*nNoe*,o ΑΡΜΕΝΙΣΤΗΣ

Κυριακή 24 Μαρτίου 2013

Η μερα μου (βίντεο)

Η χτεσινη μέρα στον ουρανό μου.

"Τι μας φταίει ο χρόνος,
Αιωρείται πάνω απ' την παράσταση.
Και μια ζωή
Χωράει σε μία στιγμή μικρή.
Τι μας φταίει ο χρόνος,
Προχωράει και στήνει μια κατάσταση.
Κι εμείς εδώ.
Οι Αναστημένοι κι οι Νεκροί..."

*nNoe*

24 Μαρτη.

Πρωινός καφές στη βεράντα.Με τις σημαίες της Κυψέλης ν ανεμίζουν μια ηλιόχαρη 25η Μάρτη.Ν ανεμίζουν και να τινάζουν απο πάνω τους τα τρίμματα και και κρίμματα μας ζωής.Να με θυμάσαι γνέφει ο ήλιος πάνω στο γαλάζιο,θα σε ξεχάσω αποκρίνεται το πιο φωτεινό λευκό.Ενα τσιγάρο φτιαγμένο με οτι απέμεινε απ τον καπνό μιας άρνησης που συμφώνησε σιωπηλά να καεί ολόκληρη για χάρη μιας κάποιας πατρίδας.Την ίδιας που σήκωνε τον πατέρα να πάει στο εργοστάσιο τα χαράματα,της ίδιας που βούταγε τη μάνα στις τουαλέτες των Κυριών,της μονιμης κρίσης των υπογείων ,των κουτουκιών κ ενός χασάπικου που αργοσάλευε τα πόδια του πανω στα τζαμια απ τις σπασμένες τζαμαρίες της Λεωφόρου.

Χρόνια τώρα υφαίνεις μια σημαία δικιά σου,χρόνια την ανεμίζεις τις νυχτιές,ψημένη στους Γενάρηδες και τυς Ιουνηδες στις βροχες τα χιονια και τη σκόνη. Θα τη στήσεις σ ενα οδόφραγμα ,έτσι έλεγες.Οδόφραγμα ψηλό σα βουνό ,απο φωτογραφίες,θύμησες,παραμύθια,αυταπάτες,καλωσύνες ενοχικούς έρωτες,πολέμους άδικους,ήττες που σε χρέωναν ,νίκες που σε ξαναχρέωναν,μια ζωή που σου τη χρεωσαν και αυτη.Θα τη στησεις σαν πίστωση για μια μάχη που το ξερες πως θα ρχόταν κάποτε.Και θα την έδινες ακομα και αν κατέβαινες μόνος σου στο δρόμο.....

Κουράστηκες απο τις επετείους.Καιρός μάτια μου να κάνουμε μια δικιά μας επέτειο,καιρος να δούμε τους συντρόφους μας τους πραγματικούς,καιρός να γιορτασουμε κ εμεις μια δικια μας μαχη.Πες μου για τη σημαια μας.

Κόκκινη για τη ζωη και το πάθος.Μαυρη για τον θάνατο που ζει μέσα μας.

* nNoe*

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Ποιος θα βγει μπροστα?

Ποιος θα βγεί μπροστά? Οι νέοι αναγκαστικά.Οι νέοι που δεν έχουν ακόμα φθαρεί.Που δεν έζησαν τα χρόνια της πλαστικής ευδαιμονίας.Που δεν πρόλαβαν να βολευτούν.Που θα νιώσουν την αντίφαση μέσα τους τόσο άγρια που θα θελήσουν να την εξομαλύνουν.Και οι ποιητές,και οι καλλιτέχνες ίσως,όχι όλοι μα κάμποσοι.Αφανείς ,που όμως κρατάνε ανοιχτούς τους δρόμους έκφρασης της ανθρωπινης ύπαρξης.Οχι οι εργάτες.Οχι οι υπαλληλοι,όχι οι άνεργοι.Οσα εκατομμυρια και αν είναι.Οσο εξευτελισμό και να υποστούν.Τις νύχτες νιωθω πιο εντονα απο ποτέ΄πόσο νεκρή είναι η ψυχή της πόλης.Περπατας και το νιωθεις σ ολο το κέντρο.Λες και έχουν φυγει ολοι.Αχνα.Εξευτελεισμος.Πανικός.Φόβος.Παραιτηση.Αγνοια.Ημιμάθεια .Αναρθρες κραυγές.
Οι νέοι ειναι οι ελπίδα.Ποσο απιστευτη συπμπτωση τελικα η πρωιμη εκρηξη του 2008/Η μηπως δεν ηταν?Καθε μερα αδυνατω να πιστεψω στη συμπτωση....

nNoe

Τρίτη 12 Μαρτίου 2013

12 του Μάρτη

Πρωινός ουρανός

Πρωινή συνομιλία στα σύρματα

Μπορει να μην ηταν 12,μπορει να ταν 16,μπορει να μην ηταν καν τραινο,μπορεί να ταν καράβι.Και το χιόνι να χε σταματήσει μόλις τη προηγούμενη μέρα.Η ζωη περίμενε στην άκρη πάντως ξεχασμένη στην άκρη κ οταν τη βρήκες ξανά ,δε σε θυμόταν καθόλου.Κ αρχισες ξανά τη γνωριμιά απ την αρχή.Οσο για κείνη...που αγαπουσαμε τα ιδια τραγούδια,ισως και να τ αγαπάμε ακόμα,ποιος ξέρει.....