H πασαρέλα των χρωμάτων συνεχίζεται...

Η παρέλαση των χρωμάτων συνεχίζεται 3η μέρα σήμερα.Μ αρεσει η φυσική ακολουθία στην ολοτητά της.Ο καιρός μου πλέον δεν έχει διαστήματα,δεν κλέινεται σε χρονικές περιόδους,δεν ασφυκτιά σε προβλέψεις,δεν εκλιπαρεί για λιγο χρόνο ακόμα,δεν βιάζεται να διώξει ότι δεν του αρέσει...
Φωτογραφίες από τα 'ομορφα παιχνιδίσματα του φωτός απόψε

*nNoe*

Το κρεσέντο των χρωμάτων συνεχίζεται

*nNoe*

Yπέροχα χρώματα ση δύση της 13ης Νοέμβρη

Υπέροχα χρώματα μετά τη δύση του ήλιου στις 13 Νοέμβρη

*nNoe*

Mια άκρως Φθινοπωρινή γάτα

Αυτή η φωτογραφία μ αρέσει.Μ αρέσει που τα μάτια της γάτας έχουν το χρώμα απο τα Φθινοπωρινά φύλα.

   Aπ' τα Σεπόλια,το απόγευμα της Παρασκευής 13 Νοέμβρη

*nNoe*

Όλα 'τοιμάζονται για τον Χειμώνα...".

Λιακάδα Νοεμβριάτικη  και πρωινή ψύχρα.Μέρα ζωντανή ,θα παλέψει και θα τη σκοτώσουν χίλιες φορές πριν πεθάνει.Η δουλεια στην "γιάφκα" περιμένει.Τωρα που ο καιρός ειναι καλός,βάζω παράθυρα καινούργια,ανθεκτικές πόρτες,μεταφέρω οτι εχω και δεν εχω εκεί,θα μαζέψω ξύλα για τις χειμωνιάτικες βραδυές,θα τη ντυσω με φλοκάτες,θα τη βαψω,θα χει πολλά μαξιλάρια,θα χει μουσική ,θα χει ώρες σιωπής.Καλα τα barακια και τα cafe στην πόλη του Καιρού,καλα τα  επορικα κέντρα
και τα παράκεντρα ,καλές και οι κάμερες με τους ψηφιακούς ουρανούς,καλες και οι ματιές στις νύχτες και στις μέρες των άλλων.
Τπτ απ ολα αυτά όμως δεν ειναι δικό μου.Τπτ απο αυτά δεν ειναι ορμητήριο,πουθενά δε μπορώ να γράψω με την υσηχία μου."Oταν θα γυρνώ απο τα bar και απ τα ξενύχτια" θα μαι εκει.. στη "γιάφκα " μου.Κανεναν να μη στεναχωρώ και κανένας να μη με σταναχωρεί.Μου φτάνουν οι στεναχώριες του καιρού μου.Το Φθινόπωρο τέλειωσε χτες ,και ήταν απο τις λίγες φορές που είχε έρθει τόσο συντεταγμένο και με τόση πειθαρχία.'Ηταν απ τις λίγες φορές που έφυγε τόσο συντεταγμένα ,απ τις λίγες φορές που κράτησε την καθαρότητα του κ κράτησε τόσο ευκρινείς αποστάσεις ανάμεσα σε καλοκαίρι και χειμώνα.Εμεινε Φθινόπωρο και άφησε ενθύμια μνήμης ενάντια στην ψηφιακή  λήθη των μεταλλαγμένων καιρών.Ενθύμια που κρύφτηκαν καλά στην ψυχή του κόσμου που τωρα ετοιμαζεται να αφήσει το σπόρο του στα οργωμένα χωράφια της Ανατολής...
'Ολα τώρα μοιάζουν στον καιρό.Όλα αλλάζουν μένοντας τα ίδια......Μου μοιάζουν κ εμένα  και τους μοιάζω κ εγώ."Κ ολα τώρα ετοιμάζονται για τον χειμώνα...."

Το τραγούδι είναι ένα απο τα αγαπημένα όλων των εποχών για μενα.Σε στίχους και μουσική του  Ναζιμ Χικμετ και φωνη του αξέχαστου Μάνου Λοϊζου...Τίτλος του τραγουδιού :"Λίγα γαρούφαλα"..

                                 

*nNoe*

Το cafe του 'Ηλιου

            Το Φθινόπωρο τέλειωσε ,η παράσταση τέλειωσε  και τα φώτα της ράμπας άνοιξαν .Λιακάδα αφοπλιστική στο μεταιχμιο δυο αδερφάδων εποχών.O ήλιος στέριωσε τη συνθήκη του με τις μέρες και απλώθηκε στις πάνινες καρέκλες του   cafe του.
Το" bad day" των REM  παιζει γερά...οσο το μεσόκοπο ζευγάρι διαλέγει  ένα απο τα κεντρικά τραπεζάκια του cafe. Γύρω γύρω  ανύσηχα νιάτα,υπάλληλοι απο τη διπλανή εταιρεία που πετάχτηκαν για τσιγάρο,
άνεργες μοναξιές ,κοπανατζήδες μαθητές.Ο συνταξιούχος καθηγητής των θρησκευτικών με την συζηγο του μοιάζουν  παράταιρο θέαμα ανάμεσα στον αχταρμα των θαμώνων που σχεδόν όλοι τους ήταν μάλλον νεαρής ηλικίας.Αλλα κάτι τέτοια σκηνικά ,δε ειναι ενα ασυνήθιστο θέαμα για το συγεκριμένο cafe.O μαγαζάτορας άναψε με τους σπινθήρες απο τις φλουδες των νερατζιων ,ενα απο τα χοντρά του πούρα και στο cafe απλώθηκε βαριά η μυρουδιά του βρεγμενου χωματος  και των σαπισμενων φύλλων.Διπλος espresso για παρτη μου και βυθίζομαι στην αθλητική εφημερίδα απολαμβάνοντας το ωτακουστικό βίτσιο μου.Κουβέντες και ατάκες απο το έργο που ,μόλις τέλειωσε."Απ τα πιο βροχερά Φινόπωρα" "Να ξανάρθει σύντομα", "ειμαστε παλι αδικημένοι,δεν είπε τπτ για εμας".Στο bar  της προγνωσης πρόβλεψης κόσμος πάει κ έρχεται με τα χέρια στις τσέπες.

Ο ήλιος μαγαζάτορας μου κλεισε το μάτι .Μαλλον αδιάφορα όλα αυτα μπροστά στη νεοπροσληφθείσα σερβιτόρα.Οι σερβιτόρες στο cafe του ήλιου είναι ο βασικός λόγος  που ειναι  πάντα γεμάτο  Φθινόπωρο και Χειμώνα μισόαδειο την Ανοιξη και σχεδόν άδειο  το Καλοκαίρι.Τ ονομα της πάντα το ίδιο,Σια.Απο το Θερμοκρασία.Αλλα επειδη το θερμοκρασία δεν ειναι ονομα για να δουλευει μια σερβιτοτρα σε   σε cafe, το αλλαξε σε Σια.Κανει τα πάντα ,μεγαλώνει και μικραινει ανάλογα τις διαθεσεις της μερας και ειναι πάντα αποκαλυπτική.Τι αλλο να ζητήσει κανεις απο αυτη την εποχή?Τα δυσκολα εξάλου έρχονται μετά..οταν οι διαθέσεις των θαμωνων  θα γινουν πολυ συγεκριμένες
και οι ίδιοι παραταιρα απαιτητικοί.Προς το παρών ...όλοι και όλα χαλαρώνουν  στο cafe του ήλιου.....

Ολοι?χμμμ...εκτός απο εναν.Αυτόν που μόλις έφυγε.Αυτον με το αγέλαστο στραβωμενο πρόσωπο.Τ ονομά του?θα το πουμε εν καιρω..Γιαυτον τον τύπο που μαυρίζει τη καρδιά ολων των bar ,Ολων των cafe και όλων των στεκιών αυτου του παράξενου δρόμου .. θα μιλήσουμε άλλη φορά.....Το "bad day" κοντευει να τελειωσει αν κ μόλις άρχισε....



*nNoe*

Το μπαρ της "πρόγνωσης-πρόβλεψης"

                                                     

Animations provided by MySpaceAnimations.com

Λίγο πιο κάτω απο το  bar του Νότου,εκει στα 300 μέτρα δεξιά ειναι το bar της πρόγνωσης -πρόβλεψης.Δίδυμες αδερφές αυτές που το 'χουν,κολωπετσωμένες και οι δυό τους,ακούγονται για δαύτες πολλά ,άλλα πραγματικά κ αλλα χάνονται στα όρια του θρύλου κ του μύθου.Το μαγαζί είναι κάθε μέρα γεμάτο θαμώνες.Χειμώνα -καλοκαίρι.Θέλει προσοχή μεγάλη σαν πας.

Πολλές φορές τα πρωϊνα βρίσκει κανείς πτώματα απ εξω.Αλλοτε ένα,άλλοτε δυο δυο,άλλοτε καμιά δεκαριά το ένα πάνω στ αλλο περιμένουν το σκουπιδιάρικο που μαζεύει τα υπολείματα των διαταραχών ,να ρθει να τα μαζέψει,να τα πεταξει στον καιάδα του χρονόκαιρου.Εκει δουλεύουν οι προγνώστες .Μερικοί επαγγελματίες με σύμβαση αορίστου χρόνου και μερικοί ερασιτέχνες που δοκιμάζουν την τύχη τους .Δεν πολυπάω σ αυτό το bar.M αρεσει βέβαια και εμένα να αράζω στα σκαλοπάτια καμμιά βραδυά , ν ακούω τη φασαρία και να βλέπω τον πανικό.Εκεί όλοι ένα όνομα έχουν στα χείλη τους.Τη "λολίτα".*

Μια τεράστια αφίσα της διακοσμεί τον χώρο και αλλες πολλες μικρότερες αφισούλες της που  χρησιμεουν να ξεσπάνε οι θαμώνες πετώντας βελάκια πανω της.Η "λολίτα" είναι ένα μαγικό πλάσμα,μια σκεπτομορφή ,που ενσαρκώνει αυτό που ταράζει το μυαλό κάθε ανθρώπου με πάθη.
Τα περισσότερα φονικά γίνονται για πάρτη της.Οι περισσότεροι καυγάδες επίσης.Αλλοι λένε οτι την "είδαν",άλλοι λένε ότι την "ακούμπησαν",άλλοι λένε ότι τους "μίλησε",άλλοι πάλι δε μιλάνε καθόλου και σκέφτονται δεκάδες τρόπους να τη" βρουν".Αλλοι ακολουθώντας ένα "αναλογκό" τρόπο,άλλοι έναν "αναλυτικό" τρόπο,ενω δε λείπουν αυτοί που προσπαθούν χρησιμοποιώντας τεχνικές της Ανατολής,όπως γιόγκα ή διαλογισμό.Οι δε θαμώνες δε ξέρουν πως να την προσεγγίσουν,απλά την ονειρεύονται να τους κάνει όλα τα χατίρια.Μερικές φορές "δίνονται" τόσο στη φαντασίωσή τους που όταν γυρνάνε σπίτι ξεσπάνε πάνω στο δικό τους καιρό,τον οποίο η λολίτα αγνοεί επιδεικτικά..Ειναι ενα bar όλο "δράματα" .

Eίναι ένα σκληρό Bar.Κάποτε κάποτε ακούς αλλαλαγμούς και ζητωκραυγές.Είναι τοτε που οι εργαζόμενοι γίνονται οι ήρωες και γυρνάνε στις πλατες των θαμώνων.Οι ιδιοι αυτοι εργαζόμενοι που ίσως την αλλή μερα κιόλας βρεθουν να κείτονται ολομόναχοι και  άψυχοι στη πρωινη ψύχρα...Θα μου πείτε γιατί μαζεύονται τότε τόσοι θαμώνες κάθε βράδυ εκεί.

Οι περισσότεροι είναι εθισμένοι στην ιδέα .Στη "λολίτα".Στη φάση.Γουστάρουνε το μαγαζί,την ιδέα του μαγαζιού.Αυτοί θ αργήσουν να καταλάβουν ότι ο καιρός και αυτό που ψάχνουν δεν ειναι μεσα σ αυτο το Bar.Ειναι ακριβώς απ έξω! Μια φορά μάλιστα ο ίδιος ο καιρός φορώντας μαύρη καπαρντίνα και καπέλο,χάζευε με τις ώρες στο bar.Χαζευε αυτούς που δουλευανε κ αυτους που κοιτάζανε αυτους που δουλευανε.Καποτε θέλησε να βοηθήσει κάποιον,αλλά το κανε κάπως ακομψα.Την άλλη μέρα το πρωί μια βροχή έπεφτε σιγανή και συνεχής πάνω σ ενα άδειο καπέλο και μια μαυρη καπαρντίνα λεκιασμένη απο λευκό αίμα, που κείτονταν στη μέση του παράξενου αυτού δρόμου με τα ιδότροπα και γοητευτικά bar.....

  Οσο για μένα ,εφτιαξα ένα τσιγάρο απ αυτα τα χρώματα αποψε ....
                                                           

                                    
   ,το φούμαρα αργά και προχώρησα πιο κάτω απο αυτο το bar.Γιατι αυτός ο δρόμος έχει κ αλλα μαγαζιά.....έχει ότι μαγαζί πεθυμει η καρδιά των ανθρώπων που έχουν πάθη,έχει ακόμα και μαγαζιά που ειναι λευτερα απο πάθη.Αλλά γιαυτά αργούμε ακόμα και ο δρομος μας ειναι μακρύς...
                                    

                       *nNoe*

*http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/message/1529
http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/message/1530