στη τουαλέτα δε μπορείς να σταθείς.Δε κατουράς εκεί.Ζωγραφίζεις τον αέρα με υγρή μπογιά.Για χέσιμο μη το συζητάς καλύτερα.Στις τούρκικες τρύπες του Α/Τ ,τέτοιες άγριες χειμωνιάτικες νύχτες ο κώλος σου βρέχεται από το πέλαγος.

Ποιός πάει για οπτήρας μια τέτοια βραδιά?'Ενα πλαστικό κυπελάκι φέρνει δαιμονιώδεις στροφές γύρω από το πλαστικό του "είναι".Τι να δείς εκεί πάνω στη κόντρα γέφυρα?Μόνο τη βουτιά που κάνει το Α/Τ μέσα στα κύματα να ζήσεις τα 'χεις ζήσει όλα.Κράτημα από τα συρματόσχοινα.Η γέφυρα θέλει αναφορά συνέχεια.Εξακριβώνει αν είσαι ακόμα εκεί πάνω.Κρύο.Κονιάκ και σταφίδες.Εσύ,το αφρισμένο Βόρειο Αιγαίο,κ ο μαύρος ουρανός μες την πιο βαθιά νύχτα....
Στο υπόφραγμα ένα κόκκινο φώς αναμμένο μέρα νύχτα θυμίζει μπουρδέλο.Η μυρουδιά αποπνικτική .Απλυσιά,ποδαρίλα,και πνιχτές μαλακίες.Όλα είναι ήσυχα όμως .'Ησυχα και παράδοξα ζεστά σε αντίθεση με το καθαρό και παγωμένο έξω.Πρυμνιό πηδάλιο.Μη σε πάρει ο ύπνος.Μπορεί να 'ρθει στον ύπνο σου εκείνη,και στα χαλάσει όλα.Που θες να ναι τέτοια ώρα?Θα κοιμάται σίγουρα.Αργότερα έμαθες ότι πηδιότανε όπου έβρισκε.Πολύ αργότερα .'Οταν είχες απολυθεί.'Οταν είχε φτιάξει ο καιρός.'Οταν όλοι κανόνιζαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές...και συ αναπολούσες εκείνες τις άγριες νύχτες στις Βόρειες θάλασσες όπου όλα αποκτούσαν νόημα και αξία τόσο αλλιώτικη απ αυτή που ψάχνεις τώρα για να βρείς μέσα στο κατακαλόκαιρο,αυτόν τον άχαρο και βαρετό καιρό..

Δε πειράζει,καλύτερα έτσι....έχασες αυτή,αγάπησες εσένα.Που είσουνα εκεί,που μετρήθηκες με τη φουρτούνα της χειμωνιάτικης θάλασσας και τα πήγες καλά.Ω ναι τα πήγες καλά.Πολύ καλά φίλε..Ω αλήθεια ναι,κρατάει χρόνια ο έρωτας με τον χειμώνα..
Ξημέρωσε μπλε σπασμένο και άσπρο Τιde ,χάραξε λευκό Κυριακάτικο φθαρμένο πουκάμισο.Μύρισε πλέρια αγαλίαση και κουρασμένα κόκκαλα.Να βρεις καφέ εκείνη την ώρα,ζεστό nes,και να τον πίνεις γουλιά γουλιά όσο ο ήλιος σκάει μύτη μέσα από την παγωμένη μαυροκόκκινη ανατολή ,είναι κάτι παραπάνω από έκσταση.Να 'χεις τσιγάρο και να φυσάς το δικό σου θάνατο στα μούτρα του παραδομένου βοριά ,είναι μεγαλείο.Να κλείνεις τα μάτια από κούραση και να πιτσιλάει το κύμα τα γένια σου είναι χάδι πιο όμορφο και πιο οικείο μετά από αυτό της μάνας.Να σου λένε "καλημέρα ρε μαλάκα..πως πάει?"και ν απαντάς"ίσα ρε στραβόγιαννο,είμαι κομμάτια ,"πάω να τη πέσω",αν "σφυρίξει γυμνάσιο" πες αρρώστησα" και να χτυπιέσαι στη πλάτη φιλικά με κατανόηση είναι καταστάσεις που σπάνια ξαναζείς..."

"αναφορά παπατζή Νοέμβρη"

KATAΣΤΑΣΗ
O Νοέμβρης ανακατώνει μια βρεγμένη τράπουλα,και "παιζει τον παπα" στην Ομόνοια,κάτω απο τη βροχή.Όταν σκάει μύτη ο ήλιος,το παίζουν όλοι ανήξεροι,περίεργοι κ περαστικοί.Πουλάνε depon για τον πονοκέφαλο, και χαρτομάντηλα για τις μύξες.Μόλις ο Ήλιος στρίβει στη γωνία κ αρχίζει ξανά η βροχή ο "παπατζης Νοέμβρης" ξαναμοιράζει τα χαρτιά.Καθαρά προσωικός καιρός,μακριά από κάθε όργανο μέτρησης .Για την ιστρορία κ μόνο 3,1 στη Κυψέλη σήμερα,ανίκανος αριθμός να περιγράψει την ομορφία του βροχερού πρωινού.
*nNoe*

Ραγδαία επιδείνωση το απόγευμα του Σαββάτου 10 Νοέμβρη

Εντυπωσιακή επιδεινωση εδω κ μισή ωρα(16:30) παρουσιάζει ο καιρός απο την Ερυθραία που βρίσκομαι.Χιονοκατασταση πραγματική με μεγαλη πτωση της θεμροκρασιας,βουτια ΟΛΗΣ της Παρνηθας ΜΕΣΑ στα συννεφα ,μαυριλα,δυνατος ψυχρος ανεμος.Παρολη την οχι καλη σωματική κατασταση που βρισκομουνα,καταφερα κ πηρα ενα βιντεακι με λιγο απο τον πανικο του Σαββατου στην Ερυθραια .





*nNoe*

Γαλάζια αστραπή

Στο αποστειρωμένο ημίφως του νοσοκομειακού θαλάμου, τα βογγητά απλώνονται και διαχέονται πάνω από φάρμακα πάνω από μπουκάλια με αντισηπτικά υγρά ,γάζες ,φιαλίδια με αίμα ,σύριγγες κ ενέσεις.

Τα βογγητά και οι αναστεναγμοί στεγνώνουν πάνω στα χείλη των ασθενών , τρυπώνουν στ αυλάκια των αυτιών τους ,πηδάνε μετακομίζοντας από πληγή σε πληγή, κυλάνε στους καθετήρες, χαιδεύουν τα ράμματα των εκτομών ,κάνοντας τα πιο ανθεκτικά ,πιο συνεκτικά αλλά κυρίως …πιο αληθινά.

Στο βαθύ σκοτάδι της υγρής Νοεμβριάτικης νύχτας –άξαφνα- το φώς μιας γαλάζιας αστραπής σπάει αυτό το αποστειρωμένο ημίφως του θαλάμου. Κάποιος σταμάτησε για λίγο να βογκάει κ είπε με κουρασμένη φωνή : ” Άστράφτει».Κ έπειτα από λίγο κάποιος άλλος που βρισκόταν κοντά στη μεγάλη τζαμαρία είπε συμπληρώνοντας τον πρώτο..:” ψιχαλίζει, βλέπω σταγόνες στο τζάμι”.

Για λίγο, ο πόνος έχασε τον ρυθμό του, που με τόση μαεστρία συντόνιζε στον θάλαμο –τσιφλίκι του. Για λίγο, τα φάρμακα δεν βρισκόταν πλέον στα μπουκαλάκια κ στους ορούς, ούτε κυλούσαν μαζί με τα αναλγητικά στις ενδοφλέβιες παυσίπονες ενέσεις. Μεταφέρθηκαν έξω από τον θάλαμο ,έξω από την τζαμαρία ,άλλαξαν μορφή, άλλαξαν σύσταση ,άλλαξαν μυρουδιά .Διυληθηκαν στην μεγάλη δεξαμενή της ζωογόνου ιαματικής βροχής κ έπεφταν από τα μεγάλα γκριζόμαυρα σύννεφα που σκέπαζαν τον Λυκαβηττό κ όλο τον ουράνιο θόλο.
Η γαλάζια αστραπή, έσπρωξε το σκοτάδι στην πιο βαθιά του ώρα, το γκρέμισε εκεί, κ ένα αχνό γκριζόλευκο πρωινό φώς τύλιξε το αποστειρωμένο ημίφως του θαλάμου και το τρύπησε με ακρίβεια …χειρουργική!!

Το ήθελα πολύ .Με κλειστά μάτια το έκανα.”Βρέθηκα” έξω από τη τζαμαρία. Να αιωρούμαι στον υγρό αέρα σαν σάρκινο φύλο.Με το τραύμα γυμνό να δέχεται το φαρμακό του σε στάλες. Στάλες φαρμακευτικής Ιάσιμης βροχής. Να εισχωρούν ανάμεσα από τα ράμματα υγροί ιαματικοί στρατοί γεμάτοι ζωή και παυσίλυπο οξυγόνο. Άνοιξα τα μάτια μου κ αποκοιμήθηκα εκεί…ναρκωμένος και μαγεμένος από την έλξη του ζωοποιού ελιξήριου υγρού…

‘Όλα τα άλλα μπορούσαν απλά να περιμένουν. Να γίνουν καλύτερα η χειρότερα. Ν αλλάξουν διαδρομή ή να παραμένουν στα ίδια μονοπάτια που βάδιζαν μέχρι τώρα. ‘Οσο διήρκησε η γαλάζια αστραπή πρόλαβα κ ονειρεύτηκα κάτι ακατανόητο. Να έχεις την Ελευθερία να επιλέγεις αν θέλεις να είσαι ένας ζωντανός- ζωντανός , ή ένας ήδη νεκρός που παριστάνει τον ζωντανό. ‘Αν θέλεις να είσαι υγιής η ασθενής. Αν επιλέγεις να εκτιμάς ,και τι επιλέγεις να εκτιμάς. Αν πληρώνεις το αντίτιμο για την Ελευθερία σου και πιο είναι αυτό.Πως επιλέγεις να είναι η δικιά σου Ελευθερία κάτω από οποιαδήποτε κατάσταση που βιώνεις….

Για όλα αυτά τα ακατανόητα που ονειρεύτηκα, μου έδωσαν 15 μέρες αναρρωτική άδεια. Γιαυτά και μόνο γιαυτά. ‘Όχι για την μικρή μου χειρουργική επέμβαση…….

*nNoe* 6 NOEMBΡΙΟΥ 2007