Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009

Το cafe του 'Ηλιου

            Το Φθινόπωρο τέλειωσε ,η παράσταση τέλειωσε  και τα φώτα της ράμπας άνοιξαν .Λιακάδα αφοπλιστική στο μεταιχμιο δυο αδερφάδων εποχών.O ήλιος στέριωσε τη συνθήκη του με τις μέρες και απλώθηκε στις πάνινες καρέκλες του   cafe του.
Το" bad day" των REM  παιζει γερά...οσο το μεσόκοπο ζευγάρι διαλέγει  ένα απο τα κεντρικά τραπεζάκια του cafe. Γύρω γύρω  ανύσηχα νιάτα,υπάλληλοι απο τη διπλανή εταιρεία που πετάχτηκαν για τσιγάρο,
άνεργες μοναξιές ,κοπανατζήδες μαθητές.Ο συνταξιούχος καθηγητής των θρησκευτικών με την συζηγο του μοιάζουν  παράταιρο θέαμα ανάμεσα στον αχταρμα των θαμώνων που σχεδόν όλοι τους ήταν μάλλον νεαρής ηλικίας.Αλλα κάτι τέτοια σκηνικά ,δε ειναι ενα ασυνήθιστο θέαμα για το συγεκριμένο cafe.O μαγαζάτορας άναψε με τους σπινθήρες απο τις φλουδες των νερατζιων ,ενα απο τα χοντρά του πούρα και στο cafe απλώθηκε βαριά η μυρουδιά του βρεγμενου χωματος  και των σαπισμενων φύλλων.Διπλος espresso για παρτη μου και βυθίζομαι στην αθλητική εφημερίδα απολαμβάνοντας το ωτακουστικό βίτσιο μου.Κουβέντες και ατάκες απο το έργο που ,μόλις τέλειωσε."Απ τα πιο βροχερά Φινόπωρα" "Να ξανάρθει σύντομα", "ειμαστε παλι αδικημένοι,δεν είπε τπτ για εμας".Στο bar  της προγνωσης πρόβλεψης κόσμος πάει κ έρχεται με τα χέρια στις τσέπες.

Ο ήλιος μαγαζάτορας μου κλεισε το μάτι .Μαλλον αδιάφορα όλα αυτα μπροστά στη νεοπροσληφθείσα σερβιτόρα.Οι σερβιτόρες στο cafe του ήλιου είναι ο βασικός λόγος  που ειναι  πάντα γεμάτο  Φθινόπωρο και Χειμώνα μισόαδειο την Ανοιξη και σχεδόν άδειο  το Καλοκαίρι.Τ ονομα της πάντα το ίδιο,Σια.Απο το Θερμοκρασία.Αλλα επειδη το θερμοκρασία δεν ειναι ονομα για να δουλευει μια σερβιτοτρα σε   σε cafe, το αλλαξε σε Σια.Κανει τα πάντα ,μεγαλώνει και μικραινει ανάλογα τις διαθεσεις της μερας και ειναι πάντα αποκαλυπτική.Τι αλλο να ζητήσει κανεις απο αυτη την εποχή?Τα δυσκολα εξάλου έρχονται μετά..οταν οι διαθέσεις των θαμωνων  θα γινουν πολυ συγεκριμένες
και οι ίδιοι παραταιρα απαιτητικοί.Προς το παρών ...όλοι και όλα χαλαρώνουν  στο cafe του ήλιου.....

Ολοι?χμμμ...εκτός απο εναν.Αυτόν που μόλις έφυγε.Αυτον με το αγέλαστο στραβωμενο πρόσωπο.Τ ονομά του?θα το πουμε εν καιρω..Γιαυτον τον τύπο που μαυρίζει τη καρδιά ολων των bar ,Ολων των cafe και όλων των στεκιών αυτου του παράξενου δρόμου .. θα μιλήσουμε άλλη φορά.....Το "bad day" κοντευει να τελειωσει αν κ μόλις άρχισε....



*nNoe*

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009

Το μπαρ της "πρόγνωσης-πρόβλεψης"

                                                     


Λίγο πιο κάτω απο το  bar του Νότου,εκει στα 300 μέτρα δεξιά ειναι το bar της πρόγνωσης -πρόβλεψης.Δίδυμες αδερφές αυτές που το 'χουν,κολωπετσωμένες και οι δυό τους,ακούγονται για δαύτες πολλά ,άλλα πραγματικά κ αλλα χάνονται στα όρια του θρύλου κ του μύθου.Το μαγαζί είναι κάθε μέρα γεμάτο θαμώνες.Χειμώνα -καλοκαίρι.Θέλει προσοχή μεγάλη σαν πας.

Πολλές φορές τα πρωϊνα βρίσκει κανείς πτώματα απ εξω.Αλλοτε ένα,άλλοτε δυο δυο,άλλοτε καμιά δεκαριά το ένα πάνω στ αλλο περιμένουν το σκουπιδιάρικο που μαζεύει τα υπολείματα των διαταραχών ,να ρθει να τα μαζέψει,να τα πεταξει στον καιάδα του χρονόκαιρου.Εκει δουλεύουν οι προγνώστες .Μερικοί επαγγελματίες με σύμβαση αορίστου χρόνου και μερικοί ερασιτέχνες που δοκιμάζουν την τύχη τους .Δεν πολυπάω σ αυτό το bar.M αρεσει βέβαια και εμένα να αράζω στα σκαλοπάτια καμμιά βραδυά , ν ακούω τη φασαρία και να βλέπω τον πανικό.Εκεί όλοι ένα όνομα έχουν στα χείλη τους.Τη "λολίτα".*

Μια τεράστια αφίσα της διακοσμεί τον χώρο και αλλες πολλες μικρότερες αφισούλες της που  χρησιμεουν να ξεσπάνε οι θαμώνες πετώντας βελάκια πανω της.Η "λολίτα" είναι ένα μαγικό πλάσμα,μια σκεπτομορφή ,που ενσαρκώνει αυτό που ταράζει το μυαλό κάθε ανθρώπου με πάθη.
Τα περισσότερα φονικά γίνονται για πάρτη της.Οι περισσότεροι καυγάδες επίσης.Αλλοι λένε οτι την "είδαν",άλλοι λένε ότι την "ακούμπησαν",άλλοι λένε ότι τους "μίλησε",άλλοι πάλι δε μιλάνε καθόλου και σκέφτονται δεκάδες τρόπους να τη" βρουν".Αλλοι ακολουθώντας ένα "αναλογκό" τρόπο,άλλοι έναν "αναλυτικό" τρόπο,ενω δε λείπουν αυτοί που προσπαθούν χρησιμοποιώντας τεχνικές της Ανατολής,όπως γιόγκα ή διαλογισμό.Οι δε θαμώνες δε ξέρουν πως να την προσεγγίσουν,απλά την ονειρεύονται να τους κάνει όλα τα χατίρια.Μερικές φορές "δίνονται" τόσο στη φαντασίωσή τους που όταν γυρνάνε σπίτι ξεσπάνε πάνω στο δικό τους καιρό,τον οποίο η λολίτα αγνοεί επιδεικτικά..Ειναι ενα bar όλο "δράματα" .

Eίναι ένα σκληρό Bar.Κάποτε κάποτε ακούς αλλαλαγμούς και ζητωκραυγές.Είναι τοτε που οι εργαζόμενοι γίνονται οι ήρωες και γυρνάνε στις πλατες των θαμώνων.Οι ιδιοι αυτοι εργαζόμενοι που ίσως την αλλή μερα κιόλας βρεθουν να κείτονται ολομόναχοι και  άψυχοι στη πρωινη ψύχρα...Θα μου πείτε γιατί μαζεύονται τότε τόσοι θαμώνες κάθε βράδυ εκεί.

Οι περισσότεροι είναι εθισμένοι στην ιδέα .Στη "λολίτα".Στη φάση.Γουστάρουνε το μαγαζί,την ιδέα του μαγαζιού.Αυτοί θ αργήσουν να καταλάβουν ότι ο καιρός και αυτό που ψάχνουν δεν ειναι μεσα σ αυτο το Bar.Ειναι ακριβώς απ έξω! Μια φορά μάλιστα ο ίδιος ο καιρός φορώντας μαύρη καπαρντίνα και καπέλο,χάζευε με τις ώρες στο bar.Χαζευε αυτούς που δουλευανε κ αυτους που κοιτάζανε αυτους που δουλευανε.Καποτε θέλησε να βοηθήσει κάποιον,αλλά το κανε κάπως ακομψα.Την άλλη μέρα το πρωί μια βροχή έπεφτε σιγανή και συνεχής πάνω σ ενα άδειο καπέλο και μια μαυρη καπαρντίνα λεκιασμένη απο λευκό αίμα, που κείτονταν στη μέση του παράξενου αυτού δρόμου με τα ιδότροπα και γοητευτικά bar.....

  Οσο για μένα ,εφτιαξα ένα τσιγάρο απ αυτα τα χρώματα αποψε ....
                                                           

                                    
   ,το φούμαρα αργά και προχώρησα πιο κάτω απο αυτο το bar.Γιατι αυτός ο δρόμος έχει κ αλλα μαγαζιά.....έχει ότι μαγαζί πεθυμει η καρδιά των ανθρώπων που έχουν πάθη,έχει ακόμα και μαγαζιά που ειναι λευτερα απο πάθη.Αλλά γιαυτά αργούμε ακόμα και ο δρομος μας ειναι μακρύς...
                                    

                       *nNoe*

*http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/message/1529
http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/message/1530

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

Εντυπωσιακά τείχη νεφών....και βροχή

Ομορφη βροχερη μερα σημερα στην Αθηνα με καιρικες συγκινησεις.Δυο ενπωσιακά τειχη νεφών διεχισαν σημερα  το λεκανοπεδιο απο τα Δ-ΝΔ προς Β και ΚεντροΒορεια το δευτερο.Φωτογραφιες απο Σεπολια και Πανορμου καθως και ενα μικρο βιντεο απο Σεπολια αμεσως παρακατω.

Στις 11:30 η θεα προς τη Παρνηθα ,αρχιζει και μαυριζει


  13:15 ,το πρωτο τειχος νεφων περναει -η αληθεια ειναι-πολυ γρηγορα απο τα Δ προς τα Β




Στις 3 παρα δεκα περιπου το δευτερο και πιο εντυπωσιακο τειχος νεφων περναει σκορπιζει δεος.Το ακολοθει εντονη βροχη και λιγα ηλεκτρικα.
         

                               

                      *nNoe*   

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

"Παϊδάκια γίδας"

Ξύπνημα απο τα άγρια χαράματα.Αυτός που βρίζει τον Νοτιά,ήταν πιστός στο ραντεβού γιατί ήξερε πως ο παλιόφιλος γεροσακάτης άνεμος θα ρχόταν μαζί μ ότι μπορούσε η γέρικη μασέλα του να χρατσουνίσει.
Απ το σβέρκο την έφερε την κατσίκα .Μόλις μπήκε στο Νότο του νομού ,η μισή και παραπάνω του πεσε στα πόδια του Σαρωνικού.Μεχρι να τραβήξει την Κηφισίας  και να φτάσει ίσαμε εδω ,ισα που του μειναν μερικά παϊδάκια .Να και μια αστραπή άγρια χαράματα....



Μετά άρχισε το show με τα σύννεφα που συνεχίζεται μέχρι και τα τώρα και μάλλον θα συνεχίσει για να κάνει αυλαία με τη δύση του ήλιου.Να μερικες φωτογραφίες μεχρι τις 12,30 το μεσημέρι.




      προς Υμμητό
                             
*nNoe*

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

Mια γιάφκα απο τα παλιά κ ενας φίλος απο το μέλλον

Σαββατόβραδο έξω από τη γιάφκα της "ωραίας καταιγίδας" ( http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/message/24484  ) Σπασμένα τζάμια,ξύλινα παραθυρόφυλλα που τρίζουν,ταβάνια κατεβασμένα ,διάχυτη η εικόνα και κυρίως η αίσθηση της εγκατάλειψης.Μαύροι όγκοι νεφών διασχίζουν τον σκοτεινό θόλο τρέχοντας.Ο Νοτιάς  σε οργια με μάγισες και αρχαίους δαίμονες .Μακρινοί θόρυβοι απο την πόλη .Οι προβολείς του ελικοπτέρου της "Αστυνομίας  Καιρού" κόβουν σε φωτεινές φέτες το πνιγηρο σκοτάδι της γής.Κρύβομαι μένοντας ακούνητος και μόλις περάσουν απο πανω μου τρυπωνω στην γιάφκα.Στην καβάντζα της καταπακτής ,βρίσκω τον παλιό ασύρματο.Αγνωστο αν λειτουργεί.Καθομαι μονος μου  στο σκοτάδι.Μπορω να φωνάξω ,μπορω να βρίσω,μπορώ να γελάσω.Κανείς δεν θα μ ακούσει.Κάποτε το να σ ακούσουν ήταν το ζητούμενο.Οι εποχές άλλαξαν.Τώρα το ζητούμενο είναι να μη σ ακούσουν. Τώρα ακούς  εσύ αντ αυτών.Και ότι ακούς σε κάνει να σιωπαίνεις πιο πολύ.Νιώθω τον ηλεκτρισμό του Νοτιά αποψε κ ολη μερα.τα φλυαρα λόγια του,τις κούφιες υποσχέσεις του και χαμογελάω.Ο Νοτιάς ειναι αδερφός.Με νοιώθει και τον νοιώθω.Ειναι αρχαίος όσο και η ψυχή μου.Το πρόσημο του μίσους μου γιαυτόν,για τον ίδιο  ειναι τίτλος τιμής.Και για μένα η υπαρξή του αναγκαίο συστατικό της υπαρξής μου.Ο νοτιας αγαπαει το μισος μου γιαυτον και γω αγαπαω να τον μισω οσο τπτ.Η σχεση μας δεν ειναι ωφελιμιστικη,ουτε μετριεται σε χιλιοστα βροχης.Και η μαυρη ψυχη του αυτο το εκτιμα απολυτα. Στη γιάφκα λέγαμε απαγορευμένα λόγια.Θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μ ολους τους καιρούς.Στη γιάφκα είχαμε τους δικούς μας κωδικούς.Μια βόμβα απο το παρελθόν με αποστολέα το μέλλον.......Ο ασύρματος λειτουργησε...
Αλληλεγγυη κουραγιο κ συμπαρασταση .Αντισταση με καθε μεσο.Παλιόφιλε γεροσακατη Νοτια ξερεις  γιατι σε γουσταρω κατα βαθος ε?Γιατι δε θα με δωσεις ποτε στους μπάτσους.......με θελεις λευτερο να στα χωνω παλιολαμογιο....Ελα να σε δω..θα την βγαλεις την κατσικα βόλτα αποψε η θα την αφησεις να μασαει ταραμα???Εδω στη τρυπια γιαφκα αμα εχεις τ αντερα ,ελα...

                            κ ενα τραγουδάκι για το Νοτιά ,με τον Σωκράτη Μάλαμα



*nNoe*

Στα ίδια χρώματα...

Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή