Δυσκολα ηλιοβασιλέματα

Δύσκολα τα πράγματα.....

-nNoe*

Δύση

Μια άθλια δύση μιας άθλιας μέρας

 *nNoe*

Σάββατο απόγευμα

Η Αθήνα με το Λυκαβητό της και την Ακρόπολη απο την κορφή του λόφου του Στρέφη ,το απόγευμα του Σαββάτου 2 Μαρτη 2013

 Λ.Αλεξάνδρας :"Ζωη που είσαι?
                         "Ποτε εδω,πότε εκεί..."

*nNoe*

Τώρα?

Φόρεσα ένα waLkman στη Καρυάτιδα ν ακουει το chinawoman,και ξεκουμπωσα το πουκάμισο να νιώσω τον Βοριά να σιγουρεύει την αρρώστεια μου.Χωρις μουσική,χωρίς την ψεύτικη και θολερή της αυταπάτη ,΄'αφησα γυμνή τη σκέψη.Και να με ρώτησε  και να φοβήθηκε ήταν αργά.Γλιστρώντας στο κενό,γυρω μου έπεφτε  οτι αγάπησα κ οτι  πίστεψα.Μορφές,μυρουδιές,χαμόγελα,κλάμματα,ανάγκες,κεραυνοί,αστραπές,νερά ,"πρέπει" και "θέλω",όλα πέφτανε αργά,αλλάζανε σχήμα και μορφή ,παραμορφωμένα σαν κάτι που λιώνει  χάνονταν σ ένα μαύρο βάραρθρο ανυπαρξίας.

-Και τώρα ?ρωτησε η αλήθεια , τον τυπο που ειχε γλυψει και τη τελευταία καραμέλα ,αυτη της απελευθέρωσης...

-Τωρα......τωρα...απαντησε εκέινος ,σοβαρά και θλιμμένα...Τώρα..."το μουνι της μανας σου καριόλα"

Η σιωπή χαμογέλασε .Κ έμεινε.Σαν πραγματικό θυληκό που ΄'επαιξε οτι παιχνιδι ειχε να παιξει και τώρα απλά περίμενε μ ανοιχτά τα πόδια .....

*nNoe*

Δυση στα τέλη Φλεβάρη

Αέρας που ψάχνει άρρωστα πνευμόνια,νεκρά αγάλματα στην Ακρόπολη,καρτ ποστάλ από νησιά,κιτρινισμένα φύλα απο παλιά βιβλία στο Μοναστηράκι.Χυνεται πάνω τους ,τα κανει να ξερνάνε φλεγματα,ιλουστρασιόν θάλασσες,πέτρινες μνήμες ,ιστορίες που δε διαβαστηκαν ποτέ...

 Η μέρα μάζεψε ότι κόκκινο περίσσεψε απο αξόδευτη ζωή ,το καρφίτσωσε στο μαύρο νυφικό της και χάθηκε για πάντα.Κονιάκ στους τυμβωρύχους ,κρασί στους γέρους ,ρακομελα στους παράνομους εραστές .Μικρά κεριά καίνε φυτίλια χαρμολύπης.Βράδυασε σε ξένο τόπο.Χωρίς πατρίδα ,χωρίς κανείς να σε προσμένει πουθενά,ακυρώνοντας ακόμα και τη ματαιότητα της ελπίδας σου.Μεχρι να στραφεις ξανα στη δύση για λίγη φωτιά,το υγρό μαύρο κυλάει στ αυλάκια του μυαλού σου....

*nNoe*

Σελήνη,3 σ 'ενα

Η σελήνη απόψε.3 χρωματα ,το ίδιο αστρο,η ίδια κατάρα η ίδια ευχή.Απόψε κάνει ψύχρα .Μπορει να φταίει η μωβ απόχρωση.Μπορεί τα κάγκελα της φυλακής ,μπορεί απλά να ναι το χρωμα της ζήλειας.Δε ξερω.

*nNoe*

Ποτέ!!!!!

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
-Απο χτες βράδυ φάνηκε.
-Ειναι σοβαρα τα πράγματα?Τι διαθεσεις εχει?
-Πολυ σοβαρα.Μπηκε φορτσάτη.
-Απο τωρα?Η σκυλα...η πουτάνα...τι σκατα εχει στο μυαλό της ?\
-Ποιος την ξέρει....ειναι να φυλάγεται κανείς.Ειναι ξελογιάστρα.Σκατοθήλυκο.
-Που την είδες?
-Εξω.Στο φεγγγάρι.Λυσαξε  κ αυτό χτες.Ελαμπε σα να το γαμήσανε.Ασήμιζε τη μιζέρια και τη φτώχεια ,και τα κανε να φαίνοντα όλα ελπιδοφόρα.Φυσούσε κ ένα δυνατό αεράκι.Νοτιάς ξεχειλωμένος.Εκεί φάνηκε.Μεσα εκει.
-Που αλλου η σκύλα ?Που αλλού?Είπε τίποτα?
-Οχι.Αλλα και που δεν ειπε ,ηταν σα να λεγε.Τη ξερεις τη σιωπή της .Μπορεί να σε πεθάνει.Σου μιλάει στο μυαλο.Ειναι αυτη κ νομιζεις οτι εισαι εσυ.
-Εχεις δίκιο.Νωρις ήρθε φέτος?
-Οχι.Κανονικα.Απλά ηρθε προστυχη.Σχεδον ξεβράκωτη.Σα να μην εχει κανενας μας ανάγκη.Σαν να ναι για πάρτη της.
-Παλι τα ιδια.Καθε φορά τα ίδια.Καθε φορα τα ίδια.Γαμημένη.
-Τι θα κάνουμε ?Τι θες να κάνουμε ?
-Τιποτα.Τι να κάνουμε.Κλειστε τα ολα.Σκοτάδι παντού.Και φυλαχτε την ανάσα σας.Ας κάνει οτι -θελει.Θα ψοφήσει.
-Και μαζι μ αυτη ,κ εμεις.
-Ας ψοφήσουμε.Δεν παραδινόμαστε στην Ανοιξη.
-Πολεμο στον πόλεμο?
-Πολεμο στο πολεμο!!
-Γροθια στο μαχαιρι?
-Γροθια στο μαχαίρι!!
-Αντε γαμησου σκροφα?
-Αντε γαμησου σκρόφα!!!

-Μια ερωτηση μονο.
-Πες τη.
-Ποτε θα της πεις οτι την αγαπας?
-ΠΟΤΕ!!!!!!!!