Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

"αναφορά καιρικής απουσίας"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Σαν να λείπει ,ένας φίλος είναι.Και όχι ένας οποιοσδήποτε φίλος.Ο κολλητός σου.Αυτός που μαθαίνει τόσο γρήγορα τα νέα σου χωρίς καν εσυ να προλάβεις να τα επεξεργαστείς να τα σερβίρεις με τρόπο που εσυ νομίζεις για σωστό.Αυτός που σ εχει δει χωρις μασκαρέματα,αυτός που σε ξέρει και δε σε ξεσυνερίζεται διόλου.Αυτός που είναι δίπλα σου στις στραβές,αυτός που σ εχει νοιώσει ότι "ζωγραφίζεις" όταν οι άλλοι ούτε και παίρνουν χαμπάρι τπτ.Αυτός που ξέρει που πραγματικά πονάς και πότε πονάς,αυτός που διαβάζει πίσω απο τις πράξεις και τα λόγια σου.Αυτός που σου μιλάει με τη δικιά του γλώσσα και τον καταλαβαινεις χωρις να μπορείς να επαναλάβεις αυτά που κατάλαβες. Κ είναι η απουσία του ,της Άνοιξης τα χρώματα και η σιωπή η εκκωφαντική του δειλινού ,με τα μυρωμένα άνθη των εσπεριδοειδών.Και μένουν οι σκέψεις σου να ταξιδεύουν και να ταξιδεύουν στο άπειρο , μη βρίσκοντας τα συννεφιένια του κλαριά  να σταθούν να ξεκουραστούν,να ζυγιαστουν , να σε καθρεφτίσουν .Και συ πάλι, δε ξέρεις πως είσαι, ουτε πως μοιάζεις και ταξιδεύεις άγνωστος σε ενα ωχρό γαλάζιο χωρίς τέλος.Σ αυτό το ωχρό γαλάζιο της φετεινής  Ανοιξης....Κ όταν κάποτε έρθει ξανά και αράξεις και σε δεις μέσα απο αυτόν,θα χεις αλλάξει εσυ πολύ κ αυτός καθόλου.Και ούτε που θα τον νοιάξει το δικό σου παράπονο .Μα εσυ θα εξακολουθήσεις να τον αγαπάς και να τον προσμένεις,όπως κάθε τι πραγματικά ελεύθερο που κάνει την φυλακισμένη σου υπαρξή   να ακτινοβολεί παράταιρα, έστω για λίγο...για τόσο λίγο...

(ενημέρωση 18:14) ".ωχρό γαλάζιο...My ass"..τιγκα στη σκονη κ την αηδια κ αυτο το  ηλιοβασιλεμα...δες τε χαλι
                   

*nNoe*

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

"αναφορά κόκκινο λαμπάκι,χειροκρότημα"

KATAΣΤΑΣΗ
"Τι είχαμε,τι χάσαμε ....'Ανοιξη σε ξεχάσαμε".Και πως θα μπορουσε να γίνει αλλιώς όταν ο καιρός εκεί έξω είναι ίδιος μ αυτόν του Δεκέμβρη του Γενάρη κ του Φλεβάρη που μας άφησαν χρόνους?Καιρός και οικονομική κρίση   συμπλέουν σε μια ύσηχη άχρονη λίμνη κάπου στη χωρα του Αιώνιου.Οι ταμπέλες μόνο αλλάζουν και αυτές είναι που κάνουν την διαφορά,αυτοί ειναι οι σηματοδότες μιας ακατανόητης λογικής που υποδηλώνει την " συνέχεια" ,οι διαιτητές ,οι νόμοι και οι κανονισμοί μαζι, ενος στημένου παιχνιδιού.  Οι θεατές -γλάστρες,πήραν σήμα και χειροκρότησαν όλοι μαζί την είσοδο της Ανοιξης.Ετσι οριζουν οι κανόνες της παραγωγής.Οι θεατες πρέπει να δείχνουν ότι ειναι ζωντανοί αλλά όχι πολύ ζωντανοί,όχι να κάνουν του κεφαλιού τους.Πάνω απ ολα η οργάνωση της παραγωγής , η πειθαρχία,το" σωστό." Μόλις το κόκκινο κουμπάκι σβήσει,τα χειροκροτήματα σταματάνε,και το υπερ-θέαμα ξεκινά...

Η "αντάρτισα" Ανοιξη,δε πρόλαβε να περάσει την επαναστατημένη εφηβεία της σε διαδηλώσεις ενάντια στο κατεστημένο του Χειμώνα,δε συγκρουστηκε με τις δυνάμεις καταστολής του Βοριά,δεν μαλάκωσε την παγωνιά κ την αγριάδα του άτεγκτου και νεκρού  χιονιού.Απ το κολέγιο κατευθείαν στα Virtual σαλόνια του καθωσπρεπισμού κ των ευγενικών ηλιακών προσφωνήσεων.Κοκκινο λαμπάκι,χειροκρότημα κοινού.Αυτή η Ανοιξη δε κουράστηκε για τίποτα.Ο μπαμπας Χειμώνας δεν υπήρξε ποτέ ο γνήσιος  εραστής της .Δε πόνεσε,δε μάτωσε,δε λυτρωσε και δε λύτρώθηκε.Ενας έρωτας ευνούχος της εκρυψε την αλήθεια..Αυτή η 'Ανοιξη θα συμφωνήσει χωρις αντιρηση σ όλα.Θα δώσει στις μέλισσες ταμειακες μηχανές να κόβουν αποδείξεις μόνο στα λουλούδια του θερμοκηπίου,θα δωσει στον βοριά μερική αμνηστία δείγμα της  πλουραλιστικής πολυσυμμετοχικης της ""δημοκρατίας".Κόκινο λαμπακι.Χειροκρότημα κοινού.

Μόνο τις νύχτες....ενας γκιώνης σαν ζωντανό  απομεινάρι  μιας μοναχικής επανάστασης συνεχίζει να διαδηλώνει μοναχός του φωνάζοντας το ίδιο μονότονο σύνθημα-"ανοιξη -χειμώνας" το ιδιο συνδικάτο"-.Mόνο στη ψύχρα της νύχτας που  βουβαίνονται οι αναστάσιμες μυρουδιες των νερατζοανθών ,μόνο τα χαράματα που σποραδικές εκρήξεις μνημης μπερδεύουν τα ελεγχόμενα όνειρα και παράνομες εικόνες απο το άλλοτε ποτέ "φυσιολογικό", καταφέρνουν και το σκάνε μένοντας τρυπωμένες σε μια  υγρασία μεταλαγμένων  αισθήσεων.Μονο τότε οι συνομώτες αυτης της καλωσυνάτης χούντας αλλάζουν δυο λόγια ,ενα δάκρυ,ενα φιλί,ισα ισα να μη ξεχάσουν ,και να μη ξεχαστούν και οι ίδιοι να μη παρασυρθουν στη δινη του "ετσι πρέπει"."ετσι ειναι το σωστό",.Να παραμείνουν ζωντανοί,ανυπότακτοι,εξεγερμένοι,βρίζοντας και ανατρέποντας κάθε ψέμα...κάθε Ανοιξη σαν αυτή....κάθε ψευτικο χαμόγελο...κάθε σύμβαση που εγινε γιαυτους χωρις αυτους......

Σβηστο λαμπάκι.Απουσία κοινού.

*nNoe*

Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

"Ωρα για μπάνιο"

Η Άνοιξη μπηκε για τα καλα,η ζέστη μεγαλώνει...ενας λόγος παραπάνω για μπανάκι.Ενας λόγος που  μ αρέσουν τα καναρίνια ,ειναι η σχέση που έχουν με το νερό.Στις φώτο παρακάτω βλέπετε μόνο τον Φριδερίκο.Τα υπόλοιπα 6 μέλη  της οικογένειας, προτιμησαν πρωτα να φανε το αυγό τους...Μονο στη τελευταία φωτογραφία εικονίζεται ένας απο τους γιούς του Φριδερίκου ,ο επωνομαζόμενος και σαν : "τα λέω όλα αμέσως,μονο μη μου κάνετε κακο"που ετοιμάζεται να βουτήξει.(αυτος λέγεται έτσι,διότι ειναι χέστης,και αρχίζει να σολάρει την ωρα που τον πιάνεις στα χέρια σου.Μπορει να μη λαλάει καθόλου,αλλα μόλις τον πιάνεις στ χέρια σου ,αρχίζει να σολάρει κάτι απίστευτες καντρίλιες!!!)Ωρα για μπάνιο λοιπόν......

                         
                                
                                        
*nNoe*

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Νέα σελήνη

Η νέα σελήνη πάνω απο τα δυτικά της πόλης.
                                  

Ζουμ στο "μυαλό " της νύχτας:
              θερμοκρασία  στους 9c,τρεις βαθμους πανω απο χτες την ιδια ωρα..

*nNoe*
*F.K.P*            

*


Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

"αναφορά¨"

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Μια φαφούτα γριά ψύχρα,μια πιτσιρίκα Ανοιξη που ανθιζει τις αγριοσυκιές στις λεωφόρους..,μερικές μαργαρίτες σ οσα οικοπεδα δεν εχουν ακομα τσιμεντοποιηθεί,οι ανθισμένες νερατζιές στα πεζοδρόμια,ενα ηλιοβασίλεμα copy paste απο αντιστοιχα άλλα των τελευταίων ημερων,και κραυγες διαμαρτυρίας στα ασανσερ......Αυτα ειναι ολα κ ολα τα καλουδια της μέρας στη πόλη.Φτωχά,αλλα ζωντανά...

                
                   
       
                    
             
                  
*nNoe*
*F.K.P*

Στα ίδια χρώματα...

Αυγή στην Αθήνα και δύση.Στον ίδιο χρωματισμό.Υπηρχαν στιγμές στη μέρα που θύμιζαν λίγο φθινόπωρο. Αυγή